گەشەکردن یەکێکە لە دڵنیاترین نیشانەکانی ژیانی تەندروست. وایە، جا لە شانشینی ڕووەکی بێت یان ئاژەڵ، و لە بواری نیعمەتیشدا جیاواز نییە. بۆیە، چاوەڕێی گەشەکردن دەکەین لە هەموو مەسیحییەکدا بیبینین. لە سروشتدا، لە خاڵێکی دیاریکراودا، گەشەکردن دەوەستێت و شیبوونەوە دەست پێ دەکات، بەڵام لەگەڵ باوەڕداردا دەبێت بە درێژایی ڕۆژانی ژیانی لەسەر زەوی بەردەوام بێت. هیچ کەسێکی ژیر چاوەڕێی ئەوە ناکات کە تازەباوەڕی دوێنێ شتێک بێت جگە لە منداڵێک. بەڵام چاوەڕێی ئەوە ناکەین کە وەک منداڵێک بمێنێتەوە. بە ئارەزوویەکی زۆر بۆ خواردنی ڕۆحیی تەندروست، هەرسکردنێکی باش، زۆریی هەوای پاکی بەهەشت و وەرزش، ناچارە گەشە بکات. و نووسینەکە، «لە نیعمەتدا گەشە بکەن، و لە زانینی گەورە و ڕزگارکەرەکەمان عیسای مەسیحدا» (٢ پەترۆس ٣:١٨) بۆ هەریەکێک لە ئێمە دەگونجێت.
گەشەکردن چییە؟
گەشەکردن پەیوەندیی ڕاستەوخۆی بە تەمەنەوە نییە. پیاوێک ڕەنگە قژی سپی بێت بە ساڵان، و چەندین قۆناغی تێپەڕاندبێت لەوەتەی باوەڕی هێناوە، و هێشتا لە ڕووی ڕۆحییەوە منداڵێکی گەشەنەکردووبێت. هەندێک لە باوەڕدارە عیبرانییەکان وایان لێ هاتبوو. ئەوان لەسەر ئەلفوبێی مەسیحی گیر بووبوون لە کاتێکدا دەبوو مامۆستا بوونایە، و پێویستیان بە شیر بوو لە کاتێکدا دەبوو بۆ گۆشتی بەهێز گونجاو بوونایە. (بڕوانە عیبرانییەکان ٥:١٢-١٤).
گەشەکردن بە پێویست پەیوەندیی بەوەوە نییە کە چی دەکەین. ڕەنگە زۆریی دڵسۆزی و چالاکی هەبێت، بەڵام هیچ گەشەکردنێک نەبێت. مەسیحییەکانی ئەفەسۆس بە داخەوە ئەمەیان لە ساڵانی دواتردا نیشان دا. کاتێک پۆڵسی نێردراو نامەکەی بۆ نووسین، ئەوان وەک دارێک بوون کە لەسەر ڕووبارەکان چێنرابێت، سەوز و بەهێز؛ بەڵام کاتێک گەورەمان عیسا لە ڕێگەی خزمەتکارەکەی یۆحەناوە قسەی لەگەڵ کردن، هەرچەندە کار، ماندووبوون، و ئارامگرتنیان ناسی، دەبوو بڵێت، «تۆ خۆشەویستیی یەکەمینت بەجێ هێشتووە. بۆیە، لەبیرت بێت لە کوێوە کەوتوویت.» لقە سەرەوەی دارە گەنجە جوانەکە بە سەرما وشک ببوو، و گەشەکردن وەستابوو. (بڕوانە وه‌حی ٢:١-٧).
گەشەکردن تەنانەت پشت بەوەش نابەستێت کە چی دەزانین. گەشەی مێشکمان ڕەنگە زۆر لە گەشەی ڕۆحیمان زیاتر بێت. «منداڵی سەرسوڕهێنەر»، هەرچییەک بێت لە بازنەکانی مۆسیقا یان پەروەردەدا، شتێکی بەزەییپێداهاتوو لە بواری مەسیحییەتدا، و کۆتاییەکی خراپی دەبێت.
