دڵنیام ئەم وشانە تووڕەیەت بیستووە: «بڕۆ بۆ دۆزەخ!» یان «نەخێر دۆزەخ!» یان «بەڵێ دۆزەخ!» زۆر جار بیستوومە. بەڵام ئایا گرنگی ڕاستەقینەی ئەم شوێنە کە پێی دەوترێت دۆزەخ تێدەگەیت؟ ئایا هەرگیز وەستاویت بۆ بیرکردنەوە لە دۆزەخ و مانای ئەوەی کە لەوێ بیت؟
دوای ئەوەی ١٥ لە هاوڕێکانی لە ڤێتنام کوژران، سەربازێک هاواری کرد، «لانیکەم دەچنە بەهەشت. ئەوان پێشتر لە دۆزەخ بوون!» زۆر کەس بۆچوونی جیاوازیان دەربارەی دۆزەخ هەیە، بەڵام بۆچوونەکان زۆر بەنرخ نین کاتێک باسی دۆزەخ دەکەین. ئەوەی خودا دەربارەی دەڵێت ئەوەیە کە بە ڕاستی گرنگە.
دۆزەخ چۆنە؟
دۆزەخ شوێنێکە کە خودا تێیدا نییە – شوێنێک کە هەموو ئاسوودەیی و بەرەکەتەکان تێیدا نین. کتێبی پیرۆز وەک
تاریکی، کە تێیدا گریان و قرتاندنی ددان دەبێت (مەتتا ٢٢:١٣؛ ٢٥:٣٠ NIV).
هەروەها ئەمەشمان پێدەڵێت:
شەیتان ... فڕێدرایە ناو دەریاچەی گۆگردی سووتاو ... (و) ڕۆژ و شەو بۆ هەتاهەتایە ئازار دەدرێت (بینین ٢٠:١٠).
دۆزەخ بۆ ئێمە ئامادە نەکرابوو بەڵکو بۆ «شەیتان و فریشتەکانی (شەیتانەکان)» (مەتتا ٢٥:٤١). بەڵام کتێبی پیرۆز دەڵێت کە هەموو ئەوانەی کە پێشنیاری خودا بۆ ڕزگاری و لێخۆشبوون ڕەتدەکەنەوە دەچنە ئەوێ (یۆحەننا ٣:٣٦). دەتوانین دڵنیا بین کە خودا تەنها هەوڵ نادات بیمانترسێنێت. ئەو بە دڵسۆزی ئاگادارمان دەکاتەوە بۆ ئەوەی بە هەموو نرخێک لە دۆزەخ دووربکەوینەوە!
خودا ئێمە لە تاریکیدا ناهێڵێتەوە دەربارەی ئەوەی کە دوای مردن دێت:
مرۆڤ مەبەستە یەک جار بمرێت، و دوای ئەوە ڕووبەڕووی دادگاییکردن ببێتەوە (عیبرانییەکان ٩:٢٧).
چونکە ئەو ڕۆژێکی داناوە کە تێیدا جیهان بە دادپەروەری دادگایی دەکات بەو پیاوەی کە دەستنیشانی کردووە (عیسا). ئەو بە بەرزکردنەوەی لە مردووانەوە بەڵگەی ئەمەی بە هەموو پیاوان داوە (کردارەکان ١٧:٣١).
بەهەشت چی؟
خودا نەک تەنها خودای دادگاییە بەڵکو خودای خۆشەویستیشە. ئەو ڕێگەیەکی دابین کردووە بۆ دوورکەوتنەوە لە دۆزەخ. بۆ ئەوانەی کە ڕێگەی ڕزگارییەکەیان قبوڵ کردووە، ئەو شوێنێکی جوانی ئامادە کردووە کە پێی دەوترێت بەهەشت. خۆشی و ئارامی لەوێ باڵادەستن. گوناه، مردن، ئازار، نائومێدی و تەنیایی بە تەواوی نین. ئەو شوێنێکی شکۆمەندی هەتاهەتاییە لەگەڵ خودا خۆی و عیسای مەسیح، لەبری نەفرەتی هەتاهەتایی (بینین ٤:٥؛ ٢١:٤-٢٧؛ ٢٢:١-٥). دەتوانیت بۆ ئەم شوێنە گونجاو بیت بە متمانەکردن بە عیسای مەسیح وەک ڕزگارکەرت.
ئەوە لەسەر تۆیە!
نەکردنی باش بەس نییە بۆ چوونە بەهەشت. کتێبی پیرۆز دەڵێت،
هەمووان گوناهیان کردووە و کەمترن لە شکۆمەندی خودا (ڕۆما ٣:٢٣).
ناتوانیت بە کارکردن بچیتە بەهەشت، چونکە ئەفەسۆس ٢:٨-٩ دەڵێت،
ئەوە دیاری خودایە – نەک بە کار، بۆ ئەوەی هیچ کەسێک شانازی نەکات.
هیچ کەسێک مافی بەهەشتی نییە. هەموومان شایستەی دۆزەخین چونکە هەموومان گوناهبارین.
ڕێگەی ڕزگاری خودا لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوەیە، کوڕەکەی:
مەسیح یەک جار قوربانی درا بۆ لابردنی گوناهەکانی زۆر کەس
– و هی تۆش، ئەگەر باوەڕت هەبێت (عیبرانییەکان ٩:٢٨).
دەبینیت ... کاتێک ئێمە هێشتا بێهێز بووین، مەسیح لە پێناوی بێدینەکاندا مرد ... بەڵام خودا خۆشەویستی خۆی بۆ ئێمە بەمە دەسەلمێنێت: لە کاتێکدا ئێمە هێشتا گوناهبار بووین، مەسیح لە پێناوی ئێمەدا مرد (ڕۆما ٥:٦،٨).
هەرکەسێک باوەڕی بە کوڕەکە هەبێت ژیانی هەتاهەتایی هەیە، بەڵام هەرکەسێک کوڕەکە ڕەت بکاتەوە ژیان نابینێت، چونکە تووڕەیی خودا لەسەری دەمێنێتەوە (یۆحەننا ٣:٣٦).
ئایا هەڵبژاردەی ڕاستت کردووە؟
تکایە بیر لەوە بکەرەوە کە تازە خوێندتەوە، و ڕێگەی بەهەشت هەڵبژێرە. عیسا وتی، «من ڕێگەم» (یۆحەننا ١٤:٦). و پۆڵس نووسی، «ئێستا ڕۆژی ڕزگارییە» (٢ کۆرنسۆس ٦:٢). ئەگەر عیسات وەک ڕزگارکەرت هەڵبژاردووە، ئەوا هەڵبژاردەی ڕاستت کردووە و لە ڕێگەی بەهەشتدایت. ئەگەر هێشتا پرسیارت هەیە، نامەمان بۆ بنێرە! حەزدەکەین یارمەتیت بدەین بۆ بینینی ڕزگارکەر.
