پرسیار: زۆرێک لە خەڵکی ئەمڕۆ وا دیارە هیوایان لەدەست داوە. هیوا لە کوێ دەدۆزرێتەوە؟ بۆ کوێ دەتوانین بگەڕێین بۆ دۆزینەوەی؟
وەڵام: هیوا لە پەروەردگار عیسای مەسیحدا دەدۆزرێتەوە , کە «هیوای ئێمەیە» (١ تیمۆساوس ١:١ NKJV). بێ ئەو هیچ هیوایەکمان نییە (ئەفەسۆس ٢:١٢)، هیچ یارمەتییەکمان نییە (ڕۆما ٥:٦) و هیچ ماڵێکمان نییە (یۆحەننا ١٤:١-٦). بەڵام لەگەڵ و لە ڕێگەی ئەوەوە هیوایەکمان هەیە کە نائومێدمان ناکات و هێزێکمان لە ناودا هەیە بۆ چێژوەرگرتن لەو هیوایەی کە هەیە (ڕۆما ٥:٥).
باوەڕداران، تەنانەت لە کاتی تاریکی و نائومێدیدا، پەیوەستن بە خودای هیوا کە دەتوانێت ئێمە پڕ بکات لە هەموو خۆشی و ئاشتییەک بۆ ئەوەی لە هیوادا زۆر بین (ڕۆما ١٥:١٣)! ئەو دەیەوێت بە هی خۆیانی بیر بهێنێتەوە:
«چونکە من بیر لەو پلانانە دەکەمەوە کە بۆ ئێوەم هەیە،» پەروەردگار دەفەرموێت، «پلانەکانی ئاشتی و نەک خراپە، بۆ ئەوەی داهاتوو و هیوایەکتان پێ بدەم» (یەرمیا ٢٩:١١).
زەبوور ٦٢:٥-٨ بیرمان دەهێنێتەوە،
«ئەی گیانم، بە بێدەنگی چاوەڕێی خودا بە تەنها، چونکە چاوەڕوانی من لە ئەوەوەیە. تەنها ئەو بەردی من و ڕزگاری منە؛ ئەو بەرگری منە؛ من نالەزم. لە خودادا ڕزگاری من و شکۆمەندی منە؛ بەردی هێزی من، و پەناگەی من، لە خودادایە. لە هەموو کاتێکدا متمانەت پێی هەبێت، ئەی خەڵکینە؛ دڵتان لەبەردەمیدا بڕێژن؛ خودا پەناگەیەکە بۆ ئێمە.»
لەو کاتە سەختانەدا پێویستە هان بدرێین بۆ ئەوەی
«چاوەکانم بەرز دەکەمەوە بۆ گردەکان – یارمەتی من لە کوێوە دێت؟ یارمەتی من لە پەروەردگارەوە دێت، کە ئاسمان و زەوی دروست کرد. ئەو ڕێگە نادات پێتان بلەزێت؛ ئەو کە دەتانپارێزێت ناخەوێت» (زەبوور ١٢١:١-٣).
کاتێک ئەو کارە دەکەین، پرسیارێک کە لە خۆمان دەپرسین ئەوەیە
«بۆچی دڵتەنگی، ئەی گیانم؟ و بۆچی لە ناومدا بێئارامی؟ هیوا بە خودا؛ چونکە هێشتا ستایشی دەکەم، یارمەتیدەری ڕوخسارم و خودای من» (زەبوور ٤٢:١١).
ئەگەر ئەمڕۆ ئازارت هەیە, بزانە کە هیوا هەیە بۆ ئازارچێژتووان و یارمەتی هەیە بۆ بێدەسەڵاتان لە پەروەردگار عیسای مەسیحدا. هەمووی، و هەموو ژیانت، ئەمڕۆ ڕادەستی ئەو بکە!
وەڵام درایەوە
