لەو ڕۆژانەی دۆخە ئاڵۆزەکاندا، لەو شەوە بێئارامانەی پەشیمانیدا، کاتێک دڵ و ڕۆحی نەتەوە، وەک لاشەیەک بریندار و سارد بوو. لە گۆڕی ئادەمی بێتاوانەوە، گۆرانییەک دێت کە دڵخۆشی دەبەخشێتە خەمباران. ئۆه، هاوارەکەت بیستراوە و فیدیەکە، بە تەواوی دراوە، دڵخۆش بن.
ئۆه، دڵخۆش بن، دڵخۆش بن، هەموو قەرزێک کە هەتانبوو بە تەواوی لەلایەن نیعمەتی خوداوە دراوە، دڵخۆش بن، دڵخۆش بن، دڵخۆش بن.
لە زیندانەوە دەنگۆیەک بڵاودەبێتەوە. دووبارە و دووبارە بیستووتە. بەڵام ئەمجارە کلیلەکانی زیندانەکە دەسوڕێنەوە، و لە دەرەوە ڕووی هاوڕێیان هەیە. و هەرچەندە جەستەت لە ماندوێتییەوە شەکەت بووبێت، و چاوەکانت خەمەکانیان نیشان دابێت. ئۆه، ئەو خۆشەویستییەی کە دڵت ئێستا تامی دەکات دەروازەکەی کردووەتەوە، دڵخۆش بن.
کەواتە وەک ڕووناکی بن لەسەر لێواری ئاوەکە، هیوایەک بدەن لە زریانی دەریای شەودا. پەناگەیەک بن لەناو کۆمەڵکوژییەکەدا، بۆ ئەم هەڵاتووانە لە هەڵاتنیاندا. چونکە ئێوە بێ کاتن و بەشێکن لە مەتەڵێک. ئێوە سەرنجڕاکێش و گەنجن وەک کوڕێک. و هیچ نەخۆشی و خەباتێک نییە، کە بتوانێت ئێوە لە خودا دوور بخاتەوە، دڵخۆش بن. — نەناسراو
هێزی نوێژ
عیسای پیرۆز! تۆیت کە دەروازەکانی نوێژت بۆ گەلەکەت کردووەتەوە. بێ تۆ، دەبوو بۆ هەتاهەتایە داخرابان...
ڕێگاکانی خودا ڕێگاکانی ئێمە نین
کەم جار خودا شتێک بە تەواوی وەک ئەوەی ئێمە بیر دەکەینەوە دەیکات. کێشەی ئێمە ئەوەیە کە هەوڵ دەدەین پێشبینی خودا بکەین...
هیچ خودایەکی تر نییە جگە لە من
سێ جار بەختەوەرن ئەو باوەڕدارە بەختەوەرانەی کە ئەمڕۆ، لە کاتێکدا ئیسرائیل مەسیح ڕەت دەکاتەوە، «ڕزگارییەکەی کە لە مەسیح عیسادایە» دەزانن...
ئەو بەنرخە!
ئامادەیی مەسیح هەموو شتێکە. جۆن براون، خەڵکی هادینگتۆن، گوتی کە فێربوونی یەک کاتژمێر هاوڕێیەتی لەگەڵ مەسیحدا ناگۆڕێتەوە...
