«لەو ساڵەی ئوزیای پاشا مرد، من پەروەردگارم بینی، بەرز و بەرزکراوە.» (ئیشایا ٦:١)ئیشایا پێشتر هەرگیز ئەو جۆرە بینینەی نەبوو. بە دڵنیاییەوە ئەزموونی ڕۆحی هەبوو، بەڵام هەرگیز ئەزموونێکی وا نەبوو کە پەروەردگار بەو شێوەیە لە شکۆمەندییەکی زۆردا بەرز کرابێتەوە. و شتە سەیرەکە ئەوەیە کە بینینە زیندووەکە لەناو تاریکیی شەوێکی ڕەشدا بەسەریدا درەوشایەوە. ئاواتەکانی لە نائومێدیدا تێکشکابوون؛ ژیانی لەناو ئاڵۆزیدا بوو. ئوزیا کەوتبوو، ئەو کە «پایەی ئومێدی گەلێک» بوو، و وادیار بوو کە گالیسکەی پێشکەوتن بە شێوەیەکی چاکنەکراو وەرگەڕابوو.
و لەو کاتە تاریکەدا، کاتێک شکۆمەندی ئوزیا لە مردندا نەما، و کاتێک شکۆمەندیی چاوەڕوانکراوی ئیشایا خۆی کاڵ بووبووەوە، شکۆمەندیی پەروەردگار وەک هەڵهاتنی خۆر دوای شەوێکی ڕەش و گەردەلوولی بەرز بووەوە. ئیشایا زۆر بە تەواوی سەرقاڵی لایەنی مرۆیی شتەکان بوو. ئێستا چاوەکانی ڕوویان لە لایەنی ئیلاهی شتەکان بوو، و دەستی کرد بە ژیان و خزمەتکردن بە ئاگایی لە شکۆمەندیی پەروەردگار. «من پەروەردگارم بینی، بەرز و بەرزکراوە.»
و ئەوە بە دڵنیاییەوە یەکێکە لە خزمەتە مەبەستدارەکانی بەدبەختی و کارەساتی دیار، بۆ کردنەوەی لایەنی ئیلاهی شتەکان و بۆ ئاشکراکردنی شکۆمەندیی ئاسمانی. و بە ڕاستی دەتوانین بڵێین کە شکستە دیارەکە هەرگیز شکست نییە ئەگەر ئیلاهی ئاشکرا بکات؛ کارەساتەکە ئەوکات بووەتە هۆکارێک بۆ سەرکەوتنێکی گەورەتر. خوشکێکی خۆشەویست کە زۆر ئازار و دەردی چەشت، ئەم وشانەی نووسی:
«ئەزموونە درێژەکەم لە دۆڵی زەلیلییەتدا بە شێوەیەکی کاریگەر ئارەزووی بینینی شکۆمەندیی خۆمم لێ سەندەوە!» ئەو بە بینینێکی شکۆمەندیی پەروەردگار سەرسام ببوو، و هەموو ترس و ناڕەزاییە بچووکەکان کاڵ ببوونەوە.
کاتێک کێشەکانمان ئارەزووی شکۆمەندیی خۆمان لەناو دەبەن، ئەوان دەگۆڕدرێن بۆ خزمەتکارانی گەشەی ڕۆحی. ڕزیوی دیاری کەتان، کاتێک فڕێ دەدرێتە ناو تانکە بێدۆستەکانەوە، ڕیشاڵە بەهێزترەکان بۆ قوماشی تەواوکراو ئامادە دەکات. و کاتێک خۆبەزلزانینەکانمان، و خۆبەشکۆمەندکردنەکانمان، لە ئاوەکانی سەختی یان ناخۆشیدا دەڕزێن، دەتوانین دڵنیا بین کە ئاوە تاڵەکان وەک ئاوەکانی ژیان خزمەتیان کردووین. کاتێک «شکۆمەندیی من» دەگۆڕێت بۆ «شکۆمەندیی تۆ»، و کاتێک ڕێنماییمان دەکرێت بۆ نوێژکردن، «شکۆمەندیی خۆتم پیشان بدە»، دۆڵی عاخۆر بووەتە دەروازەی ئومێد.
و ئەوە چۆن دەتوانین ئاراستە و پێشکەوتنمان تاقی بکەینەوە. ئایا شکۆمەندییە بچووکەکانمان لەبەردەم شتێکی گەشاوەتردا کاڵ دەبنەوە؟ ئایا تەنها گڵۆپەکانی شانۆ و گڵۆپەکانی لایمڵایت دەکوژێنەوە؟ ئایا ئارەزوو دەگۆڕێت بۆ هیوا؟ ئایا بینین دەبێتە تێگەیشتن؟ ئایا لە پشت پەردەکەوە دەبینین؟ ئایا بینینی لایەنی ئیلاهی شتەکان، شکۆمەندیی پەروەردگار، دەگرین؟ ئایا گەڕان بەدوای شکۆمەندیی کەسیدا دەگۆڕێت بۆ نوێژ، و پەرستن، و خزمەتی تەرخانکراو؟ ئایا خودامان لە شەودا دەدۆزینەوە؟ ئایا عیسا دەبینین بەسەر دەریا پڕ لە کێشەکاندا دەڕوات؟
«لەو ساڵەی ئوزیای پاشا مرد، من پەروەردگارم بینی!»
