«ئەوەی لە ڕۆژانی جەستەیدا، هەردوو پاڕانەوە و داواکاری پێشکەش بەوە کرد کە دەیتوانی لە مردن ڕزگاری بکات، بە هاوارێکی بەهێز و فرمێسکەوە؛ (و لەبەر لەخواترسییەکەی گوێی لێ گیرا؛) هەرچەندە کوڕ بوو، گوێڕایەڵیی لەو شتانەوە فێر بوو کە ئازاری کێشا» (عیبرانییەکان ٥:٧-٨)
کوڕی خودا، کە هەموو شتێک لە ئەزەلەوە ملکەچی ئەوە، وەک مرۆڤێک لە ڕێگەی ئەزموونی خۆیەوە فێر بوو کە مانای گوێڕایەڵیکردنی کەسێکی تر چییە. گوێڕایەڵییەکەی بۆ باوک بووە هۆی زیاتر و زیاتر بەرگری لەلایەن مرۆڤەکانەوە و لەبەر ئەوەش بووە هۆی ئازارکێشان لەم جیهانەدا. بە شێوەیەکی سەرنجڕاکێش، نووسەری نامەی عیبرانییەکان ئەو لێدوانەی سەرەوە لە چوارچێوەی ئەوەی کە لە گەتسیمانی ڕوویدا، دەدات. بۆچی ئەمە دەکات؟ چونکە لەوێدا زۆرترین ڕوون دەبێتەوە کە گوێڕایەڵیی عیسا تا چەند ڕۆیشت و چەند قورس بوو بۆی کە ئازارەکانی خاچەکە بەرگە بگرێت!
لەبەر ناگوێڕایەڵییەکەی، بە «ئادەمی یەکەم» لە باخچەی عەدەن وترا، «بە ئارەقی ڕووت نان دەخۆیت تا دەگەڕێیتەوە سەر زەوی» (پەیدابوون ٣:١٩). لە گەتسیمانی «ئادەمی کۆتایی» (١ کۆرنسۆس ١٥:٤٥) لەسەر ڕووی خۆی لەسەر زەوییە نەفرەت لێکراوەکە پاڵکەوت—لەبەر گوێڕایەڵییە نەگۆڕەکەی. بیرۆکەی ئەوەی کە تەنها چەند کاتژمێرێک دواتر دەبوو بکرێتە گوناه، بە واتای وشە ئارەقی خستە سەر نێوچاوانی، کە وەک دڵۆپە گەورەکانی خوێن کەوتە سەر زەوی (بڕوانە لۆقا ٢٢:٤٤).
جێگەی دڵتەزێنە کە سۆز و چڕی ئەو نوێژەی خوداوەند لە گەتسیمانی ببینین. دەخوێنینەوە لەسەر پاڕانەوە، داواکاری، فرمێسک، هاوارێکی بەهێز، شەڕێکی سەخت و نوێژێکی گەرموگوڕ، ئەوەندە چڕ کە ئارەقەکەی بوو بە دڵۆپە گەورەکانی خوێن کە کەوتنە سەر زەوی (بڕوانە لۆقا ٢٢:٤٤). ئەمە زۆر زیاترە لە هەر شتێک کە لەسەر گەورەترین نوێژەکانی پەیمانی کۆن و نوێ پێمان وتراوە. - بەڵێ، ئەو تاکە بێ کەموکوڕییە!
کوڕی خودا لە هەموو بارودۆخەکانی ژیانیدا نوێژی دەکرد؛ بەڵام چەندە پێویستییەکە گەورەتر دەبوو، ئەوەندە بە چڕتر لە نوێژدا خەباتی دەکرد. چەند زۆرجار ئێمە بە تەواوی بە پێچەوانەوە ڕەفتار دەکەین؛ سەختییەکان و نیگەرانییەکان زۆرجار دەبنە هۆی ئەوەی بیرەکانمان بەو شێوەیە بە کێشەکانەوە سەرقاڵ بن کە خودا لەبیر دەکەین. بەڵام تاقیکردنەوەکان و ناخۆشییەکان کە ئەزموونیان دەکەین دەبێت بە ڕاستی ڕاستەوخۆ بمانخەنە باوەشی کراوەی خودا! خودا هانمان دەدات بۆ ئەم مەبەستە و دەڵێت، «لە ڕۆژی تەنگانەدا بانگم بکە: ڕزگارت دەکەم و تۆش شکۆدارم دەکەیت!» (زەبوور ٥٠:١٥).
کاتێک بە سەختییەکان دەورە درایت، بەزۆری چۆن مامەڵەی لەگەڵ دەکەیت؟ دوایین جار کەی بوو بە ئاگاییەوە کاتت تەرخان کرد بۆ دەربڕینی ناڕەحەتییەکەت، ڕەنگە تەنانەت بە فرمێسک و بە داواکارییەکی چڕ لەبەردەم خوداوەند؟ ئەگەر لەبەر گوێڕایەڵییەکەت لە باوەڕدا بەرگری و دوژمنایەتی ئەزموون دەکەیت، بیرت بێت کە خوداوەند عیسا دەتوانێت بە تەواوی لێت تێبگات و هاوسۆزیت لەگەڵدا بکات!″
