وانەکان لە
پەرتووکی ئەیوب
پەرتووکی ئەیوب لەسەر ئەزموونی باوەڕدارێک بە ناوی ئەیوب چڕبووەتەوە. ئەو لە مێژە ژیاوە، و ئەوەی ئەزموونی کردووە هێشتا گرنگە تەنانەت بۆ ئێمەش لە ڕۆژگارەکەماندا.
هەندێک پێشنیار دەکەن کە ئەیوب نزیکەی هەمان کات لەگەڵ ئیبراهیم ژیاوە. ئەمەش لەسەر بنەمای ئەوەیە کە لە پەرتووکەکەدا باس کراوە و باس نەکراوە. تەمەنی لانیکەم ١٤٠ ساڵ بووە (ئەیوب ٤٢:١٦ NKJV)، و ڕەنگە لەمەش زیاتر بێت چونکە ئایەتەکە ئاماژە بە «دوای ئەمە» دەکات. درێژیی تەمەنی لەگەڵ سەردەمی ئیبراهیمدا دەگونجێت، کە ١٧٥ ساڵ ژیاوە (پیدایشی ٢٥:٧). ڕۆڵی باوکسالاریی ئەیوب وەک باوکی خێزانەکەش لە سەرانسەری پەرتووکی پیدایشدا دەبینرێت، کە بە ئیبراهیم دەست پێدەکات. ئەیوب ئادەمی دەنا (ئەیوب ٣١:٣٣) و لافاوەکەی سەردەمی نوح (١٢:١٥)، بەڵام لە هەمان کاتدا هیچ باسێک لە یاسای موسا نەکراوە، کە ئەمەش ئاماژەیە بۆ ئەوەی ئەیوب پێش موسا ژیاوە وەک چۆن ئیبراهیم ژیاوە.
زۆر گرنگی بە ئازارەکانی ئەیوب دراوە، کە دەتوانین بڵێین نیشان دەدات کە شتی خراپ دەتوانێت بەسەر خەڵکی باشدا بێت. بەڵام، ئەمە تەنها وانەی پەرتووکەکە نییە، و مەبەستی پەرتووکەکەش ئەوە نییە کە یارمەتیمان بدات لە تێگەیشتن لەو ڕووداوانە. لە ڕاستیدا، ئەیوب هەرگیز وەڵامێکی وەرنەگرت بۆ ئەوەی بۆچی ئەوەندە ئازاری چەشت.
خوێنەرانی ئەیوب تێگەیشتنێکی ئیلاهییان پێدەدرێت سەبارەت بەوەی چی بووە هۆی ئەزموونەکانی ئەیوب. ئەیوب ئاگادار نەبوو، و هەرگیزیش ئاگادار نەبوو، لەوەی کە لە پشت پەردەوە ڕوودەدات – شتانێک کە ئەو، ژنەکەی و هاوڕێکانی نەیاندەتوانی بە شێوەیەکی فیزیکی بیبینن. لە گفتوگۆی نێوان خودا و شەیتانەوە، کە تۆمەتبارکەری برایانە (بینین ١٢:١٠)، دەزانین کە دینامیکییەتییەکی ڕۆحی هەیە کە مانایەکی قووڵی هەیە. ئەمە بۆمان ڕوون دەکاتەوە بۆچی ئەیوب بەو تاقیکردنەوەیەدا تێپەڕی. لەگەڵ ئەوەشدا، با پێکەوە چەند وانەیەک لە زۆر وانەکانی ئەم پەرتووکەدا تاوتوێ بکەین.
