بە دانایی خودا، ئێمە لە ڕۆژانی کۆتاییدا دەژین، کە پۆڵسی نێردراو لە ٢ تیمۆساوس ٣:١دا بە «کاتە مەترسیدارەکان» ناوی دەبات. پێویستە ئێمە سروشتی ڕاستەقینەی ئەو ڕۆژانە بناسین کە تێیدا دەژین، بۆ ئەوەی داوای بەزەیی خودا بکەین بۆ پاراستنمان و نیعمەتی ئەو بۆ مانەوەمان، تاوەکو ئەو دێت بۆ ئەوەی بمانباتەوە ماڵەوە بۆ باوکی خۆی و باوکی ئێمە. دەبێت بۆ هەموو چاوێکی ڕۆحی ڕوون بێت کە دوژمن هەموو هەوڵێکی خۆی دەدات بۆ ئەوەی هەموو پارچە ڕاستییەک لە پیرۆزەکان بدزێت و شایەتییان بۆی تێک بدات؛ بەڵام خودا دەتوانێت هی خۆی لە کاریگەرییە خراپ و وشککەرەوەکان بپارێزێت کە لە دەوروبەرمانن، و توانایان پێ بدات کە سروشتی ڕاستەقینەی خۆیان وەک نامۆ و ڕێبوار لێرەدا دەربخەن (١ پەترۆس ٢:١١).
وانەکان لە جەنگاوەرانی داودەوە
کاتێک داود، دەستنیشانکراوی خودا، ڕەتکرابووەوە و لەلایەن شاولەوە ڕاو دەکرا، پیاوانی دڵسۆز هەبوون کە ژیانی خۆیان خستە مەترسییەوە بۆی. سەرنج بدە بزانە ڕۆحی خودا چی دەڵێت دەربارەی ئەم پیاوانە لە ١ کڕۆنیکەڵس ١٢. ئەوان هاتن بۆ لای داود (ئایەتی ١)،
ئەوان پیاوانی بەهێز بوون (ئایەتی ١)، چەکدار بوون (ئایەتی ٢)، دەیانتوانی هەردوو دەستیان لە شەڕدا بەکاربهێنن (ئایەتی ٢). ئەم جۆرە پیاوانە خودا ئەمڕۆ دەیەوێت؛ ئەوانەی بە خۆشەویستی ڕاستەقینە بۆ مەسیح ڕاکێشراون، کە لە نیعمەتەکەدا بەهێزن کە لە مەسیح عیسادایە، کە هەموو زرێپۆشی خودا لەبەر دەکەن، و کە چەکەکانی ڕاستودروستییان لە دەستی ڕاست و چەپدایە.
لە نێو جەنگاوەرانی داوددا پیاوانی یەساخار هەبوون،
«کە تێگەیشتنیان لە کاتەکان هەبوو، بۆ ئەوەی بزانن ئیسرائیل دەبێت چی بکات» (ئایەتی ٣٢)، و پیاوانێک کە دەیانتوانی ڕیز بپارێزن، کە دڵێکی تەواویان هەبوو (ئایەتی ٣٨). ئایا ئێمە لەو کاتانە تێدەگەین کە تێیدا دەژین؟ ئایا ئێمە بیری خودامان هەیە سەبارەت بەم ڕۆژە سەختانە؟ و لەگەڵ ئەم شتانەدا ئایا ئێمە هەوڵ دەدەین پێکەوە بەپێی بیری خودا بڕۆین، بە دڵێکی تەواو، تەنها هەوڵ دەدەین بۆ خۆشیی ئەو بین لە ململانێی ئەم ڕۆژانەی کۆتاییدا؟ چەند شت دەتوانن ئێمە لە جێبەجێکردنی ویستی خودا لابدەن، لەو ڕیزانە دوورمان بخەنەوە کە ڕاستی بۆ شکۆمەندی خودا پارێزراوە.
