«شوێنێک بۆ تۆ» وشەکانی سەرەوە دوو جار بەکارهێنراون (بڕوانە یۆحەننا 14)، لەلایەن یەزدان عیسای مەسیحەوە. ئەو فەرمووی:
و ئەگەر من بڕۆم و شوێنێکتان بۆ ئامادە بکەم، دیسان دێمەوە، و ئێوە وەردەگرم بۆ لای خۆم؛ تا لەو شوێنەی من لێیم، ئێوەش لەوێ بن. (یۆحەننا 14:2)
مامۆستایەکی ئایینی، زۆرجار بە کچان و کوڕانی ڕەشپێست دەوت، کە شوێنێکیان لە چێشتخانەی بەهەشتدا دەبێت، بە مەرجێک باش بن، و ئەوە بکەن کە پێیان دەوترێت!
یەکێک لە کوڕەکان، سەرەڕای ئەم فێرکردنە خراپە، بەهۆی میهرەبانی خوداوە، بە ڕاستی گۆڕا بۆ خودا. وەک گوناهبارێکی تۆبەکەر متمانەی بە مەسیح کرد وەک ڕزگارکەری؛ و ڕۆحی پڕ بوو لە خۆشی و ستایش، کاتێک فێربوو چۆن کوڕی خودا خۆشی ویستووە و خۆی بۆ ئەو بەخشیوە.
کاتێک دەستی کرد بە نوێژکردن، و فێربوو وشەی خودا بخوێنێتەوە، زۆر زوو ڕۆحی پیرۆز لێوەکانی کردەوە بۆ قسەکردن لەبارەی مەسیحەوە بۆ ئەوانی تر. کاتێک پیاوێکی بەتەمەن بوو، دوای خزمەتێکی درێژ، دڵسۆز و خۆش بۆ یەزدان، جارێک پێی وتین چۆن بە پەرۆشەوە کتێبی پیرۆزی دەپشکنی، بە بێهودەیی هەوڵی دەدا بزانێت چێشتخانەی بەهەشت چۆن دەبێت؛ و پاشان هاواری کرد،
«هیچیم نەدۆزییەوە! بەڵام، سوپاس بۆ خودا، دۆزیمەوە کە عیسا فەرمووی، لەو شوێنەی من لێیم، ئێوەش لەوێ دەبن! ئەوە بەهەشتە بۆ من! — لەو شوێنە بم کە ڕزگارکەرەکەم لێیە! — لەگەڵ ئەودا بم!» بەڵێ، ئەوەی خۆشەویستی عیسا دەزانێت، ئارەزوو دەکات لەگەڵ خۆیدا بێت. ئامادەبوونی ئەو لەوێ، لە ماڵی باوکیدا، شتێکی باڵا دەبێت بۆ دڵەکانمان؛ و ئامادەبوونی ئێمە لەوێ ئەوەیە کە دڵی ئەو چاوەڕێی دەکات؛ بۆیە ئەو فەرمووی،
دیسان دێمەوە، و ئێوە وەردەگرم بۆ لای خۆم. (یۆحەننا 14:3)
