چیرۆکی هادسۆن تایلۆر: پەلەی بڵاوکردنەوەی مزگێنی

هادسۆن تایلۆر چیرۆکێکی کاریگەر دەگێڕێتەوە کە ئەزموونی کردووە و وەک هاندانێک بۆ ئێمە خزمەت دەکات بۆ ئەوەی زیاتر پەیامی ئینجیل بگەیەنین:

چوومە ژووری کەشتییەکە بۆ ئەوەی نامیلکە و کتێب ئامادە بکەم بۆ دابەشکردن لە کاتی نیشتنەوە لەگەڵ هاوڕێ چیناییەکەم، کتوپڕ بە دەنگێکی بەرز و هاوارێک لە دەرەوە شڵەژام. بازدامە سەر عەرزەکە و بە یەک چاوپێکەوتن دۆخەکەم تێگەیشت. پیتەر نەما! پیاوەکانی تر هەموویان لەسەر کەشتییەکە بوون، بە بێهیوایی سەیری ئەو شوێنەیان دەکرد کە تێیدا دیارنەمابوو، بەڵام هیچ هەوڵێکیان بۆ ڕزگارکردنی نەدەدا. بایەکی بەهێز کەشتییەکەی بە خێرایی بەرەو پێشەوە دەبرد سەرەڕای ڕەوتێکی جێگیر لە ئاراستەی پێچەوانەدا، و کەناراوە نزم و بێ دارودرەختەکە هیچ نیشانەیەکی نەدەدا بۆ ئەوەی بزانین چەندە پیاوە خنکاوەکەمان لە دواوە جێهێشتووە.

دەستبەجێ پەرداخەکەم دابەزاند و بازدامە ناو ئاوەکە بە هیوای دۆزینەوەی. سەرکەوتوو نەبووم، بە دڵەڕاوکێیەکی زۆرەوە سەیری دەوروبەرم کرد، و لە نزیکم بەلەمێکی ماسیگرتنم بینی کە تۆڕێکی ڕاکێشانی تایبەتی هەبوو کە بە قەڵغانەوە بوو، کە دەمزانی دەیهێنێتە سەرەوە.

«وەرن!» هاوارم کرد، کاتێک هیوا لە دڵمدا ژیاوە. «وەرن و ڕاستەوخۆ بەسەر ئەم شوێنەدا ڕابکێشن؛ پیاوێک لێرەدا دەخنکێت!» «ڤێه بین» (گونجاو نییە)، وەڵامێکی بێ هەست بوو.

«قسە لەسەر گونجاندن مەکە!» بە ئازارەوە هاوارم کرد؛ «پیاوێک دەخنکێت، پێت دەڵێم!» «ئێمە سەرقاڵی ماسیگرتنین،» وەڵامیان دایەوە، «و ناتوانین بێین.» «گرنگی بە ماسیگرتنەکەتان مەدە،» وتم، «من پارەیەکی زیاترتان دەدەمێ لەوەی کە چەندین ڕۆژ ماسیگرتن دەیهێنێت؛ تەنها وەرن — دەستبەجێ وەرن!» «چەند پارەمان دەدەنێ؟» «ناتوانین ئێستا لەسەر ئەوە قسە بکەین! وەرن، ئەگینا درەنگ دەبێت. من پێنج دۆلارتان دەدەمێ» (ئەوکاتە بە نزیکەی سی شیلینگ بە پارەی ئینگلیزی دەهات).

