خودا بە یەشوعی فەرموو: «هەرگیز جێت ناهێڵم و پشتت تێناکەم.» ڕەنگە ئێمە بە باشی بە خۆمان بڵێین: «بەڵام من یەشوع نیم. ئەو پیاوێکی زۆر دیاری باوەڕ بوو، و من باوەڕدارێکی زۆر بێ بایەخ و زۆرجار زۆر لاوازم. ئایا ئەوە کارێکی زۆر بوێرانە و بێ ڕێزی نییە کە من بە ئارامی وا دابنێم کە بەڵێنێک کە بەو دراوە، بە هەمان شێوە بۆ منیش دروستە؟» خۆشە کە لەم ئایەتانەوە بزانین کە ئەم جۆرە جێبەجێکردنەی ئەم بەڵێنە کۆنە، بوێریی گومان نییە، بەڵکو بوێریی باوەڕە. ڕاستییەکە ئەوەیە، بێگومان، خودا هەرچییەک بێت، ئەو بەرامبەر بە گەلەکەیەتی لە هەموو کات و بارودۆخێکدا. هیچ گۆڕانکارییەک یان سێبەری گۆڕانکارییەک لەگەڵیدا نییە. ئەو لەم سەردەمەدا کەمتر بەرامبەر بە گەلەکەی نابێت وەک لە سەردەمێکی ڕابردوودا بوو. دەتوانین بە تەواوی پشتی پێ ببەستین:
ئەوانەی بە تەواوی متمانەی پێ دەکەن
بە تەواوی ڕاستگۆ دەیدۆزنەوە.
ئەمە بێگومان وایە، بەڵام باشە کاتێک ئەم وشانە خۆشانە دەهێنیتەوە، جەخت لەسەر وشەی «دەیدۆزنەوە» بکەیتەوە، چونکە بە هەمان شێوە ڕاستییەکە کە ئەو بە تەواوی ڕاستگۆیە بەرامبەر بەوانەی کە بە تەواوی متمانەی پێ ناکەن. باوەڕی کەمتەواویان هەرگیز هانی نادات بۆ دڵسۆزیی کەمتەواو. نەخێر! بەڵام باوەڕی کەمتەواویان دیدگای دڵسۆزییەکەی لێڵ دەکات، و ڕەنگە هەرگیز بە تەواوی ڕاستگۆ نەیدۆزنەوە، هەرگیز بە ڕاستی بە ئاگای نەیەنەوە، وەک شتێکی بەدیهاتوو و چێژلێوەرگیراو، تاوەکو لە شکۆمەندیدا دەیدۆزنەوە.
