بە خۆشەویستییەوە عیسا هات ڕۆحم بە بەزەیی ڕزگار بکات. و لە قووڵایی گوناه و شەرمەزارییەوە بە نیعمەت ئەو منی بەرز کردەوە.
لە لمی نوقمبوو منی بەرز کردەوە، بە دەستی نەرم و نیان منی بەرز کردەوە، لە سێبەری شەو بۆ دەشتی ڕووناکی، ئۆه، ستایشی ناوی ئەو بکەن، ئەو منی بەرز کردەوە!
ئەو زۆر پێش ئەوەی گوێم لێی بێت بانگی کردم، پێش ئەوەی دڵە گوناهبارەکەم بجووڵێت، بەڵام کاتێک وشەکەی ئەوم وەرگرت، لێخۆشبوو منی بەرز کردەوە.
نێوچاوانی بە چەندین دڕک کون کرابوو، دەستەکانی بە بزماری دڵڕەق دڕابوون، کاتێک لە تاوان و خەمم، بێ هیوا، بە خۆشەویستی منی بەرز کردەوە.
ئێستا لە ئاستێکی بەرزتردا دەژیم، و بە ڕۆحم دەزانم کە باشە؛ کەچی چۆن یان بۆچی، ناتوانم بڵێم، دەبوو منی بەرز بکردایەتەوە! — چارڵز ئێچ. گابریێل (1856–1932)
