لە یەحزقێل 34دا، خودا سەرەتا قسە لەگەڵ شوانەکانی ئیسرائیل دەکات، سەرزەنشتیان دەکات بۆ خراپ مامەڵەکردن لەگەڵ مەڕەکانی، سوودوەرگرتن لێیان وەک ئەوەی موڵکی خۆیان بن.
لە ئایەتەکانی سەرەوەدا بەردەوام دەبێت لە سەرزەنشتکردنی بەرانەکان و نێرە بزنەکان بۆ شەڕ و کێبڕکێیان بۆ سەرکردایەتی لە ڕانەمەی خودادا. بەداخەوە، ئەم ئایەتانە تەنها بۆ ئیسرائیلی کۆن ناگونجێن؛ شەڕی هاوشێوە زۆر جار لە کڵێسا یان کۆبوونەوەکانی مەسیحییەکاندا ئەمڕۆ ڕوودەدات. سەرکردە خوازراوەکان زۆر جار ڕازی نین بە چێژوەرگرتن لە لەوەڕگە سەوزەکان و ئاوە هێمنەکان کە شوانی باش بۆیان دابین دەکات. بە شەڕی ناوخۆیی خۆیان، ئەم شتە باشانە بۆ لاوازترەکان، زۆر جار گەنجترەکان لە پاشماوەی ڕانەمەکەدا تێک دەدەن. ئەوان بە دڵنیاییەوە سەرقاڵی شوانی باش نین کاتێک بۆ پێشەنگی لەگەڵ ڕکابەرەکانیاندا دەجەنگن. لاوازترەکانیش زیان دەکەن، چونکە لەوەڕگە سەوزە شیرینەکان هەڵدەکێشرێن و ئاوە هێمنەکان لێڵ دەبن. ئەوان زۆر بێهیوا دەبن، پێداویستییەکانیان دابین ناکرێن، و دەڕۆن!
لە کۆتاییدا، خودا دەبێت دەستێوەردان بکات: «یەزدان خودا بەوان دەفەرموێت: 'سەیری بکەن، من خۆم دادوەریی نێوان مەڕە قەڵەوەکان و مەڕە لاوازەکان دەکەم... ڕانەمەکەم ڕزگار دەکەم، و چیتر ناهێڵم ببنە نێچیر... شوانێک بەسەریاندا دادەنێم، و ئەویش خواردنیان دەداتێ'» (ئایەتەکانی 20–23). با شوێنی ئەو بکەوین نەک شەڕ لە نێوان خۆماندا بکەین!
