دەربڕینەکانی پەیوەندییەکی نزیک
زۆرجار کاتێک سەیری خەڵک لە کتێبی پیرۆزدا دەکەین، خۆمان بە کەم دەزانین. باوەڕی زۆربەی ئەم کەسانە زۆربەمان شەرمەزار دەکات. ئایا تا ئێستا بە خۆتت وتووە، «خۆزگە دەمتوانی ئەو پەیوەندییەم لەگەڵ خودادا هەبووایە کە ئەم کەسایەتییەی کتێبی پیرۆز هەیبوو؟»
زۆرجار ئەو چیرۆکانە وردەکاریی زۆر نزیک لەبارەی کارلێکەکانیان لەگەڵ خودادا لەخۆدەگرن. دەتوانین لەبارەی ئەوەوە بخوێنینەوە کە ئەو کەسایەتییانە بە نهێنی چییان بیرکردووەتەوە و نوێژەکانیان چی بووە – هەندێک جار تەنانەت ئەو وشانەی کە دەریانبڕیوە. ئەمانە شتانێکن کە تەنها چەند کەسێک لەو کاتەدا ڕەنگە بیستبێتیان، یان لە هەندێک حاڵەتدا، کەس جگە لە کەسەکە و خودا نەیبیستووە.
دروستکەرەکەمان دەیەوێت تۆ بیناسیت – نەک تەنها بزانیت لەسەری . ئەو، لە وشەکەیدا، تەنانەت بیرۆکە بێ وتەکانیشی ئاشکرا کردووە. بۆ نموونە، دەستبەجێ دوای لافاوەکە، کاتێک نوح قوربانی سووتاندنی وەک پەرستن پێشکەش کرد،
خودا لە دڵی خۆیدا فەرمووی، «هەرگیز جارێکی تر زەوی لەبەر مرۆڤ نەفرەت ناکەم، هەرچەندە خەیاڵی دڵی مرۆڤ لە گەنجییەوە خراپە؛ و جارێکی تر هەموو بوونەوەرێکی زیندوو وەک ئەوەی کردوومە لەناو نابەم» (پیداکردن ٨:٢١). سەیرم دێت ئایا کەسێک دەیزانی «خودا لە دڵی خۆیدا چی فەرموو» پێش ئەوەی ڕۆحی پیرۆز موسا بەکاربهێنێت بۆ نووسینی کتێبی پیداکردن چەندین نەوە دواتر؟ بۆ ئێمە، تەنها لە ڕێگەی وشەی خوداوەیە کە ئەم شتانە فێر دەبین.
لە ئەم ژمارە تایبەتەی گۆڤارەکەدا، ئێمە چەند گۆرانی، نوێژ و ستایشێکی ژنانی کتێبی پیرۆز تاوتوێ دەکەین. زیاتر لە کتێبی پیرۆزدا هەن لەوەی کە بتوانین کەمێکیش لێیان بدوێین، بۆیە هانتان دەدەین کە بەدوای چیرۆکی تردا بگەڕێن و لێیان بکۆڵنەوە. دەربڕینەکان، زۆرجار تەنها لە نێوان ژنەکە و خودادا، لە ستایشی دڵخۆشەوە دەگۆڕێن بۆ هاواری قووڵترین ئازار و بێ هیوا بوون. بەڵام هەموویان بە باوەڕەوە بەستراونەتەوە، و لەم پرۆسەیەدا زۆرجار ڕاستییە گەورەکان لەبارەی خوداوە پێشکەش دەکرێن. جا تۆ پیاو بیت یان ژن، وانە لەم دەقانەدا هەن بۆ تۆ بۆ یارمەتیدانت لە گەشەکردن لە پەیوەندییە کەسییەکەت لەگەڵ خودادا.
بەڵام، ئەگەر تۆ ئەمڕۆ بەردەوام بیت لە هەڵگرتنی باری گوناهەکەت و پەیوەندییەکەت لەگەڵ خودا دەستپێنەکردووە، ئێستا دەستپێبکە. پێشنیارەکەی ئەو بۆ ڕزگاریی بێبەرامبەر لە ڕێگەی کوڕەکەیەوە، گەورە عیسای مەسیح، قبوڵ بکە!
