نیعمەتی خودا باشترە لە یاسا: شەرابی نوێ بۆ ژیانێکی نوێ

نوێیەکە باشترە

کەس دوای خواردنەوەی شەرابی کۆن، شەرابی نوێی ناوێت، چونکە دەڵێت، «کۆنەکە باشترە.» لۆقا ٥:٣٩ NIV

یۆحەننا ٢:١-١٠

کاتێک خوداوەند لە ئاهەنگی هاوسەرگیرییەکەدا بوو کە شەرابەکەی تێدا تەواو دەبوو، ئاوی کرد بە شەراب بۆ ئەوەی نیشان بدات کە نیعمەت چییە؛ و خاوەنی ئاهەنگەکە نەیزانی لە کوێوە بوو، بەڵام بە زاواکەی وت کە شەرابێکی باشتر هاتووە.

مەرقۆس ٢:١٨-٢٢

بەڵام شەرابی نوێ پێویستی بە بوتڵی نوێیە، نەوەک کۆنەکە بتەقێنێت. چونکە نەریتەکان زۆر ناسکن بۆ ئەوەی نوێیەکە لەخۆ بگرن. ئەوانەی ئالودەی شەرابی یاسای ڕاستودروستی بوون نەیانتوانی تازەیی پاکی لە شەرابخانەی نیعمەتی خوداوە بەرگە بگرن.

لۆقا ١٠:٢٥-٣٧

بەرپرسانی یاسا هەرگیز نەیانتوانی گوناهبارەکە چاک بکەنەوە. سامەرییەکە پێویست بوو بۆ ڕزگارکردنی لە دۆزەخ. چونکە یاسا ناتوانێت لێمان خۆش بێت کاتێک فەرمانی خودامان شکاندووە. نیعمەت شەراب و ڕۆن دەڕێژێتە سەر برینەکانی گوناه.

مەتتا ٢١:٣٣-٤٦

بۆیە خاوەنی ڕەزەکە کوڕەکەی نارد بۆ ڕزگارکردنی شوێنەکە، بەڵام کرێکارەکان گوێیان لە ئینجیلی نیعمەتی ئەو نەگرت؛ و ڕزگارکەرەکەیان لە خاچ دا لە کاتێکدا سوپاکانی ئاسمان بینییان کە ئەو جامەی خواردەوە بۆ ڕزگارکردنیان شەرابی یاسا بوو.

کردارەکان ٢:١-٢١

کاتێک میوەی سەرەتایی لە ڕەزی پەنجاهەمیندا پێگەیشت، گاڵتەجاڕەکان وتیان کە بڵقەکانی لە شەرابی نوێوە سەرچاوەی گرتووە. پەترۆس لە کتێبی پیرۆزەوە نیشانی دان کە پێغەمبەران چییان پێشبینی کردبوو، چونکە ڕۆحی پیرۆز بوو کە کەنیسەکەی ئەوەندە بوێر کردبوو.

ئەفەسۆس ٥:١٥-٢٠

بۆیە بە شەرابی زەوی سەرخۆش مەبن؛ کاریگەری ڕۆحەکەتان لەسەر بێت کە لەگەڵ لەدایکبوونەوەی نوێدا دێت! با دڵتان پڕ بکات و یارمەتیتان بدات بۆ زاڵبوون بەسەر هەر کەموکوڕییەکی گوناهکاردا، و دەبینن کە نیعمەت باشترە لە کۆیلایەتی یاسا.

— لەلایەن باد مۆریس

خزمەتکارەکان چییان دەزانی

عیسا بە خزمەتکارەکانی فەرموو، «قاپەکان پڕ بکەن لە ئاو»؛ بۆیە ئەوانیش پڕیان کرد تا لێواری. پاشان پێی فەرموون، «ئێستا هەندێکی لێ دەربکێشن و بیبەن بۆ سەرۆکی خوانەکە.» ئەوانیش وایان کرد، و سەرۆکی خوانەکە تامی ئەو ئاوەی کرد کە کرابووە شەراب. ئەو نەیزانی لە کوێوە بوو، هەرچەندە خزمەتکارەکان کە ئاوەکەیان دەرهێنابوو، دەزانیان. پاشان بانگی زاواکەی کردە لای خۆی و فەرمووی، «هەمووان سەرەتا شەرابی باش دەهێنن و پاشان شەرابی هەرزانتر دوای ئەوەی میوانەکان زۆر خواردوویانەتەوە؛ بەڵام تۆ باشترینت تا ئێستا پاراستووە.»

یۆحەننا ٢:٧-١٠