تازەکارەکە، ئەگەر توانای گرتنی چەمکە وردەکانی هەبێت، ڕەنگە بە خێرایی زۆر ڕاستی لە مێشکیدا بگرێت، بەڵام با وای دانەنێت کە بۆیە بووەتە زەبەلاحێک و دەتوانێت باپیرەی خۆی فێر بکات. لەژێر ئەم خەیاڵەدا هەندێک لە باوەڕدارەکانی کۆرنس کەوتن. ئەوان لە «هەموو زانیارییەکدا» دەوڵەمەند بوون (١ کۆرنسۆس ١:٥)؛ وایان دانابوو کە ژیرن (١ کۆرنسۆس ٣:١٨)؛ هەموویان هەوڵیان دەدا ببنە مامۆستا (١ کۆرنسۆس ١٤:٢٦)؛ تەنانەت دەستیان کرد بەوەی مێشکیان بە ڕاستیی سەرەکیی هەستانەوەدا بڕوات (١ کۆرنسۆس ١٥:١٢، ٣٥). لە ڕاستیدا، ئەوان نەزان بوون (١ کۆرنسۆس ٦:٢-٣، ٩، ١٥، ١٩؛ ٨:٢؛ ١٠:١؛ ١٢:١؛ ١٤:٣٨؛ ١٥:٣٦)، جەستەیی، و تەنها منداڵ بوون (١ کۆرنسۆس ٣:١-٣). ئەوان «زانین»ی خۆیان بە زیانی هەندێک لە براکانیان بەکار دەهێنا (١ کۆرنسۆس ٨:١١). ئەم جۆرە زانینە تەنها لووت بەرز دەکات. خۆشەویستی بنیات دەنێت (١ کۆرنسۆس ٨:١).
بۆیە گەشەکردن بە تەواوی پرسیارێکە سەبارەت بەوەی کە ئێمە چین. هەمان نامە کە ئامۆژگاریمان دەکات «لە نیعمەتدا گەشە بکەین» بە ڕاگەیاندنێکی جوان دەست پێ دەکات سەبارەت بەوەی کە بە ڕاستی چییە. بەم شێوەیە دەڕوات: «بە هەموو دڵسۆزییەکەوە، بۆ باوەڕتان چاکە زیاد بکەن؛ و بۆ چاکە زانین؛ و بۆ زانین خۆگرتن، و بۆ خۆگرتن ئارامگرتن؛ و بۆ ئارامگرتن خوداپەرستی، و بۆ خوداپەرستی میهرەبانیی برایانە؛ و بۆ میهرەبانیی برایانە خۆشەویستی (یان خۆشەویستی)» (٢ پەترۆس ١:٥-٧). بە باوەڕ هەموومان دەستمان پێ کردووە. بەڵام دەبێت چاکە یان ئازایەتی بۆ زیاد بکرێت، ئەگەر بڕی زۆری هەبێت. ئازایەتی پێویستە بە زانین کۆنترۆڵ بکرێت. زانین دەبێت بە میانڕەوی تێکەڵ بکرێت. میانڕەوی دەبێت گەشە بکات بۆ ئارامگرتن (یان خۆڕاگری). خۆڕاگری خوداپەرستی بەرهەم دەهێنێت. خوداپەرستی میهرەبانیی برایانە بەرهەم دەهێنێت و گەشەی پێ دەدات. خۆشەویستی، خۆشەویستیی خودایی، هەموو شتێک تاجدار دەکات و هەمووی پێکەوە لە دڵی باوەڕداردا دەبەستێتەوە.
ئەم شتانە، تێبینی بکەن، دەبێت «لە ئێمەدا هەبن و زۆر بن» (٢ پەترۆس ١:٨).
ئەوان نابێت وەک پیاوێک قاپوتێک لەبەر بکات، بەڵکو دەبێت لە ناوەوە بە هێزی ڕۆحی پیرۆز بەرهەم بهێنرێن، بۆ ئەوەی ببنە بەشێکی دانەبڕاو لە خۆمان. پۆڵسی نێردراو بە ڕاستی ئارەزووی ئەوەی دەکرد کە تایبەتمەندییەکانی ژیانی جوانی مەسیح لەم باوەڕدارانەدا دووبارە ببنەوە. گەشەکردن، کەواتە، پرسیارێکە سەبارەت بە کەسایەتی. وەک چۆن گەشە دەکەین، زیاتر و زیاتر شێوەمان دەگۆڕدرێت بۆ گونجاندن لەگەڵ مەسیحدا.
