دەمەوێت بە باشی کۆتایی پێ بهێنم؛ دەمەوێت ئەم پێشبڕکێیە ببەمەوە هێشتا پشت بە ... نیعمەتی سەرسوڕهێنەری ئەو دەبەستم. دەمەوێت چەند میلێکی کۆتاییم شایەتی بدات کە خودا هەرگیز شکست ناهێنێت. نامەوێت لەم نزیکەی هێڵەکەدا بکەوم – دەمەوێت بە باشی کۆتایی پێ بهێنم!
وشەکانی ئەم گۆرانییە، کە بە مۆڵەت لە ستیڤ و ئانی چاپمان وەرگیراون، خاڵێکی سەرنجڕاکێش دەردەبڕن کە زۆربەی ئێمەی مەسیحییە بەتەمەنەکان ڕەنگە زۆر بیری لێ نەکەینەوە هەرچەندە دەبێت بیکەین. تەنها لەبەر ئەوەی ڕەنگە بۆ چەندین ساڵ لە نزیک یەزدانەوە ڕۆیشتبین، هیچ گەرەنتییەک نییە کە ناخلیسکێین و ناکەوینە ناو تاقیکردنەوە یان تەنانەت گومڕا نابین. ئەم کۆرسە دەبێت نوێژی هەر یەکێک لە ئێمە بێت کە بەتەمەنین.
باوەڕداران کە منداڵیان هەیە بە بەردەوامی داوا لە یەزدان دەکەن کە منداڵەکانیان لە ڕێگاکانی پەروەردەکردنیان لانەدەن و دەستبەرداری ڕزگارکەر نەبن. ئەمە بە تەواوی گونجاو و شیاوە. سەرەڕای ئەوە، زۆر باش دەبێت گوێمان لە منداڵانی مەسیحی، گەنج و بەتەمەن، بێت کە نوێژ بۆ دایک و باوکیان و بەتەمەنەکانی کڵێسای ناوخۆیی بکەن. ئەم داواکارییە گرنگە دەبێت بکرێت، بە دوای ئەوەدا بگەڕێین کە ئێمە کە بەتەمەنین گومڕا نەبین دوای چەندین ساڵ – تەنانەت دەیان ساڵ – ڕۆیشتن لە ڕێگەی تەسکدا.
ئەزموونە خەمناکەکان
لەبەر ئەوەی بۆ چەندین ساڵ چێژمان لە خزمەت و نموونەی پیاوێکی بەتەمەن لە کۆمەڵەکەدا وەرگرت، ئێستا ئازارمان پێدەگات کە دەیبینین: لە جیهاندا، ماددی، جیابووەتەوە و پێش جیابوونەوە و لەو کاتەوە بێوەفا بووە. جووتێکی تر، گەنجتر، کە لە ژینگەیەکی مەسیحیدا گەورە بوون و لە باوەڕدا جێگیر بوون، بە دڵخۆشی هاوسەرگیرییان کرد و دەستیان کرد بە هاوبەشیکردنی خۆشەویستی مەسیح پێکەوە. بەڵام ئێستا بە جیا دەژین، چیتر «بە شایستەی یەزدان ناڕۆن بۆ هەموو دڵخۆشییەک، لە هەموو کارێکی چاکدا بەرهەمدار نین، و لە زانینی خودادا زیاد ناکەن» (کۆلۆسی ١:١٠ KJV). و ئەمە شتێکی نوێ نییە؛ چیرۆکە خەمناکەکان دەتوانن لەسەر زۆر کەسی تر بەردەوام بن.
نموونەی کتێبی پیرۆز
وەک تەنها یەک نموونە لە زۆر نموونە لە کتێبی پیرۆزدا، حزقیا لەبەرچاو بگرە. ئەو ڕەنگە لە تۆمارەکانی مێژووی دنیایی و کتێبی پیرۆزدا وەک پاشایەکی گەورە بدۆزرێتەوە. دوای ئەوەی لەلایەن دایکێکی خوداپەرستەوە پەروەردە کرابوو، وەک شوێنکەوتوویەکی دڵسۆزی خوداکەی دەستی پێکرد و ئەوەی کرد کە لەبەرچاوی یەزداندا ڕاست بوو (٢ پاشایان ١٨:٢). ئەو شوێنی نموونەی باپیرەی، پاشا داود، کە «پێوەرەکەی دانا» لە بوون بە پیاوێک بەپێی دڵی خودا (کردارەکان ١٣:٢٢). کارە بەهێزەکانی حزقیا لە دووبارە ڕێکخستنەوەی پەرستنی پەرستگا، دوورخستنەوەی گەلەکەی لە بتەکان و وەستانەوە بۆ یەزدانەکەی بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر نموونەیی بوون [شایستەی ستایش]. باوەڕی نەلەرزیوی بە خودا شارەکەی لە وێرانبوون ڕزگار کرد (٢ کتێبی مێژوو ٣٢:١-٢٢) و گریانەکەی لەبەردەم خودای گشتگیر ڕێگەی پێدا لە نەخۆشییەکی کوشندە چاک بێتەوە (٢ پاشایان ٢٠:١-١١).
