«بە ڕاستی پیرۆزیان بکە: وشەی تۆ ڕاستییە. وەک چۆن تۆ منت ناردە جیهان، منیش ئەوانم ناردە جیهان» (یۆحەننا ١٧:١٧-١٨) خودا هەمیشە تۆ پیرۆز دەکات پێش ئەوەی بتنێرێت. باوک دوازدە قوتابییەکەی جیا کردەوە و بە ڕاستی، کوڕەکەی، پیرۆزی کردن. کاتێک پەیوەندییان بە عیساوە هەبوو، ڕاستی (یۆحەننا ١٤:٦)، قوتابییەکان بەو ڕاستییە پاک کرانەوە و ئامادە کران بۆ ئەوەی بنێردرێن بۆ بانگەشەکردنی ئینجیل. عیسا ئارەزووەکانیانی تاقیکردەوە (لۆقا ٩:٤٦-٤٨)، کەمتەرخەمی باوەڕیان سەرزەنشت کرد (مەتتا ١٧:١٩-٢٠)، کاریگەری شەیتانی ڕەت کردەوە (مەتتا ١٦:٢٣)، و لوتبەرزییەکەیانی ئیدانە کرد (مەتتا ٢٦:٣٣-٣٥). کاتێک عیسا ئامادەکردنیانی تەواو کرد، قوتابییەکان بە هێزێکەوە نێردران کە جیهانەکەیان هەرگیز وەک جاران نەبوو.
شەیتان هەوڵ دەدات قەناعەتت پێبکات کە گوناهەکەت تۆ بێسوود دەکات بۆ خودا. ئەوە درۆیەکە لە نووسەر و باوکی درۆکانەوە. هەر کە گوناه دەکەیت، فریودەرەکە بە چرپە دەڵێت، «تۆ شکستخواردوویت! ئێستا هیچ سوودێکت بۆ خودا نییە.» ئەمە دەتوانێت هەستێکی قووڵی شکست و بێهیوایی بۆ مەسیحییەک بهێنێت. بەڵام هیچ ئازادییەک نییە کە بەراورد بکرێت بە ڕۆحێک کە بە نیعمەتی خودا ئازاد کرابێت. کاتێک گەلی خودا ڕێگە بە ڕاستی خودا دەدەن کە دووبارە ڕێکیان بخاتەوە لەگەڵ ویستی خودا و ستانداردی خودا، ئەوا هێزی خودا لە ڕێگەی ئەوانەوە ئازاد دەکرێت بە هەمان شێوە کە لە ڕێگەی یەکەم قوتابییەکانەوە بوو.
ڕاستی تۆی ئازاد کرد. ڕاستی ئەوەیە:
ئەگەر دان بە گوناهەکانماندا بنێین، ئەو دڵسۆز و ڕاستودروستە کە گوناهەکانمان لێ خۆش بێت و لە هەموو ناڕاستودروستییەک پاکمان بکاتەوە (١ یۆحەننا ١:٩)،
و ئێمە دەگەڕێینەوە بۆ سوودبەخشی بۆ خودا.