ئایا گەشە دەکەیت؟
کەواتە، لە خۆت بپرسە: «ئایا ئەم جۆرە شتە لەگەڵ مندا ڕوو دەدات؟ ئایا لە ژێر چالاکیی مەسیحییەت و زیادبوونی زانینی کتێبی پیرۆزدا گەشەیەکی بەهێزی کەسایەتیی مەسیحی هەیە؟» دوای پرسیارکردن، بە ڕاستگۆیی و بە وریاییەکی زۆر وەڵام بدەوە.
لە کاتی ئەنجامدانی ئەمەدا، مەترسییەک هەیە. لە کاتێکدا هیچ شتێک هێندەی خۆ-دادگاییکردنی ڕاستگۆیانە لەبەردەم خودا یارمەتیدەر نییە، هیچ شتێک هێندەی ڕێگەدان بەم پشکنینە پێویستە بۆ ئەوەی بگۆڕدرێت بۆ خۆ-خەریککردن زیانبەخش نییە. وریابە لەوەی بیرەکانت بە شێوەیەکی نەخۆشییانە لەسەر خۆت چڕ بکەیتەوە.
با وا دابنێین سێ منداڵ باخچەی بچووکیان هەیە کە بە جوانی لە زەویی باوکیاندا دیاری کراون. چەند جیاوازن! لە یەکێکدا گژوگیاکان زۆر و درێژ گەشە دەکەن، گوڵەکان کەم و لاوازن. هیچ شوێنەوارێکی گاسن و خاکەناز و ئاودێر نییە! لە دووەمدا هەموو شتێک ڕێک و پێکە، گژوگیاکان بە باشی کۆنترۆڵ کراون، و گوڵەکان، ئەگەر پلە بەرزیش نەبن، تەندروستن؛ لە کاتێکدا سێیەم نیشانەی زۆریی ماندووبوون نیشان دەدات. بە ڕاستی، نزیکەی بە ئازارەوە ڕێک و پێکە، بەڵام هەموو گوڵێک یان وشک بووە یان مردووە. چەند ئاسانە لە دۆخی باخچەکانەوە کەسایەتیی منداڵەکان دیاری بکەین! و ئەگەر شێوازی بێباک و ئاسانگیریی ژمارە یەک جێگەی گلەیی بێت، ئەوا دڵەڕاوکێی تاوەر کە ژمارە سێی هاندا بۆ ئەوەی بە بەردەوامی ڕووەکەکان ڕابکێشێت بۆ ئەوەی بزانێت ڕەگەکانیان چۆنن، نزیکەی بە هەمان شێوە کارەساتبارە لە ڕوانگەیەکی پراکتیکییەوە.
دوور بکەوەرەوە لە هەردوو توندڕەوییەکە. با گەورەمان خودا ڕزگارت بکات لەو جۆرە ئایینە بێباک و ئاسانگیرە کە هەرگیز ڕێگەت پێنادات بە ڕاستگۆیی لە خۆت بپرسیت: «ئایا من بە ڕاستی لە نیعمەتدا گەشە دەکەم؟» لە ترسی ئەوەی بێزار ببیت؛ و هەروەها لە خۆ-خەریککردنی نەخۆشییانە کە وای لێ دەکات هەمیشە ئەو پرسیارە لە خۆت بپرسیت، و بە بەردەوامی هەموو شتێک لە دڵە داماوەکەتدا بە ڕەگەوە دەربکێشیت لە هەوڵی وەڵامدانەوەیدا.
ڕێگای ناوەڕاست بگرە بە ڕووبەڕووبوونەوەی پرسیارەکە بە دڵێک لە تیشکی خۆری خۆشەویستیی عیسادا، و ئەگەر ناچار بوویت بگەیتە ئەو ئەنجامەی کە گەشەکردنت کەمە، با هانت بدات بە دڵخۆشییەوە بۆ ئەوەی زیاتر لە مەسیح بزانیت.
لە چیدا گەشە دەکەین؟
گرنگە لەبیرمان بێت کە وەک باوەڕداران لە نیعمەتدا (یان چاکەی) خودادا دەوەستین (بڕوانە ڕۆما ٥:٢)، و بۆیەش پۆڵسی نێردراو پێمان دەڵێت «لە نیعمەتداگەشە بکەین».