وشەی خودا نیشان دەدات کە حزقیا بە باشی وەستا و خودای دڵخۆش کرد. ئەو زۆر دەستکەوتی ئەم پاشا گەورەیە تۆمار دەکات (٢ پاشایان ٢٠:٢٠) و ئەو ڕێزلێنانە بەرزانەی کە خەڵک لە کاتی مردنیدا پێیان بەخشی: «و حزقیا لەگەڵ باوباپیرانی نوست، و ئەوان لە گەورەترین گۆڕستانەکانی کوڕانی داود ناشتیان: و هەموو یەهودا و دانیشتوانی ئۆرشەلیم لە کاتی مردنیدا ڕێزیان لێ گرت» (٢ کتێبی مێژوو ٣٢:٣٣). ڕەنگە ئێمە باوەڕ، بێفیزبوون و دەستکەوتەکانی ئەم پیاوە گەورەیە لە نیوەی یەکەمی حوکمڕانییەکەیدا بناسینەوە. بەڵام، وادیارە کاتێک سەیری پازدە ساڵی کۆتایی دەکەین، ئەو بە باشی کۆتایی پێ نەهێنا.
با کتێبی پیرۆز لەبارەی ئەم بابەتەوە قسە بکات. دوای چاکبوونەوەی لە نەخۆشییەکەی، ٢ کتێبی مێژوو ٣٢:٢٥ تۆمار دەکات:
بەڵام حزقیا بەپێی ئەو چاکەیەی کە بۆی کرابوو، وەڵامی نەدایەوە؛ چونکە دڵی بەرز ببووەوە.
دوای ئەوەی بە ستایش بۆ ئەوەی خودا کردبووی (بۆ چاککردنەوەی و هەروەها بۆ گەڕاندنەوەی خۆر)، لەلایەن یەزدانەوە تاقی کرایەوە بۆ ئەوەی بزانێت چی لە دڵیدا هەیە. ئەو لە تاقیکردنەوەکەدا شکستیهێنا – وادیارە لە بەشی دواتری ژیانیدا «خۆبەستە» بوو (٢ پاشایان ٢٠:١٢-١٩؛ ٢ کتێبی مێژوو ٣٢:٢٧-٢٩). هەرچەندە خودا زۆری پێدابوو، وادیارە ئەو بە بێ شایستەیی قەرزاری ئەوە بوو کە یەزدان بۆی کردبوو. تۆماری پیرۆز نیشان دەدات کە: «ئەو بۆ خۆی گەنجینەی بۆ زیو، و بۆ زێڕ، و بۆ بەردە بەنرخەکان، و بۆ بەهارات، و بۆ قەڵغان، و بۆ هەموو جۆرە گەوهەرێکی خۆش؛ کۆگای بۆ زیادبوونی گەنم، و شەراب، و ڕۆن؛ و شوێنی بۆ هەموو جۆرە ئاژەڵێک، و قەفەزی بۆ مێگەلەکان دابین کرد. سەرەڕای ئەوە ئەو بۆ خۆی شارەکان، و موڵکی مێگەل و ڕانەکانی بە زۆری دابین کرد.»
کەسانی کەوتوو نموونەی خراپ بۆ منداڵەکانیان دادەنێن
لە ماوەی پازدە ساڵی کۆتایی ژیانیدا بوو کە حزقیا ئەو منداڵەی بوو کە دواتر حوکمڕانی دەکرد، کوڕێک کە بوو بە یەکێک لە خراپترین پاشاکانی یەهودا. ئایا مەنەشە نموونەی خۆی بۆ پشتگوێخستن – یان بە تەواوی ڕەتکردنەوە – ی خودای باوباپیرانی لە دایکێکی خراپ و باوکێکی شانازییەوە وەرگرت؟ بۆ دایک و باوکی خوداپەرست بەسەختە کە منداڵەکانیان گومڕا ببن – چەند ترسناک دەبێت بۆ باوەڕدارانی گومڕا کاتێک نموونەی خۆیان دەبێتە هۆی یاخیبوونی نەوەکانیان. جا لە ڕۆژانی حزقیا بێت یان ئێستا، ئەنجامەکان بە ناچاری هەمان شتن.
«یەزدان، تکایە بمانپارێزە بۆ ئەوەی بە باشی کۆتایی پێ بهێنین!»
نیگەرانی بۆ ئێمە کە لە تەمەنی خانەنشینیداین ئەوەیە: هێشتا دەتوانین شکست بهێنین لە پاراستنی خۆمان لە چاودێری ئەودا کە لە ئێمەدا کار دەکات بۆ ویستن و کردن بەپێی دڵخۆشی چاکەی خۆی (فیلیپی ٢:١٣). وەک حزقیا، و هاوشێوەی هەندێک لە هاوچەرخەکانمان، ڕەنگە لە نزیک هێڵی کۆتایی بکەوین. نوێژەکەمان دەبێت ئەوە بێت – لەگەڵ ئەوەی کەسانی تریش نوێژ بۆ ئێمەی بەتەمەن دەکەن – کە ڕەنگە، بۆ شکۆمەندی یەزدان، لە نزیک ڕزگارکەر بمێنینەوە، بەرەکەت بین بۆ کەسانی تر و، لەسەرووی هەموویانەوە، کە ڕەنگە «بە باشی کۆتایی پێ بهێنین.»