شەڕی ڕۆحی
لە سەرەتای تۆمارەکەدا پێمان دەوترێت کە ئەیوب پیاوێکی ناوازە بوو. ئەو «بێ گلەیی و ڕاستگۆ بوو، و یەکێک بوو کە لە خودا دەترسا و لە خراپە دوور دەکەوتەوە» (ئەیوب ١:١). ئەیوب بە «گەورەترین کەسی هەموو خەڵکی ڕۆژهەڵات» دادەنرا (ئایەتی ٣). ئەو دە منداڵی هەبوو – حەوت کوڕ و سێ کچ – و سامانێکی زۆر: ٧,٠٠٠ مەڕ، ٣,٠٠٠ وشتر، ٥٠٠ جووت گا و ٥٠٠ کەرە مێ. هەروەها، ژمارەیەکی زۆر خەڵکی هەبوو کە بۆی کاریان دەکرد – ماڵەکەی – بۆ چاودێریکردنی موڵکەکانی و کاری زەوی. جگە لەوەش، ئەیوب خودای دەپەرست بە دە قوربانی سووتێنراو، یەک قوربانی بۆ هەر یەکێک لە منداڵەکانی، بۆ ڕازیکردنی خودا لە حاڵەتێکدا ئەگەر گوناهیان کردبێت (ئایەتی ٥).
خودا لە ئەیوب ڕازی بوو و بە باشی باسی لێوە کرد بۆ شەیتان (ئایەتی ٨). لەم ساتەدا بوو کە شەیتان ئەیوبی تۆمەتبار کرد بەوەی کە باوەڕی ڕاستەقینەی نییە. شەیتان وتی کە ئەگەر ئەیوب بەرەکەتەکانی لەدەست بدات، ئەیوب چیتر باوەڕ بە خودا ناهێنێت یان شوێنی ناکەوێت، وتی کە ئەو تەنها دڵسۆزە چونکە خودا بەرەکەتداری کردووە. شەیتان پێشنیاری کرد کە ئەگەر خودا بەرەکەتەکان لێی بسێنێتەوە، ئەوا ئەیوب چیتر متمانەی بە خودا نابێت. ئەو دەستبەرداری باوەڕەکەی بە خودا دەبێت. چ تۆمەتێکی خراپ!
شەیتان بەردەوامە لە تۆمەتبارکردنی باوەڕداران ئەمڕۆ. ئەو تۆمەتبارمان دەکات بە شتانێک کە کردوومانە و پێشنیار دەکات چۆن ڕەنگە گوناه بکەین. ئەو هەروەها تۆمەتبارمان دەکات بە ئەنجامدانی شتی گوناهکار کە تەنانەت نەکردوومانە. چ خراپەیەک! بە ڕاستی
ئێمە شەڕ لەگەڵ گۆشت و خوێندا ناکەین، بەڵکو لەگەڵ دەسەڵاتەکان، لەگەڵ هێزەکان، لەگەڵ فەرمانڕەواکانی تاریکیی ئەم سەردەمە، لەگەڵ سوپای ڕۆحیی خراپەکاریدا لە شوێنە ئاسمانییەکاندا (ئەفەسۆس ٦:١٢). لەبەر ئەم هۆکارە دەبێت هەموو زرێپۆشەکەی خودا لەبەر بکەین بۆ بەرگریکردن لە دوژمن لە ڕۆژی خراپەدا.
وانەی ئەم تێبینییە ئەوەیە کە کاتێک بە تاقیکردنەوەکاندا تێدەپەڕین، شەڕێکی ڕۆحی هەیە کە چاوەکانمان نایبینن. شەیتان و فریشتە کەوتووەکانی هەوڵ دەدەن ژیانمان وەک باوەڕداران تێک بدەن بۆ ئەوەی چیتر باڵیۆزی کاریگەر نەبین بۆ مەسیح. شەیتان ناتوانێت ڕزگاریمان لێ بسێنێتەوە، بەڵام ئەگەر ڕێگەی پێبدرێت دەتوانێت ئێمەی باوەڕداران بێزار بکات و خەمێکی زۆر بهێنێتە ژیانمانەوە بۆ بێهیوایی کردنمان لە دڵسۆزی. با داوا لە خوداوەند بکەین کە یارمەتیمان بدات لە تاقیکردنەوەکانماندا و پەرژینێک لە دەورماندا دروست بکات لە خراپەیەک کە شەیتان دەیخاتە سەرمان. لە ١ یۆحەننا ٤:٤ دەخوێنینەوە کە «ئەوەی لە ئێوەدایە گەورەترە لەوەی کە لە جیهاندایە.» با خەمەکانمان بخەینە سەر خوداوەند، وەک چۆن لە ١ پەترۆس ٥:٧ دا هان دەدرێین، بە زانینی ئەوەی کە ئەو خەمی ئێمەیەتی. «بەرگری لە شەیتان بکە» (یاقوب ٤:٧)، کە وەک شێرێکی غەڕێنە دەسوڕێتەوە و بەدوای ئەوەدا دەگەڕێت کێ قووت بدات (١ پەترۆس ٥:٨).