تایبەتمەندییەکانی پیاوانی دڵسۆز
تایبەتمەندییەکانی پیاوانی دڵسۆزیش لە دەرچوون ١٨:٢٠-٢١دا پێمان دراوە. دەبوو لە وشەی خودا فێر بکرێن، دەبوو بزانن چۆن بڕۆن، و چۆن کار بکەن: پێویست بوو پیاوانی بەتوانا بن، لە خودا بترسن؛ پیاوانی ڕاستگۆ بن، ڕق لە چاوچنۆکی بگرن؛ پیاوانێک کە دەیانتوانی ئاشتی بۆ خەڵک بهێنن بە حوکمە ڕاستودروستەکان. بێگومان وشەیەک بۆ ئێمە لەم کتێبی پیرۆزەدا هەیە، کە بۆ فێرکردن و هاندانمان نووسراوە.
ئەمانە ئەو خەسڵەتانەن کە دەبێت ئارەزوویان بکەین، بۆ ئەوەی لەم ڕۆژانەی کۆتاییدا بۆ خۆشیی خودا بین. ئەو ڕێگایەی کە بانگکراوین بۆی ڕێگایەکی تەسکە، وەک خودا فەرمووی: «دەروازەکە تەسکە و ڕێگاکە تەسکە... و کەم کەس هەن کە دەیدۆزنەوە.» ڕێگاکە ئاسان نییە، بەڵام نیعمەتی ئەو بەسە؛ زۆر تاقیکردنەوە و ڕاهێنان هەن، چ لە ڕۆیشتنی تاکەکەسی و چ لە کۆبوونەوەدا، بەڵام سەرچاوەکانی مەسیح بێ کۆتایین. پۆڵس ئەم تاقیکردنەوە و ڕاهێنانانەی بە شێوەیەکی تایبەت دەزانی. دوای ژماردنی زۆرێک لە تاقیکردنەوەکانی، باسی «خەمخۆریی هەموو کەنیسەکان»ی کرد.
پیاوی خودا لە ٢ تیمۆساوس ٢
پاشان لە ٢ تیمۆساوس ٢دا ئەوەمان پێدەگات کە دەبێت ڕاست بێت دەربارەی مەسیحییەکە—
تایبەتمەندییەکانی پیاوی خودا. دەبێت لە نیعمەتەکەدا بەهێز بێت کە لە مەسیح عیسادایە (ئایەتی ١)، دەبێت وەک سەربازێکی باشی عیسای مەسیح بەرگەی سەختی بگرێت (ئایەتی ٣)، نابێت تێکەڵ بە کاروباری ئەم ژیانە بێت (ئایەتی ٤)، دەبێت بە شێوەیەکی یاسایی هەوڵ بدات (ئایەتی ٥)، دەبێت کرێکارێک بێت لە خزمەتی خودادا (ئایەتی ٦)، و دەبێت ئەو وشەیە لەبەرچاو بگرێت کە لە خوداوە نێردراوە، بۆ ئەوەی خودا تێگەیشتنی پێ بدات لە هەموو شتێکدا. بە بیرهێنانەوەی ئەوەی کە عیسای مەسیح لە مردووان هەستاوەتەوە، بەپێی ئینجیلی پۆڵس، پیاوی خودا هەوڵ نادات هێزی خۆی بەسەر ئەو شتانەدا بەفیڕۆ بدات کە لێرەدا لەناو دەچن بەڵکو هەموو شتێک ئاراستە دەکات بە لەبەرچاوگرتنی لایەنی هەستانەوەی مردن. پیاوی خودا پیاوێکی جیاوازە (ئایەتی ٢١)، جیاوازە لە هەموو ئەوەی کە لەگەڵ ڕاستی و پیرۆزیی خودا ناگونجێت؛ و پەیوەندییەکانی لەگەڵ ئەوانەدا دەبێت کە لە دڵێکی پاکەوە داوای خودا دەکەن (ئایەتی ٢٢). چەند گرنگن ئەم کتێبی پیرۆزانە، کاتێک ئیلهام و ڕاستی کتێبی پیرۆز لە هەموو لایەکەوە ڕەت دەکرێنەوە؛ و کاتێک تەنانەت باوەڕدارانی ڕاستەقینەش بێباکن سەبارەت بەوەی کە لە کۆبوونەوەکەیدا شایستەی خودایە، و لە ماڵەکەیدا شایستەی خودایە.
