ئایا باوەڕداران لە دۆڵی فرمێسکانن؟ ئایا شوێنی نیشتەجێبوونیان بۆکیم و باکایە؟ باشە، بەزەیی خودا لە هەموو ناخۆشییەکانیان زیاترە! بەڵێنەکانی نیعمەت تاریکیی مێشک دەڕەوێننەوە، و باری قورسی خەم لادەبەن! دەستمالە نەرمەکەی خۆشەویستی فرمێسکە قووڵەکان دەسڕێتەوە! نووسەرێکی ئیلهامپێدراو ڕستە شکۆدارەکە بە پرسیارێکی بێ وەڵام دەستپێدەکات.
ئەگەر خودا کوڕی خۆی نەپاراست، بەڵکو ڕادەستی مردنی کرد بۆ هەموومان، چۆن لەگەڵ ئەودا هەموو شتێکمان پێ نادات؟ (ڕۆما 8:32)
کەواتە، دڵنەوایی بکەن؛ ئەی کوڕانی خەم؛ دڵنەوایی بکە، ئەی ڕۆحی من! لەم ئایەتەدا زیاتر هەیە لەوەی کە بتوانرێت تێبگەیەنرێت! و خۆشەویستی زیاتر لە دڵی خودادا هەیە، لەوەی کە هەر زمانێک، یان شێوازێکی قسەکردن، بتوانێت بیگەیەنێتە بوونەوەرە سنووردارەکان!
ئەگەر، لە پێناوی مندا، کوڕەکەی خۆی بەخشیبێت، چی لە هەموو دروستکراوەکاندا دەشارێتەوە؟ ئایا دروستکراوەکەی — هەناسەی دەمی — لای ئەو باشترە لە کوڕە هەتاهەتایی، هاو-هەتاهەتاییەکەی؟ ئایا کاری دەستەکانی لای ئەو خۆشەویستترە لە کوڕە خۆشەویستەکەی؟ و ئایا ئەو کوڕەکەی بەخشی بۆ ئەوەی لە پێناوی تۆدا بمرێت — و پاشان هیچ پێویستییەکت لێ ڕەت دەکاتەوە؟
نەخێر! ئەو کە ڕۆح بە مانای ئاسمانی تێر دەکات — جەستە بە نانی ڕۆژانە پشتگیری دەکات! ئەو کە خواردنەوە لە بیرەکانی ڕزگارییەوە دەدات — شکست ناهێنێت لە دابینکردنی پەرداخێک ئاوی سارد! ئەو کە جلی ڕاستودروستی دابین کردووە، بۆ داپۆشینی شەرمەزاریی گوناهەکەم — هەروەها خوری لە وەرزی سەرما دەدات. ئەو کە ناوەوەی مرۆڤم بە هەموو زرێپۆشەکانی خودا دابین دەکات، لە ڕۆژی جەنگ و شەڕدا سەرپۆشێک دەخاتە سەر سەرم. (لەو کاتەدا نووسەر نیازی هەبوو بچێتە ناو هێزی دەریایی، چونکە کاتی جەنگ بوو، وەک دواتر کردی.)
ئەو کە، لە ڕاوێژی ئاشتیدا، لە هەتاهەتاییەوە، ئاشتیی منی مسۆگەر کرد، هەروەها ڕێگاکەم ڕووناک دەکاتەوە، و بڕیار دەدات چی ڕوودەدات. ئەو کە ناوی منی لەنێو زیندوواندا لە ئۆرشەلیم نووسیوە، هەروەها پارێزگاری دەکات، (ئەم باوەڕەی من داوای دەکات و چاوەڕێی دەکات،) لە کەسایەتیی من، بۆ ئەوەی شەرمەزاری نەکەم ئەوەی کە لە جیهاندا بانگەشەی بۆ دەکەم. ئەو کە مردنی ڕۆحی لەناوبردووە، هەروەها بۆ من مردنی سروشتی بێ ژەهر دەکات، و گۆڕ لە سەرکەوتنەکەی بێبەش دەکات!
دووبارە، چۆن دەکرێت خودا کوڕەکەی، خۆی، هەموو شتەکەی بدات — و هێشتا هیچ شتێکی باشم لێ ڕەت بکاتەوە؟ ئایا ئەو کە دەبێت بە شکۆ لەسەرەوە تاجم بکات — بە نیعمەت لە خوارەوە بەهێزم ناکات؟ ئایا ئەو کە دەبێت ئاشتیی هەمیشەییم بێت — بە ئاشتیی مێشک بەختەوەرم ناکات؟ سەرکەوتن، ئەی باوەڕی من! هەموو شتێک هی مەسیحە، و مەسیح هی خودایە! و خودا، مەسیح، و هەموو شتێک، هی ئێوەن!
کات هی ئەوە، و تێیدا ساڵەکانی من ژمێردراون! هەوا هی ئەوە، و تێیدا هەناسە دەدەم! جیهان هی ئەوە — و لەسەری دەژیم؛ پڕییەکەی هی ئەوە — و من تێر دەکرێم! نیعمەت هی ئەوە — و تێیدا دەوەستم! باوەڕ دیاریی ئەوە — و بەهۆیەوە بەسەر جیهاندا زاڵ دەبم! ناخۆشییەکان لەلایەن ئەوەوەن — و تێیاندا شانازی دەکەم! تەواوێتی هی ئەوە — و بەرەو ئەوە دەڕۆم! مردن هی ئەوە — و بەهۆیەوە دەگەمە ماڵەوە! بەهەشت هی ئەوە — و لەوێ کۆشکەکەمە! هەتاهەتایی هی ئەوە، و لەوێ گەنجینە و شکۆمەندیی هەمیشەییمە!
جا.م.
