ئەی عیسای پیرۆز! تۆیت کە دەروازەکانی نوێژت بۆ گەلەکەت کردووەتەوە. بێ تۆ، دەبوو بۆ هەمیشە داخرابان. شایستەیی کەفارەتەکەی تۆ لەسەر زەوی یەکەم جار کردنەوەی، و کاری نێوەندگیریی تۆ لە ئاسماندا هێشتا کراوەیان دەهێڵێتەوە.
چەند بێسنوورە بەڵێنەکە —
«هەرچییەک بە ناوی من داوا بکەن، من ئەوە دەکەم — بۆ ئەوەی باوک لە کوڕدا شکۆدار بێت.» (یۆحەننا 14:13)
«هەرچییەک داوا بکەن!»
ئەوە بەڵێنی هەموو ئەوەیە کە گوناهباری هەژار پێویستی پێیەتی — هەموو ئەوەی کە ڕزگارکەرێکی بێسنوور دەتوانێت بیدات! وەک سەرپەرشتیاری گەورەی نهێنییەکانی نیعمەت، وادیارە بە خزمەتکارە دڵسۆزەکانی دەڵێت، «داواکارییەکەتان وەرگرن، و لەژێر ئەم نووسینەی مندا، هەرچییەک دڵتان دەیەوێت بنووسن.» و پاشان، کاتێک بەتاڵییەکە پڕ دەکرێتەوە، ئەو زیاتر پشتگیری لە هەر داواکارییەک دەکات بە وشەکانی،
«من دەیکەم!»
ئەو زیاتر هانمان دەدات کە «بە ناوی ئەودا» داوا بکەین. لە حاڵەتی داواکارێکی زەمینیدا، هەندێک داواکاری کاریگەرترن لە بەدەستهێنانی سوودێک لەوانی تر. عیسا باسی ئەمە دەکات وەک کلیلێک بۆ دڵی خودا. وەک چۆن داود حەزی لە پەککەوتەی بێدەسەڵاتی ماڵی شاول بوو «لەبەر یۆناتان»، بە هەمان شێوە باوک، بەهۆی پەیوەندی پەیمانمانەوە بە یۆناتانی ڕاستەقینە (واتە، «دیاری خودا»)، دڵخۆش دەبێت بە پێدانی «زۆر زیاتر لەوەی کە بتوانین داوای بکەین یان بیری لێ بکەینەوە.»
خوێنەر، ئایا تۆ خۆشیی متمانەکردن بە هەموو پێداویستی و هەموو خەمەکانت — هەموو ناخۆشی و هەموو خاچەکانت — بە گوێی ڕزگارکەر دەزانیت؟ ئەو «ڕاوێژکاری سەرسوڕهێنەرە.» بە هاوسۆزییەکی زۆر ناسک، دەتوانێت بچێتە ناو قووڵترین پێداویستییەکانت. ئەو پێداویستییە ڕەنگە گەورە بێت — بەڵام قۆڵە هەتاهەتاییەکان لەژێر هەموویدان. ئێستا، لەم ساتەدا، بیری لێ بکەرەوە — فریشتەی گەورەی پەیمان، بە مەجمەرەیەکی پڕ لە بخوورێکی زۆر، کە تێیدا لاوازترین ئارەزووەکانت، پڕخەمترین ئاهەنگەکانت دانراون — هەوری بۆنخۆش بە قبوڵکردنەوە بەرەو تەختی باوک بەرز دەبێتەوە.
وەڵامەکە ڕەنگە دوابکەوێت — ئەم داواکارییانەت ڕەنگە ماوەیەکی زۆر لە هەوادا بمێننەوە، بە دەوری تەختی بەزەییدا بسووڕێنەوە. خودایەکی میهرەبان هەندێک جار بە گونجاو دەزانێت کە بەم شێوەیە باوەڕ و ئارامی گەلەکەی تاقی بکاتەوە. ئەو دڵخۆش دەبێت بە بیستنی مۆسیقای داواکارییە بەردەوامەکانیان — بۆ ئەوەی بیانبینێت کە بەربەستەکان نایانوەستێنن — بە لەبیرچوونەوە و پشتگوێخستنی دیار نادۆزرێنەوە. بەڵام لە کۆتاییدا دێت — کانیی پڕ لە خۆشەویستی و بەزەیی لە کۆتاییدا دەتەقێتەوە — دەنگە ئارامکەرەکان لە کاتی گونجاوی خۆیدا دەبیسترێن،
«با بەپێی قسەکەت بۆت بێت!»
سەربازی مەسیح! لەگەڵ هەموو زرێپۆشەکانی ترتدا، چەکی «هەموو نوێژێک» لەبیر مەکە. ئەوەیە کە «هەموو زرێپۆشی خودا» گەشاوە و درەوشاوە دەهێڵێتەوە. لە کاتێکدا هێشتا لە شەوی جیهانێکی تاریکدایت — لە کاتێکدا هێشتا لە وڵاتی دوژمندا خێوەتت هەڵداوە — ئاگری چاودێریی خۆت لە قوربانگای بخووردا داگیرسێنە. دەبێت موسا بیت — لەسەر کێو داوا بکەیت؛ ئەگەر دەتەوێت یۆشوا بیت — سەرکەوتوو بیت لە شەڕی ڕۆژانەی جیهاندا. دۆسیەکەت بسپێرە بەم ڕزگارکەرە چاوەڕوانکراوە. ناتوانیت بە داواکارییە بەردەوامەکانت ماندووی بکەیت. ئەو دڵخۆش دەبێت بە بیستن. ئەو لە بەخشیندا شکۆدار دەبێت. وتەی بەناوبانگی بێتانی نەگۆڕ و نەسڕاوەتەوە،
«من دەزانم کە تۆ هەمیشە گوێم لێ دەگریت.»
ئەو هێشتا «میرێکە کە هێزی لەگەڵ خودادایە و زاڵ دەبێت» — ئەو هێشتا بەڵێن دەدات و داوا دەکات — ئەو هێشتا دەژی و خۆشی دەوێت
