ئینۆخ لەگەڵ خودا ڕۆیشت و خودای ڕازی کرد. ئەو نەمرد، چونکە باوەڕی وابوو خودا پێش دادگاییکردنەکە کە پێش مردنی کوڕەکەی مەتوشالاح دەهات، دەیباتە لای خۆی. جگە لەوەش، وەک عەمۆس زۆر دواتر دەڵێت: «بێگومان خوداوەندی باڵادەست هیچ ناکات، مەگەر نهێنییەکەی بۆ خزمەتکارەکانی، پێغەمبەران، ئاشکرا بکات» (عەمۆس ٣:٧). و لێرە لە یەهودا دەبینین کە ئینۆخ پێشبینی کرد – بیری خودای ئاشکرا کرد. ئەوەی لە ڕێگەی ڕۆیشتن لەگەڵ خوداوە فێربوو، بەوانی تری گەیاند. پێشبینییەکەی تەنها ئاشکراکردنێک نەبوو دەربارەی ڕووداوێکی داهاتوو؛ بەڵکو هۆشدارییەک بوو بۆ هەموو ئەوانەی لەو کاتەدا ئامادە بوون بۆ ئەوەی گوێی لێبگرن.
باوەڕپێکراوە کە ئینۆخ هۆشداری دەدا دەربارەی لافاوەکە کە لەو ساڵەدا هات کە مەتوشالاح مرد، لە تەمەنی ٩٦٩ ساڵیدا. چەند میهرەبان و درێژخایەنە خودا، کە چاوەڕێ دەکات تا پیرترین پیاوی تۆمارکراو مرد پێش ئەوەی لافاوەکە بنێرێت وەک دادگاییکردنێک بۆ بێدینەکان! بەڵام خودا بە تەواوی دادپەروەریشە. ئەو ناتوانێت درۆ بکات، بەڵکو هەمیشە وشەکەی دەپارێزێت. بۆیە دادگاییکردنەکە بە ناچاری هات.
پێشبینییەکەی ئینۆخ هێشتا چاوەڕێی بەدیهاتنی کۆتایی خۆیەتی. خوداوەند هێشتا نەهاتووە بۆ دادگاییکردن «لەگەڵ دە هەزار لە پیرۆزەکانی». وەرگێڕانی ١٩:١١–٢١ نیشانی دەدات کە ئەو لە کۆتایی تەنگانەی گەورەدا دێت لەگەڵ سوپاکانی ئاسمان، و «دڕندەکە، پاشاکانی زەوی، و سوپاکانیان، کۆکراونەتەوە بۆ ئەوەی شەڕی لەگەڵ بکەن.» کتێبی پیرۆزی تر وردەکاری زیاتر زیاد دەکەن. ئەو دادگاییکردنی ڕاستودروست بەسەر بێدینەکاندا جێبەجێ دەکات وەک چۆن ئینۆخ پێشبینی کرد. با ئێمە کە وشەی خودا دەناسین، مزگێنی ڕزگاری بڵاو بکەینەوە لە کاتێکدا بە جیددی هۆشداری دەدەین بە بێدینەکان بۆ ئەوەی «لە تووڕەیی داهاتوو ڕابکەن» (لۆقا ٣:٧)!