ڕۆحەکان تاقی بکەرەوە
لە سەردەمی ئەیوبدا، پێش ئەوەی وشەی خودا بە تەواوی بدرێت، خودا هەندێک جار لە خەون و بینینەکاندا قسەی دەکرد. ئەم شێوازەی پەیوەندیکردن پێویست بوو، چونکە هەموو شتێک بە وشەی نووسراو ئاشکرا نەکرابوو. ئێستا ئێمە وشەی تەواوکراوی خودامان هەیە، کە لە ڕێگەیەوە ویست و مەبەستەکانی خودا دەزانین. هێشتا، دەتوانین وانەی بەنرخ لە هاوڕێکانی ئەیوبەوە فێر بین.
بۆ نموونە، ئەلیفاز، یەکەم هاوڕێ کە لە چیرۆکەکەدا قسەی کرد، بینینێکی وەرگرت (ئەیوب ٤:١٢-٢١). ئەو ڕوونی کردەوە کە ڕۆحێک لە شەودا بەلایدا تێپەڕیوە و ترسێکی زۆری بۆ هێناوە. پەیامی ڕۆحەکە ئەوە بوو کە خودا بوونەوەرەکانی دادوەری دەکات، هەردوو فریشتە و مرۆڤ. دادوەرییە توندەکانی خودا دەبێت ئاماژە بێت بۆ ئەوەی کە تاقیکردنەوەکانمان تەنها بەهۆی گوناهەکانمانەوەیە، کە دەبێت دان بەواندا بنێین و داوای لێخۆشبوون بکەین. ئەلیفاز بە دەسەڵاتی سەردانەکەی ئەو ڕۆحە لە شەودا قسەی لەگەڵ ئەیوب کرد. دەرئەنجامەکەی ئەلیفاز لە پەیامەکە ئەوە بوو کە ئەیوب دەبێت شتێکی هەڵەی کردبێت بۆ ئەوەی ئەزموونی تاقیکردنەوەیەکی وا قووڵ بکات، و ئەیوب پێویستی بە دانپێدانانی گوناهەکەی بوو لەبەردەم خودا.
دواتر، لە ئەیوب ٣٣:١٤-١٨، ئیلیهو، گەنجترین و چوارەمین هاوڕێی ئەیوب، باسی لەوە کرد کە چۆن خودا لە خەون و بینینەکاندا قسە دەکات. بیرکردنەوەی ئیلیهو ئەوە بوو کە ئەم پەیامانە دەبێت ڕاست بن بەهۆی شێوازی ناردنی پەیامەکە. بۆیە، ئەو لۆژیکی کرد کە خودا دەبێت نووسەری ئەو پەیوەندییانە بێت.
کاتێک هەست دەکەین کە فەرمانێکمان لە خوداوە پێدەدرێت، پێویستە ئاگاداری ئەم هاندانە بین:
خۆشەویستان، باوەڕ بە هەموو ڕۆحێک مەکەن، بەڵکو ڕۆحەکان تاقی بکەنەوە، ئایا ئەوان لە خوداوەن؛ چونکە زۆر پێغەمبەری درۆزن چوونەتە ناو جیهانەوە (١ یۆحەننا ٤:١). دەبێت ئەوەی دەیبیستین یان دەیبینین بەراورد بکەین لەگەڵ ئەوەی خودا پێشتر لە وشەکەیدا ئاشکرای کردووە. ئەگەر یەک نەبن، ئەوا پەیامە نوێیەکە درۆیە و نابێت بەوە دابنرێت کە لە خوداوە هاتووە. پێویستمان بە تێگەیشتنە، بە تایبەتی لەم ڕۆژگارە کۆتاییانەدا کە زۆر دەنگ و زۆر فێرکردنی درۆ هەیە. با خوێندکاری وشەی خودا بین (٢ تیمۆتێوس ٢:١٥) و وەک ئەوانەی لە بێریا بوون (کردارەکان ١٧:١٠-١١) پشکنینی کتێبی پیرۆز بکەین بۆ پشتڕاستکردنەوەی ئەوەی کە لە خوداوەیە و ئەوەی کە نییە.