کتێبی پیرۆز دەبێت ڕێبەری ئێمە بێت؛ ئەوە وشەی بێ هەڵەی خودایە. تەنانەت پەترۆسیش دەبوو بەرگری لێ بکرێت؛ بۆیە نابێت پشت بە خزمەتکارانی خودا ببەستین، بەڵکو بە وشەی زیندوو و بێ هەڵەی ئەو. سەرچاوە بێ کۆتاکانی خودا
چ سەرچاوە و بەرەکەتێک خودا بۆ ئەم ڕۆژانەی کۆتایی پێی داوین! لە ٢ تیمۆساوس ١دا خودا بەڵێنی ژیانی پێداوین کە لە مەسیح عیسادایە (ئایەتی ١)؛ ئەو ڕزگاری کردووین و بانگی کردووین، و ئەمەش بەپێی مەبەست و نیعمەتی خۆی، کە لە مەسیح عیسادا پێمان دراوە پێش ئەوەی جیهان دروست بێت (ئایەتی ٩). ئەگەر کەنیسە بە شێوەیەکی قورس شکستی هێنابێت، خودا دڵسۆز دەمێنێتەوە؛ و پۆڵس لەبەر ڕۆشنایی ڕۆژانی کۆتایی پشت بە خودا دەبەستێت؛ و ئەو پێمان نیشان دەدات کە هەموو شتێک لە مەسیح عیسادا دەمێنێتەوە. هیچ شتێک ناتوانێت مەبەستی خودا هەڵبوەشێنێتەوە، یان بناغەی خودا هەڵبگێڕێتەوە؛ وشەی ئەو ڕێبەری دڵنیای ئێمەیە تا کۆتایی، و کاری ئەو هەرگیز لەناو ناچێت. ئەگەر ببینین زۆربەی زۆری پیشەی مەسیحی ڕاستی بەجێدەهێڵن و زۆر کەس کە جارێک بەهایان بۆ ڕاستی هەبوو، چیتر بە هێزی ئەودا ناڕۆن، دەتوانین، وەک پۆڵس، پشت بە خودا و دڵسۆزییەکەی ببەستین، بە درککردن بەوەی کە هەموو شتێک لە مەسیح عیسادا سەلامەتە.
بەو سەرچاوانە و هاندانە، بێگومان دەتوانین داوای نیعمەتی خودا بکەین بۆ ئەوەی بمانهێڵێتەوە تا کۆتایی. لە کۆتایی ڕێگاکەیدا، نێردراو دەیگوت: «شەڕێکی باشم کردووە، ڕێگاکەم تەواو کردووە، باوەڕم پاراستووە» (٢ تیمۆساوس ٤:٧). ئایا ئەمەی گوت کاتێک هەموو شتێک لە کەنیسەدا گەشاوە و سەرکەوتوو بوو؟ نەخێر! پێچەوانەکەی ڕاست بوو، چونکە هەموو ئەوانەی لە ئاسیا بوون لێی دوورکەوتبوونەوە، و ئەمەش پیرۆزەکانی ئەفەسۆس و کۆلۆسی لەخۆ دەگرت. بەڵام ئەو ئاسوودەیی چەند کەسێکی دڵسۆزی هەبوو، و لە هەمووی گرنگتر، یارمەتی و ئاسوودەیی خودا، کە لەگەڵیدا مایەوە کاتێک هەمووان جێیان هێشت. با هەموومان هەوڵ بدەین دڵسۆز بین، وەک پۆڵس، کە بە ڕاستی دەتوانرا بوترێت کە ئەو «ڕیزەکەی پاراست».