«بۆ ئەوە نایکەین،» پیاوەکان وەڵامیان دایەوە. «بیست دۆلارمان بدەنێ، و ئێمە ڕایدەکێشین.» «ئەوەندەم نییە: تکایە بە خێرایی وەرن، و هەموو ئەوەی هەمە دەیدەمێ!» «ئەوە چەندە دەبێت؟» «بە تەواوی نازانم، نزیکەی چواردە دۆلار.» لە کۆتاییدا، بەڵام هێشتا بە هێواشی، بەلەمەکە بە قۆڵەدار لێخوڕدرا، و تۆڕەکە دابەزێنرا. کەمتر لە خولەکێک بەس بوو بۆ هێنانە سەرەوەی تەرمی پیاوە ونبووەکە. ماسیگرەکان هاواریان دەکرد و تووڕە بوون چونکە داواکارییە زۆرەکەیان دواخرابوو لە کاتێکدا هەوڵەکانی زیندووکردنەوە دەدران. بەڵام هەمووی بێ سوود بوو — ژیان کۆتایی هاتبوو.

بۆ خۆم ئەم ڕووداوە زۆر خەمناک و پڕ واتای بوو، ئاماژەی بە ڕاستییەکی زۆر خەمناکتر دەکرد. ئایا ئەو ماسیگرانە بەڕاستی تاوانبار نەبوون لە مردنی ئەم پیاوە چیناییە هەژارە، لەبەر ئەوەی ئەوان هۆکاری ڕزگارکردنیان لەبەردەستدا بوو، ئەگەر تەنها بەکاریان بهێنایە؟ بە دڵنیاییەوە ئەوان تاوانبار بوون. بەڵام، با بوەستین پێش ئەوەی حوکمیان بدەین، نەوەک گەورەتر لە ناتان وەڵام بداتەوە، «تۆ ئەو پیاوەیت.» ئایا ئەوەندە دڵڕەقە، ئەوەندە خراپە کە پشتگوێخستنی ڕزگارکردنی جەستە؟ کەواتە، شایەنی چ سزایەکی سەختترە ئەو کەسەی ڕۆح بەجێدەهێڵێت بۆ ئەوەی لەناو بچێت، و وەک قاین دەڵێت، «ئایا من پاسەوانی براکەمم؟» گەورە عیسا فەرمان دەکات، فەرمانم پێدەکات، فەرمانت پێدەکات، برام، و تۆ، خوشکم. «بڕۆن،» دەڵێت، «بڕۆن بۆ هەموو جیهان، و مزگێنی بە هەموو بوونەوەرێک ڕابگەیەنن.» ئایا ئێمە پێی دەڵێین، «نەخێر، گونجاو نییە»؟ ئایا پێی دەڵێین کە ئێمە سەرقاڵی ماسیگرتنین و ناتوانین بڕۆین؟ کە پارچە زەوییەکمان کڕیوە و ناتوانین بڕۆین؟ کە پێنج جووت گاومان کڕیوە، یان هاوسەرگیریمان کردووە، یان سەرقاڵی کارەکانی تر و سەرنجڕاکێشترین، و ناتوانین بڕۆین؟ زۆری پێناچێت «هەموومان دەبێت لەبەردەم کورسی دادگای مەسیحدا دەرکەوین؛ بۆ ئەوەی هەموو کەسێک ئەو شتانە وەربگرێت کە لە جەستەیدا کراون.»

با لەبیرمان بێت، با نوێژ بکەین بۆ، با کار بکەین بۆ چینییە بێ مزگێنییەکان؛ ئەگینا گوناه دەکەین دژی ڕۆحەکانمان. با بیر لەوە بکەینەوە کێیە کە وتوویەتی، «ئەگەر خۆت بپارێزیت لە ڕزگارکردنی ئەوانەی بەرەو مردن دەبرێن، و ئەوانەی ئامادەن بۆ کوشتن؛ ئەگەر بڵێیت، سەیری بکە، ئێمە نەمانزانی؛ ئایا ئەو کەسەی دڵ هەڵدەسەنگێنێت، بیر لەوە ناکاتەوە؟ و ئەو کەسەی ڕۆحت دەپارێزێت، ئایا ئەو نایزانێت؟ و ئایا ئەو پاداشتی هەموو پیاوێک بەپێی کارەکانی ناداتەوە؟»