ملکەچی
خێزان، هاوڕێیان، هاوکاران و ئەوانی تر هەموویان ژیانی ڕۆژانەی خۆیان بە کەمترین بیرکردنەوە یان هیچ بیرکردنەوەیەک لە یارمەتیدانمان بۆ ئەوەی ببن و بمێننەوە بە ملکەچ. زۆرجار ئێمە خەمی ملکەچیی خۆمان و زیاتر ملکەچ بوونمان نییە. بەڵام یەکێک هەیە کە خەمی ئەم خەسڵەتە گرنگەیەتی کە لە ژیانی باوەڕداردا دەربکەوێت: خودا. ئەو خەمی ملکەچ بوونمان و زیاتر ملکەچ بوونمانە کاتێک گەشە دەکەین بۆ پێگەیشتنی ڕۆحی.
هەموو چیرۆکی ئەزموونی ئەیوب لەبەرچاو بگرە. لە کاتێکدا ڕەنگە سەرسام بین بۆچی ئەم ئازارە ڕوویدا، یەک شت هەیە کە دەتوانین دڵنیا بین لێی: خودا مەبەستێکی هەبوو بۆ هەموو ئەوەی ئەیوب ئەزموونی کرد. هەندێک جار ئەو زیاتر لە یەک مەبەستی هەیە. خودا، لە هەمووی گرنگتر، دەیویست ئەیوب ملکەچ بکات و یارمەتی بدات بگاتە ئاستێکی بەرزتری ملکەچی لە کەسایەتییەکەیدا. ئەمە خودای زۆر دڵخۆش دەکرد، و تەنها لە ڕێگەی تاقیکردنەوە قورسەکانی وادا دەتوانرێت ئەم بنیاتنانەی کەسایەتی ئەنجام بدرێت. ملکەچی لە ئێمەدا خوداوەندی پیرۆز عیسا نیشان دەدات، کە خۆی ملکەچ کرد وەک هیچ کەسێکی تر (بڕوانە فیلیپی 2:5-11).
هەرگیز پرسیارت کردووە بۆچی هەندێک مەسیحیی دیندار زۆر ئازار دەچێژن، جا بە شێوەیەکی جەستەیی بێت، دارایی بێت، لە ڕێگەی چەوساندنەوە یان ڕێگەی ترەوە؟ خەڵک هەندێک جار پێشنیار دەکەن کە ئازارچەشێنەکە دەبێت شتێکی هەڵەی کردبێت بۆ ناڕەزایی خوداوەند بۆ ئەوەی ببێتە هۆی ئازارەکانیان. ئێمە دەزانین کە خودا زۆر هۆکاری هەیە بۆ ئەوەی بەسەرمان دێت، و ئەگەر بزانین شتێکی هەڵەمان کردووە، پێویستە دان بەوەدا بنێین و لەگەڵ خوداوەنددا ڕاست بینەوە. کاتێک هیچ شتێکی بە ئەنقەست نەکراوە کە ناڕەزایی خوداوەندی لێ کەوتبێتەوە، هێشتا دەتوانین دڵنیا بین کە خوداوەند دەیەوێت زیاتر ملکەچی پەرە پێبدەین.
نێردراو پۆڵس ئەمەی لە ئەزموونی کەسییەوە دەزانی. ئەو باسی چوونە ژوورەوەی بۆ بەهەشت و بیستنی شتانێکی کرد کە ناتوانرێت دەرببڕدرێن. دوای ئەم ئەزموونە، «دڕکێک لە گۆشتدا» بە پۆڵس درا (بڕوانە ٢ کۆرنسۆس ١٢:٧) بۆ ئەوەی ملکەچی بهێڵێتەوە. ئەو وتی، «...نەوەک لە پێوانە زیاتر بەرز بێمەوە.» چ تێگەیشتنێک. پۆڵس مەبەستی خودای لە ئازارەکانی تێگەیشت کە بۆ ئەوە بوو ملکەچی بهێڵێتەوە. تەنانەت دوای ئەوەی پۆڵس سێ جار نوێژی کرد بۆ لابردنی دڕکەکە، ئەو وەڵامی خوداوەندی قبوڵ کرد کە
نیعمەتەکەم بەسە بۆ تۆ، چونکە هێزەکەم لە لاوازیدا تەواو دەبێت (ئایەتی ٩).
