چیاکان وەک جێگیرترین شت لە جیهانی ماددیدا دەردەکەون؛ بەڵام، با و ئاو دەیانخۆنەوە. بەڵام خۆشەویستی خودا لە چیاکانی گرانیتی سەرەتاییش بەردەوامترە. شتەکانی تر لەوانەیە زوو یان درەنگ بگۆڕێن و ون ببن—پارەی بە زەحمەت کۆکراوە، باخچەی بە خۆشەویستی بەخێوکراو، یان ماڵی بەردەوام پارەدارکراو لە یەک ساتدا لەوانەیە هەموویان لەدەست بچن.
بەڵام خۆشەویستی خودا نەگۆڕ و نەجووڵاوە! «پەیمانی ئاشتی» ئەو «لاناچێت.» ئەمە گەرەنتییەکی شکۆمەندە. هیچ شتێک ناتوانێت هێرش بکاتە سەر سەلامەتی باوەڕدار یان ئاسایشی تێکبدات. خودا پێمان دەڵێت، وەک ئەوەی بڵێت، «لەناو مێگەلەکەی مندا بۆ هەمیشە سەلامەتن.» وەک کەسێکی تر وتوویەتی، «دۆزی ئێمە لە دەستی ئەوە کە دەتوانێت بە شکۆیەکی بێ کەموکوڕی بڵێت: 'کەس ناتوانێت لە دەستی من بیانبات' (یۆحەننا 10:28).» ئێمە دڵخۆشین کە دۆزی ئێمە لە دەستی خۆماندا نییە، چونکە ئەوە خوازراو نابێت. بۆچی؟ ئایا شتمان لە دەستدا نەبووە کە لەدەستمان داوە؟ بەڵام ئایا ڕاست نییە کە ئەوەی لە دەستی خودامان داناوە هێشتا خاوەندارێتی دەکەین؟
ئێمە دڵخۆشین بە خودای دڵسۆز و پەیمانپارێز. ڕۆحتان لەسەر بەردی ڕاستگۆیی خودایی جێگیر بکەن. دوژمنی گەورە لەوانەیە هەوڵ بدات متمانەتان کەم بکاتەوە، باوەڕتان بشڵەژێنێت، و تەنانەت پرسیار لە ڕزگاربوونتان بکات. بەڵام ئەمانە چی دەتوانن بکەن بۆ بەرەنگاربوونەوەی بەڵێنەکانی خودا، چونکە وەک چیاکان دەوری ئۆرشەلیمیان دابوو و دەیانپاراست، بە هەمان شێوە یەزدان دەوری گەلەکەی دەدات و دەیانپارێزێت «لە ئێستاوە و بۆ هەمیشە» (زەبوورەکان 125:2).
