سوپاس بۆ خودا کە ئێمە لەژێر نیعمەتداین. بەڵام ئایا ئەم ڕاستییە پیرۆزە بە هیچ شێوەیەک ئەو ڕاستییە لاواز دەکات کە «پیرۆزی بۆ هەمیشە شایستەی ماڵی خودایە؟» ئایا چیتر ڕاست نییە کە «خودا زۆر لێی دەترسێنرێت لە کۆبوونەوەی پیرۆزەکانی؛ و دەبێت ڕێزی لێ بگیرێت لەلایەن هەموو ئەوانەی لە دەوروبەریدان؟» ئایا ستانداردی پیرۆزی بۆ کەنیسەی خودا ئێستا نزمترە لەوەی کە بۆ ئیسرائیلی کۆن بوو؟ ئایا چیتر ڕاست نییە کە «خودای ئێمە ئاگرێکی سووتێنەرە؟» ئایا خراپە قبوڵ دەکرێت چونکە «ئێمە لەژێر یاسادا نین، بەڵکو لەژێر نیعمەتداین؟» بۆچی زۆرێک لە کۆرنتییەکان لاواز و نەخۆش بوون؟ بۆچی زۆرێکیان مردن؟ بۆچی حەنانی و سەفیرا لە ساتێکدا مردن؟ ئایا ئەو حوکمە جدییە کاریگەری لەسەر ئەو ڕاستییە هەبوو کە کەنیسە لەژێر نیعمەتدا بوو؟ بە دڵنیاییەوە نا. بەڵام نیعمەتیش ڕێگری لە کاری حوکم نەکرد. خودا ناتوانێت خراپە لە کۆبوونەوەکەیدا قبوڵ بکات ئێستا، وەک چۆن لە ڕۆژانی عاخان نەیەکرد.
تۆ دەڵێیت، «نابێت بەراورد بکەین لە نێوان مامەڵەی خودا لەگەڵ گەلی زەمینی خۆی و مامەڵەی لەگەڵ کەنیسەکەیدا.» واتای ئەم وشانەی خوارەوە لە 1 کۆرنتی 10 چییە؟
جگە لەوەش، برایان، نامەوێت نەزان بن، چۆن هەموو باوکەکانمان لەژێر هەوردا بوون، و هەموویان بەناو دەریادا تێپەڕین؛ و هەموویان لە هەور و لە دەریادا لە موسا هەڵکێشران؛ و هەموویان هەمان گۆشتی ڕۆحییان خوارد؛ و هەموویان هەمان خواردنەوەی ڕۆحییان خواردەوە؛ چونکە لەو بەردە ڕۆحییەی کە دوایان کەوت خواردنەوە؛ و ئەو بەردە مەسیح بوو. بەڵام خودا لە زۆرێکیان ڕازی نەبوو؛ چونکە لە بیاباندا تێکشکێنران. ئێستا ئەم شتانە نموونەی ئێمە بوون، بەو مەبەستەی کە حەز لە شتە خراپەکان نەکەین وەک چۆن ئەوانیش حەزیان لێی بوو.… ئێستا هەموو ئەم شتانە بۆ ئەوان ڕوویاندا وەک نموونە؛ و بۆ ئامۆژگاری ئێمە نووسراون، کە کۆتاییەکانی جیهانمان بەسەردا هاتووە.
ئایا ئەمە بەراوردکردن نییە لە نێوان مامەڵەی خودا لەگەڵ گەلی زەمینی خۆی و کەنیسەکەی ئێستا؟ بەڵێ بە دڵنیاییەوە؛ و باش دەبێت بۆ هەموومان کە بیر لە بەراوردەکە بکەینەوە و ئامۆژگاری لێ وەربگرین. بەڕاستی خەمناک دەبێت ئەگەر لە نیعمەتی پاک و بەنرخدا کە تێیدا وەستاوین، داوا بکەین ستانداردی پیرۆزی کەم بکرێتەوە. ئێمە بانگهێشت کراوین بۆ پاککردنەوەی خەمیری کۆن لەسەر بنەمای پیرۆز کە «مەسیح قوربانی جەژنی فیسحی ئێمەیە.» ئایا ئەمە «بەراوردکردن نییە؟» کۆبوونەوەی کۆرنتی فەرمانی پێکرا — وای لێ بێت ئەگەر ڕەتیان بکردایەتەوە — کە کەسی خراپکار لە ناویاندا دوور بخەنەوە، بۆ ئەوەی بیدەنە دەست شەیتان بۆ لەناوبردنی جەستە.
ڕاستە، بانگهێشت نەکراون بۆ بەردبارانکردنی یان سووتاندنی؛ و لێرەدا جیاوازییەکمان هەیە نەک بەراوردێک. بەڵام دەبوو لە ناویاندا دووری بخەنەوە ئەگەر بیانویستایە بوونی خودایی لە ناویاندا هەبێت.
شایەتییەکانت زۆر دڵنیان؛ پیرۆزی شایستەی ماڵەکەتە، ئەی خودایە، بۆ هەمیشە.
ئایا ناتوانیت ستایشی بکەیت بۆ پیرۆزی و هەروەها نیعمەت؟ ئایا ناتوانیت، کاتێک ستانداردی پیرۆزی لەبەردەمتدا بەرز دەبێتەوە، ستایشەکەت زیاد بکەیت، «پیرۆز بێت ناوی بۆ هەمیشە و هەتاهەتایە! ئامین و ئامین؟» متمانەمان وایە کە دەتوانیت.
نابێت هەرگیز لەبیرمان بچێت کە، لەکاتێکدا لە نیعمەتداین، دەبێت بە پیرۆزی بڕۆین؛ و سەبارەت بە کۆبوونەوەکە، ئەگەر ڕەت بکەینەوە حوکم لەسەر بیردۆزی خراپ و ڕەوشتی خراپ بدەین، ئەوا بە هیچ شێوەیەک لەسەر بنەمای کۆبوونەوەی خودا نین. خەڵک دەڵێن نابێت حوکم بدەین؛ خودا دەڵێت دەبێت.
ئایا ئێوە حوکم لەسەر ئەوانە نادەن کە لەناوەوەن؟ بەڵام ئەوانەی لە دەرەوەن خودا حوکمیان دەدات. بۆیە ئەو کەسە خراپکارە لە ناوی خۆتان دوور بخەنەوە.
ئەگەر کۆبوونەوەی کۆرنتی ڕەتی بکردایەتەوە حوکم لەسەر ئەو کەسە خراپکارە بدات، ئەوا هەموو مافێکی لەدەست دەدا بۆ ئەوەی بە کۆبوونەوەی خودا دابنرێت، و هەموو ئەوانەی لە خودا دەترسان دەبوو جێی بهێڵن. بەڕاستی بابەتێکی زۆر جدییە کە بنەمای کۆبوونەوەی خودا بگرین. هەموو ئەوانەی وا دەکەن دەبێت لەبیر بکەن کە بە هیچ شێوەیەک پرسیارەکە ئەوە نییە کە کێ دەتوانین وەربگرین یان چی دەتوانین قبوڵ بکەین، بەڵکو چی شایستەی خودایە؟ ئێمە زۆر شت دەبیستین لەم ڕۆژانەدا دەربارەی «فراوان» و «تەسک؛» تەنها دەبێت هێندەی وشەی خودا فراوان و تەسک بین.
