ژیانمان دەبێت خوداش گەورە بکات! کتێبی پیرۆز فێرمان دەکات کە هەموو بوونمان—ڕۆح، گیان، و جەستە—دەبێت گەورەی بکات. بیر لەوە بکەرەوە کە مریەم لە لۆقا ١:٤٦دا چی وتووە:
«گیانم پەروەردگار گەورە دەکات.» (لۆقا ١:٤٦)
گیان جێگەی هەستەکانمانە، و لە قووڵایی بوونیدا، دەیویست خودای خۆی گەورە بکات. یۆحەننای لەئاوهەڵکێش هەمان ئارەزووی هەبوو کاتێک دەربارەی پەروەردگار عیسا وتی:
«ئەو دەبێت زیاد بکات، بەڵام من دەبێت کەم بکەمەوە» (یۆحەننا ٣:٣٠).
ئێمەش دەبێت هەمان ئارەزوومان هەبێت—کە پەروەردگار گەورە بکرێت نەک تەنها لە هەستەکانی قووڵایی بوونماندا، بەڵکو لەناو و لەڕێگەی جەستەمانەوە. پۆڵس ئەمە دەردەخات کاتێک نووسی:
«یان ئایا نازانن کە جەستەتان پەرستگای ڕۆحی پیرۆزە کە لە ئێوەدایە، کە لە خوداوە هەتانە، و ئێوە هی خۆتان نین؟ چونکە بە نرخێک کڕدراون؛ بۆیە خودا شکۆدار بکەن لە جەستەتان و لە ڕۆحتاندا، کە هی خودان» (١ کۆرنسۆس ٦:١٩-٢٠).
لە ڕۆما ١٢:١-٢دا، داوامان لێدەکات:
«بۆیە، برایان، داواتان لێدەکەم، بە بەزەییەکانی خودا، کە جەستەتان وەک قوربانییەکی زیندوو، پیرۆز، پەسەندکراو بۆ خودا پێشکەش بکەن، کە خزمەتێکی ژیرانەیە بۆ ئێوە. و خۆتان لەگەڵ ئەم جیهانەدا نەگونجێنن، بەڵکو بە نوێبوونەوەی مێشکتان بگۆڕدرێن، بۆ ئەوەی بتوانن ئەوەی کە ویستی باش و پەسەندکراو و تەواوی خودایە بسەلمێنن.» (ڕۆما ١٢:١-٢)
نموونەی ژیانێکی لەو شێوەیە دەتوانرێت لە دانیال ١:٨ و ٣:٢٨دا ببینرێت. دانیال و هاوڕێکانی لە دڵیاندا بڕیاریان دابوو بۆ خودا بژین و سەریان بۆ هیچ کەسێکی تر نەوی نەکرد. بە شێوەیەکی زۆر پراکتیکی، ژیانیان خودایان نزیک کردەوە بۆ ئەوەی هەمووان بیبینن!
لەنگەرێک بۆ ئەمڕۆ:
ئایا ژیانی تۆ خودا نزیک دەکاتەوە بۆ ئەوەی ئەوانی تر بیبینن؟
