بەهەشت یان دۆزەخ؟
هەرگیز بیستووتە کەسێک هاوار بکات، «بڕۆ بۆ دۆزەخ!» یان «دۆزەخ، نەخێر!» یان «دۆزەخ، بەڵێ!»؟ من زۆر جار بیستوومە. بەڵام چەند کەس لە گرنگی ڕاستەقینەی ئەم شوێنە تێدەگەن کە پێی دەوترێت دۆزەخ؟ هەرگیز وەستاویت بۆ ئەوەی بیر لەوە بکەیتەوە – و مانای ئەوە چییە کە بچیتە ئەوێ؟
دوای ئەوەی ١٥ لە هاوسەربازەکانی لە کاتی جەنگێکی ئەم دواییەدا کوژران، سەربازێک وتی، «لانی کەم دەچنە بەهەشت؛ ئەوان پێشتر لە دۆزەخ بوون.» خەڵک بۆچوونی جیاوازیان هەیە دەربارەی بەهەشت و دۆزەخ، بەڵام ئەوەی خودا لە کتێبی پیرۆزدا دەربارەیان دەڵێت ئەوەیە کە گرنگە.
دۆزەخ چۆنە؟
دۆزەخ شوێنێکە کە خودا تێیدا نییە، کە هەموو ئاسوودەیی و بەرەکەتەکان تێیدا نین. مەتتا ٢٢:١٣ و ٢٥:٣٠ وەسفی دەکەن وەک «تاریکی دەرەوە،» کە تێیدا «گریان و قرتاندنی ددان» هەیە. بینین ٢٠:١٠ دەڵێت، «شەیتان، کە فریوی دان، فڕێدرایە ناو دەریاچەی ئاگر و گۆگرد ... و ئەوان ڕۆژ و شەو بۆ هەتاهەتایە ئەشکەنجە دەدرێن.»
دۆزەخ بۆ خەڵک دروست نەکراوە، بەڵکو بۆ شەیتان و ئەهریمەنەکانی (مەتتا ٢٥:٤١). بەڵام هەموو ئەوانەی کە ڕەتیدەکەنەوە پێشنیاری خودا بۆ ڕزگاری و لێخۆشبوون، لەوێ کۆتاییان دێت. دەتوانین دڵنیا بین کە خودا تڵەباری ئەوە نییە تەنها بیمانترسێنێت؛ ئەو ئاگادارمان دەکاتەوە بۆ ئەوەی بە هەموو شێوەیەک خۆمان لە دۆزەخ بپارێزین.
کتێبی پیرۆز دەڵێت،
بۆ مرۆڤەکان دانراوە کە یەک جار بمرن، بەڵام دوای ئەمە دادگاییکردنە (عیبرانییەکان ٩:٢٧).
خودا «ڕۆژێکی دیاریکردووە کە تێیدا جیهان بە دادپەروەری دادگایی دەکات» (کردارەکان ١٧:٣١).
دەربارەی بەهەشت چی؟
خودا نەک تەنها خودای دادگاییکردنە بەڵکو خودای خۆشەویستیشە. ئەو ڕێگایەکی دابین کردووە بۆ ڕزگاربوون لە دۆزەخ. بۆ ئەوانەی کە ڕێگای ڕزگارییەکەی قبوڵ دەکەن، ئەو شوێنێکی جوانی ئامادە کردووە کە پێی دەوترێت بەهەشت – شوێنێکی ئاشتی و خۆشی. گوناه، مردن، ئازار، نائومێدی، بێزاری، تەنیایی، هتد بە تەواوی تێیدا نین. شوێنێکی شکۆمەندی هەتاهەتاییە لەگەڵ خودا خۆی و عیسای مەسیح، لەبری نەفرەتی هەتاهەتایی (بینین ٤–٥؛ ٢١:٤–٢٧؛ ٢٢:١–٥). دەتوانیت داهاتووت لە بەهەشت مسۆگەر بکەیت تەنها بە متمانەکردن بە عیسای مەسیح وەک ڕزگارکەرت.
ئەوە لەسەر تۆیە
ناتوانیت بەس باش بیت بۆ بەهەشت. کتێبی پیرۆز دەڵێت،
هەمووان گوناهیان کردووە و لە شکۆمەندی خودا کەمترن (ڕۆما ٣:٢٣).
ناتوانیت بە کارکردن بچیتە بەهەشت، چونکە ئەفەسۆس ٢:٨–٩ دەڵێت،
ئەوە دیاری خودایە، نەک لە کارەکان، بۆ ئەوەی کەس شانازی نەکات.
کەس مافی بەهەشتی نییە؛ هەموومان شایستەی دۆزەخین چونکە هەموومان گوناهکارین.
بەڵام ڕێگای ڕزگاری خودا عیسای مەسیحە، کوڕەکەی.
مەسیح یەک جار پێشکەش کرا بۆ هەڵگرتنی گوناهەکانی زۆر کەس (عیبرانییەکان ٩:٢٨).
(هی تۆش، ئەگەر باوەڕ بکەیت)
خودا خۆشەویستی خۆی بەرامبەر بە ئێمە نیشان دەدات، لەوەدا کە کاتێک ئێمە هێشتا گوناهکار بووین، مەسیح لە پێناوی ئێمەدا مرد (ڕۆما ٥:٨). ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە دەکات ژیانی هەتاهەتایی هەیە؛ و ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە ناکات ژیان نابینێت، بەڵکو توڕەیی خودا لەسەری دەمێنێتەوە (یۆحەننا ٣:٣٦).
هەڵبژاردەی دروست بکە!
تکایە بیر لەوە بکەرەوە کە تازە خوێندتەوە و تاکە ڕێگای بەهەشت هەڵبژێرە. عیسا فەرمووی،
من ڕێگا و ڕاستی و ژیانم. کەس نایەتە لای باوک (خودا) تەنها لە ڕێگەی منەوە (یۆحەننا ١٤:٦).
— سی. دارلینگ
