بێهێز مەبە، مەسیحی! هەرچەندە ڕێگاکە
کە دەچێتە ماڵە پیرۆزەکەت
تاریک و مەترسیدار بێت—
مەسیح، ڕێبەرت، دەتگەیەنێتە ئەوبەر.
بێهێز مەبە، مەسیحی! هەرچەندە بە تووڕەیی،
شەیتان دەیەوێت ڕۆحت سەرقاڵ بکات؛
قەڵغانی باوەڕی دەستنیشانکراو لەبەر بکە،
بیبە بۆ گۆڕەپانی جەنگ.
بێهێز مەبە، مەسیحی! هەرچەندە جیهان
ئاڵای دوژمنکارانەی هەڵکردبێت؛
خاچی عیسا بە توندی بگرە،
لە کۆتاییدا سەردەکەویت.
بێهێز مەبە، مەسیحی! هەرچەندە لەناوەوە
دڵێک هەیە کە زۆر حەزی لە گوناهە؛
مەسیحی خوداوەند بەسەر هەموو شتێکدا زاڵە،
ڕێگەت نادات بکەویت.
بێهێز مەبە، مەسیحی! هەرچەندە خودات
بە گۆچانی سزادانی خۆی لێت بدات؛
دەبێت بە چاودێریی باوک لێت بدات،
بۆ ئەوەی خۆشەویستیی خۆی ڕابگەیەنێت.
بێهێز مەبە، مەسیحی! عیسا نزیکە؛
زوو لە شکۆمەندیدا دەردەکەوێت:
ئەوکات ماندووبوون و کێشەکانت کۆتایی دێت،
«تاجی ژیان» لەبەر دەکەیت.
— جی. ڤی. ویگرام
