«ڕەحمەت بۆ هەزاران کەس دەهێڵێتەوە، گوناه و سەرپێچی و تاوان دەبەخشێت. بەڵام تاوانبار بێ سزا بەجێناهێڵێت.» (دەرچوون 34:7)
«ئەو دڵسۆزە کە بەڵێنی داوە.» ئایا بە باشی بیر لە ڕاستییەکی دیکەی دڵسۆزیی یەکسان دەکەینەوە — ئەو دڵسۆزە کە هەڕەشە دەکات؟ بیر لەو وشە پیرۆزە بکەرەوە،
بەڵام تاوانبار بێ سزا بەجێناهێڵێت! (دەرچوون 34:7)
بیرت بێت کاتێک ئەو وشەیە وترا، پەیوەندی بە دەرکەوتنێکی گەورەی شکۆمەندی خوداوە هەبوو. وەک ئەوە بوو کە «شکۆمەندی یەزدان» بەبەردەم موسادا تێدەپەڕی. ئایا ئەمە مەبەست لێی ئەوە نەبوو کە نیشان بدات، پەیوەندییەکی پیرۆز و جیانەکراوە هەیە لەنێوان شکۆمەندی خودایی — و مەحاڵبوونی خودا بۆ بەجێهێشتنی تاوانبار بێ سزا؟ لە کاتێکدا بوو، کە مەبەست لێی ئەوە بوو میهرەبانی خودا بە شێوەیەکی تایبەتتر دەربکەوێت. کاتێک ڕاگەیەندرا کە ئەو «یەزدان، خودای یەزدان، میهرەبان، بەخشندە، درێژخایەن، زۆر لە چاکەدا.» ئەوکاتە بوو، گوێمان لە ئاگادارکردنەوەی پیرۆز گرت، کە ئەو تاوانبار بێ سزا بەجێناهێڵێت و ناتوانێت بەجێیبهێڵێت!
یاساکەی داوای دەکات — شکۆمەندی تەختەکەی داوای دەکات؛ داوا دەکات تاوانبار سزا بدرێت. خوێنەر! ئایا هێشتا بە خەونێکی ڕەحمەتی کۆتاییەوە چەسپاویت؟ ئایا باوەڕت بە بەشی یەکەمی ڕاگەیاندنی خودایی لە سینا هەیە، و لە گومانێکی مەترسیدار و کوشندەدا بەردەوامیت سەبارەت بە بەشی کۆتایی؟ کە خودا، بە سەرچاوە بێسنوورەکانی و خۆشەویستی بێ کۆتایی، بە هەندێک شێوە، «تاوانبار بێ سزا بەجێناهێڵێت»؟ فریو مەخۆ، کە تووشی نەهامەتی ئەو کەسە نەبیت کە «لەگەڵ دروستکەرەکەیدا دەجەنگێت.» یەزدان، کە «سەبارەت بە بەڵێنەکانی، سست نییە،» ناتوانێت سەبارەت بە هەڕەشەکانی، سست بێت.
کات تووڕەیی مرۆڤکەم دەکاتەوە؛ و ئاژاوەی سۆزەکانی نەرم و هێور دەکاتەوە؛ بەڵام هیچ پاڵنەرێکی کوێر — هیچ دوودڵییەک لەو کەسەدا نییە کە «هەزار ساڵ وەک یەک ڕۆژە.» «هەڕەشەکانی خودا،» نووسەرێک دەڵێت، «کردارەکانی خودان!» یاسا هیچ هەناسەیەکی ڕەحمەتی بۆ تۆ نییە. هیچ کەلێنێک لە هەموو کێوی سینادا نییە کە بتوانیت لە تۆڵەی زریانەکە ڕزگارت بێت. مەگەر بەبێ دواکەوتن هەڵبێیت بۆ ئەو کەسەی «تاوانبارانی پاک کردووەتەوە» بە خۆی — بێ تاوانەکە، بووەتە هەڵگری تاوان؛ دڵنیا بە کە لەناو هەتاهەتایەدا، بە دڵنیاییەوە سزا دەدرێیت.
ڕۆحم! ئایا هێشتا لەم دۆخەی نامۆیی مەترسیدار لە خودا دایت؟ هێشتا لەسەر زەریای بێ هیوا و نادڵنیایی دەڕۆیت؛ هەموو شتێک بۆ کاتێکی مردن بەجێدەهێڵیت؛ کاتێک کە هیچ شتێک نابێت بۆی بەجێبهێڵرێت — جگە لە مردن! بیر لەم وشانەی ڕاستیی نەگۆڕ بکەرەوە،
هەرچەندە دەست لەگەڵ دەستدا بێت، بەڵام بەدکاران بێ سزا ڕزگاریان نابێت!
«زنجیرەی زێڕینی نیعمەت» لە ئاسمانەوە بۆ زەوی درێژ دەبێتەوە — بەڵام ناتوانێت زیاتر بڕوات، لە ئاسمانەوە بۆ زەوی درێژ دەبێتەوە — بەڵام ناتوانێت زیاتر بڕوات،
یەزدان بدۆزەرەوە کاتێک دەتوانرێت بدۆزرێتەوە.
ئاگادارکردنەوەیەکی پیرۆز لەو یەک وشەیەدا هەیە. پێتان دەڵێت، ڕۆژێک دێت، کە یەزدان دەدۆزرێتەوە — بەڵام نادۆزرێتەوە.
خوێنەر! ئەم شەو خۆت فڕێ بدە سەر پێیەکانی؛ داوای ڕەحمەتی بکە. لەسەر ئەژنۆکانت هەڵمەستە، تاوەکو، بە زەردەخەنەی ڕازیبوونی ئەو کە دڵخۆشت دەکات، و هیوای بەهەشتی ئەو کە هاندەرتە — دەتوانیت (ڕەنگە بۆ یەکەمجار لە ژیانتدا) بە ویژدانێکی ئارام و ڕۆحێکی لێخۆشبوو لەسەر جێگاکەی شەوانەت پاڵ بکەویت، هاوار بکەیت،
«بە ئاشتییەوە ڕادەکشێم و دەخەوم، چونکە تەنها تۆ، ئەی پەروەردگار، وادەکەیت بە سەلامەتی بژیم!» (زەبوور ٤:٨)