نیعمەت، کەواتە، ئەو خاکەیە کە باوەڕدار تێیدا چێنراوە. نەک جیهان، هەرچەندە ئەگەر کەسێک بە شێوازی هەندێک مەسیحی حوکم بدات، ڕەنگە نزیکەی وا بیر بکاتەوە.
هەرچەندە هەموو باوەڕداران لە نیعمەتدا دەوەستن، زۆرێک لەوان خۆیان بە کەشێکی دنیایی دەورە دەدەن کە هەموو پێشکەوتنێک دەوەستێنێت. زۆر ئاسانە بۆ ئێمە کە لە جیهان بە گشتی دوور بکەوینەوە، لە کاتێکدا بە قووڵی لە خۆشییەکانی بە وردی تێوەگلێین.
بۆ ڕوونکردنەوەی ئەمە. ماوەیەک لەمەوبەر کۆبوونەوەیەکی نوێژ بەڕێوە دەچوو. گەرموگوڕییەکی بەرچاو لە کۆبوونەوەکەدا دەرکەوت. پیاوێک دەستی کرد بە بانگکردنی خودا. بە دەنگێکی دڵسۆزانە هاواری کرد: «خودایە، لە جیهان ڕزگارمان بکە!» «ئامین! ئامین!» بە دەنگێکی بەرز لە هەموو لایەکی بیناکەوە بەرز بووەوە. ساتێک وەستان، پاشان: - «خودایە، لە تووتن ڕزگارمان بکە!» بێدەنگییەکی مردوو و ترسناک! وادیار بوو کۆبوونەوەکەی کوشت. ڕەنگە تۆ ڕەزامەند نەبیت لەسەر نوێژکردن بەم شێوەیە، بەڵام نیشان دەدات چەند ئاسانە نوێژ بکەیت بۆ پارێزراوبوون لە جیهان بە گشتی و بە وردی خۆشت بوێت.
مێوەکانی سولەیمان، لەبیرت بێت، بە «ڕێوی بچووکەکان» وشک کران و تێک چوون (گۆرانیی گۆرانییەکان ٢:١٥). زۆریان هەبوون، و لەبەر ئەوەی بچووک بوون، بەبێ ئەوەی سەرنجێکی زۆر ڕابکێشن، دزەیان دەکرد.
زۆرێک لە مەسیحییەکانیش، بەهۆی ژیان لە کەشێکی یاساییدا دەناڵێنن. ئەوان بە یاسا دەژین و دەجووڵێن، دەخوێننەوە و نوێژ دەکەن، خزمەت دەکەن و پەرستش دەکەن. هیچ کەسێک ناتوانێت چاوەڕێی گەشەکردن بکات ئەگەر لە ئاسنی فڕنکراودا قەتیس کرابێت!
چەند شیرینە ئەو ئازادییەی کە نیعمەت دەیدات! ئازادی، دەڵێم، نەک بێسەروبەری. چونکە ئەو نیعمەتەی کە ڕزگاری دەهێنێت هەروەها فێر دەکات
کە بە ڕەتکردنەوەی بێخودایی و ئارەزووە دنیاییەکان، دەبێت بە ژیری، بە ڕاستگۆیی، و بە خوداپەرستی بژین، لەم جیهانەی ئێستادا (تیتۆس ٢:١٢).
با ڕەگ و ڕیشەمان قووڵ بکەینەوە لە نیعمەتدا. با لە تیشکی خۆرەکەیدا خۆمان گەرم بکەین. ئۆه! کاریگەریی خۆبەزلنەزانین و ڕۆح-ڕامکردنی زانینی ئەوەی کە، سەرەڕای هەموو شتێک کە لە خۆماندا دەیدۆزینەوە، چاکەی شیرین و تەواوی خودا لەسەر ئێمەیە بەهۆی مەسیحەوە، و هیچ شتێک ناتوانێت جیاوازمان بکاتەوە
لە خۆشەویستیی خودا کە لە — نەک خۆمان بەڵکو — عیسای مەسیحی گەورەماندایە (ڕۆما ٨:٣٩).
