«لە سێبەری دەستی خۆیدا منی شاردەوە؛ منی کردە تیرێکی پۆڵاین و لە تیردانەکەی خۆیدا منی شاردەوە.» (ئیشایا 49:2)
«لە سێبەردا»—هەر یەکێک لە ئێمە دەبێت هەندێک جار بچێتە ئەوێ. تیشکی خۆر زۆر درەوشاوەیە، و چاوەکانمان بریندار دەبن. زۆری پێنەچێت ناتوانن ڕەنگە ناسکەکان بناسنەوە یان ڕەنگە بێلایەنەکان بەرز بنرخێنن، وەک ژووری نەخۆشی سێبەرکراو، ماڵی خەمگینی سێبەرکراو، یان ژیانی سێبەرکراو کە تیشکی خۆری لێ ڕۆیشتووە. بەڵام مەترسە! ئەوە سێبەری دەستی خودایە. ئەو ڕێنماییت دەکات، و وانەگەلێک هەن کە تەنها لەو شوێنە فێر دەکرێن کە ئەو ڕێنماییت دەکات.
وێنەی ڕوخساری ئەو تەنها لە ژووری تاریکدا دەتوانرێت پەرە پێ بدرێت. بەڵام وا مەزانە کە ئەو تۆی فڕێداوە. تۆ هێشتا «لە تیردانەکەیدایت.» ئەو تۆی وەک شتێکی بێ نرخ فڕێ نەداوە.
ئەو تەنها تۆی لە نزیک خۆی ڕاگرتووە تا ئەو ساتە دێت کە دەتوانێت بە خێرایی و بە متمانەوە تۆ بنێرێت بۆ ئەرکێک کە شکۆمەندی بۆ ئەو دەهێنێت. ئەی کەسی سێبەرکراو، دابڕاو، بیرت بێت تیردانەکە چەندە بە توندی بە جەنگاوەرەکەوە بەستراوەتەوە. هەمیشە بە ئاسانی لە دەستی نزیکە و بە چاودێرییەکی زۆرەوە پارێزراوە.
لە هەندێک بواری سروشتدا، سێبەر یان تاریکی شوێنی گەشەکردنی زۆرترینن. گەنمی هیندی جوان هەرگیز بە خێرایی زیاتر گەشە ناکات وەک لە تاریکی شەوێکی گەرمی هاویندا. خۆر گەڵاکان وشک دەکاتەوە و لوولیان دەکات لە تیشکی گەرمی نیوەڕۆدا، بەڵام کاتێک هەورێک خۆرەکە دەشارێتەوە، بە خێرایی دەکرێنەوە. سێبەرەکان خزمەتێک پێشکەش دەکەن کە تیشکی خۆر نایکات. جوانی ئەستێرەیی ئاسمان ناتوانرێت لە لوتکەیدا ببینرێت تا سێبەرەکانی شەو بەسەر ئاسماندا دێن. زەوییەکان کە تەم و هەور و سێبەریان هەیە، پڕن لە سەوزایی. و گوڵی جوان هەن کە لە سێبەردا دەگوڵێن کە هەرگیز لە خۆردا ناگوڵێن. ئێستا گوڵفرۆشەکان گوڵی ئێوارەیان هەیە وەک چۆن گوڵی بەیانیان هەیە. گوڵی ئێوارە لە خۆری نیوەڕۆدا ناکرێتەوە بەڵکو تەنها جوانییەکەی دەردەخات کاتێک سێبەرەکانی ئێوارە درێژتر دەبنەوە.
ئێف.بی.ئێم.″
