ئینجا نووسەران و فەریسییەکان ژنێکیان هێنایە لای کە لە زینادا گیرابوو. کاتێک لە ناوەڕاستدا دایاننا، پێیان گوت: «مامۆستا، ئەم ژنە لە زینادا گیراوە، لە کاتی ئەنجامدانی تاوانەکەدا. ئێستا موسا، لە یاساکەدا، فەرمانی پێکردین کە ئەوانەی لەم شێوەیە بن، بەردباران بکرێن. بەڵام تۆ چی دەڵێیت؟» >یۆحەننا ٨:٣–٥
ئەم ڕووبەڕووبوونەوەیە لەگەڵ ئەو ژنەی لە کاتی زینادا گیرا، یازدە ئایەتی یەکەمی یۆحەننا ٨ داگیر دەکات. ئەمە بەشێک دەستپێدەکات کە پڕە لە دژایەتی و ناکۆکی: نیعمەت و یاسا (ئایەتەکانی ١–١١)، ڕووناکی و تاریکی (ئایەتەکانی ١٢–٢٠)، ژیان و مردن (ئایەتەکانی ٢١–٣٠)، ئازادی و کۆیلایەتی (ئایەتەکانی ٣١–٤٧)، ڕێز و بێڕێزی (ئایەتەکانی ٤٨–٥٩). بەڵام بەم ژنە دەستپێدەکات کە ڕووبەڕووبوونەوەیەکی ڕاستەوخۆ و ژیانگۆڕی لەگەڵ عیسای مەسیحدا هەیە.
بە پێچەوانەی ئەو ژنەی کێشەی خوێن بەربوونی هەبوو—کە لە مەتتا ٩، مەرقۆس ٥، و لۆقا ٨ دا هاتووە—کە بە ئارەزوومەندانە و بە چاوەڕوانییەوە هاتە لای عیسای مەسیح، ئەم ژنە بە هەڵبژاردەی خۆی نەهات. ئەو ناچارکرا بێت، ڕاکێشرایە ناو حەوشەکانی پەرستگا دوای ئەوەی لە کاتی زینادا گیرا. تەواوی دیمەنەکە نزیکەی وەک شانۆگەرییەک دەردەکەوێت، چونکە یەکەم پرسیار کە دەبێت بکرێت ئەوەیە: پیاوەکە لە کوێیە؟
یاساکە بە ڕوونی ڕایگەیاندبوو کە هەردوو بەشداربووی گیراو لە زینادا دەبێت لێپرسینەوەیان لەگەڵدا بکرێت (لێڤییەکان ٢٠:١٠؛ دێوتێرۆنۆمی ٢٢:٢٢). کەواتە بۆچی تەنها ژنەکە هێنرایە پێشەوە؟ دەقەکە وەڵام دەداتەوە:
>«ئەمەیان گوت، بۆ تاقیکردنەوەی، تا شتێکیان هەبێت بۆ ئەوەی تۆمەتی بخەنە پاڵ» (ئایەتی ٦).
ئەم ژنە وەک نێچیرێک بەکاردەهات لە هەوڵەکانیاندا بۆ تەڵەکەکردنی عیسای مەسیح. بەڵام مەسیح هەموو پیاوانی دەناسی و دەیزانی چی لە دڵیاندا بوو (یۆحەننا ٢:٢٤–٢٥). ئەو دڵی تۆمەتبارەکانی و دڵی ئەو ژنەی لەبەردەمیدا وەستابوو دەناسی.
لەبری ئەوەی دەستبەجێ حوکمی بەسەردا بدات، ئەو حوکمی بەسەر دادوەرەکاندا دا و گوتی:
>«ئەوەی لە ئێوەدا بێ گوناهە، با یەکەم بەردی لێ بگرێت.»
بەپێی یاساکە، تۆمەتبارەکان دەبوو یەکەم بەرد بگرن (دێوتێرۆنۆمی ١٧:٧). بەهۆی ویژدانی خۆیانەوە، دەستیان کرد بە ڕۆیشتن—لە گەورەترینەوە دەستیان پێکرد و بە بچووکترین کۆتاییان هێنا (ئایەتی ٩).
ژنەکە بە تەنیا لەگەڵ عیسای مەسیحدا مایەوە. ئەو، بێ گوناهەکە، تاکە کەس بوو کە مافی حوکمدانی هەبوو. ڕەنگە چاوەڕێی ئەوە بووبێت کە حوکم لە لێوە ڕاستودروستەکانییەوە بێتە خوارەوە. بەڵام لەبری ئەوە، ئەم وشانە پڕ لە نیعمەتەی بیست:
«نە منیش حوکمت دەدەم؛ بڕۆ و چیتر گوناه مەکە.»
ئامادەیی پیرۆزی ئەو لەو ڕۆژەدا هەموو دڵێکی ئاشکرا کرد، و ئەو بەردەوامە لە ڕاگەیاندن،
>«من ڕووناکی جیهانم. ئەوەی دوام بکەوێت، لە تاریکیدا ناڕوات، بەڵکو ڕووناکی ژیانی دەبێت.»
لنگەر بۆ ئەمڕۆ:
ئۆه! چ ڕزگارکەرێکە عیسای مەسیح، باشە کە ناوی لەلایەن پیرۆزەکانییەوە پەرستراو بێت! ئەو بە خوێنی خۆی لە دۆزەخ ڕزگاری کردوون، بۆ هەمیشە ڕزگاری کردوون، و هێناونی بۆ لای خودا.
ئێستا لە شکۆمەندیدا چاوەڕێ دەکات بۆ بەخشین ئاشتی بۆ ویژدان و خۆشی بۆ دڵ— چاوەڕێ دەکات بۆ ئەوەی نیعمەتدار بێت، بۆ لێخۆشبوون و چاککردنەوە هەموو ئەوانەی هەست بە گوناه و بەدبەختی خۆیان دەکەن.
هەزاران کەس هەڵاتوون بۆ لای لایەنی ڕم لێدراوی، هەموویان بەخێرهاتن کراون، هیچ کەسێک ڕەت ناکرێتەوە؛ ماندوو و قورس، هەموویان بەرەکەتدار کراون، بە خۆشییەوە ئێستا لە ڕزگارکەردا پشوو دەدەن.