ئەیوب هەمان ئەم ڕاستییەی بە وشەی کەمێک جیاواز ڕاگەیاند. ئەو وتی، «ئەو ڕێگەی من دەزانێت، کاتێک تاقیم دەکاتەوە، وەک زێڕ دەردەچم» (ئەیوب ٢٣:١٠). خودا تاقیکردنەوە ئاگرینەکان بۆ پیرۆزکردنمان بەکار دەهێنێت. زێڕ بە ئاگر پاک دەکرێتەوە، و دوای ئەوەی دەتوێتەوە، پیسییەکان لادەبرێن و زێڕەکە پاکتر دەبێت. ئەیوب لە کۆتاییدا تێگەیشت کە ئەو تاقیکردنەوەیەی ئەزموونی دەکرد بۆ لابردنی پیسییەکانی لوتبەرزی بوو و زیاتر کەسایەتی خودا نیشان بدات نەک هی خۆی. ئەو وتی، «دەزانم کە تۆ دەتوانیت هەموو شتێک بکەیت، و هیچ مەبەستێکی تۆ ناتوانرێت لێت بشاردرێتەوە» (٤٢:٢). ئەیوب تێگەیشتنێکی نوێی هەبوو سەبارەت بە خودا و ڕێگاکانی لەگەڵماندا. ئەو ڕووبەڕووی ڕزگارکەرەکەی بووەوە و دان بە گەورەیی خودا و بچووکیی خۆیدا نا (ئایەتەکانی ٥-٦).
تاقیکردنەوەکانمان کاریگەری لەسەر ئەوانی تر دادەنێن
کاتێک ڕووداوێک یان تاقیکردنەوەیەک لە ژیانی باوەڕدارێکدا هەیە، خودا ڕەنگە وانەکانی بۆ زیاتر لە یەک کەس لەبەرچاو گرتبێت. هاوسەران، دایکان و باوکان، منداڵان، خوشک و براکان، هاوڕێیان، هاوکاران، هاوپۆلەکان و ئەوانی تر ڕەنگە کاریگەرییان لەسەر بێت بەوەی ئێمە ئەزموونی دەکەین.
لە حاڵەتی ئەیوبدا، دوای لەدەستدانی منداڵەکانی، ماڵ و موڵکەکانی، پاشان تووشی لەدەستدانی تەندروستی بوو. خوداوەند ڕێگەی پێدا، بەڵام شەیتان بوو کە تاقیکردنەوەکەی هێنا. ژنی ئەیوبیش بە هەمان تاقیکردنەوەدا تێپەڕی لەگەڵیدا، جگە لە تەندروستیی خۆی.
لە یەکەم نیگادا ڕەنگە بیر بکەینەوە کە ئەو کەسێکی خراپ بوو، چونکە وشەکانی بۆ مێردەکەی ئەمانە بوون، «ئایا هێشتا بە ڕاستگۆیی خۆتەوە دەگریت؟ نەفرەت لە خودا بکە و بمرە!» (٢:٩). چۆن دەیتوانی ئەو پێشنیارە پاساو بدات؟ گەمژەیی بوو. بەڵام ئەگەر هەنگاوێک بگەڕێینەوە دواوە، دەتوانین بیر لەوە بکەینەوە کە ژنی ئەیوبیش چی ئەزموونی دەکرد. لە کۆتاییدا، ئەویش هەموو دە منداڵەکەی، ماڵ و موڵکەکانی لەدەست دابوو. پاشان دەبوو هەموو ئەو ئازارە جەستەییەی ببینێت کە مێردە خۆشەویست و خوداپەرستەکەی ئەزموونی دەکرد. ئەگەر ئێمە لە هەمان دۆخدا بووینایە، ڕەنگە بگەیەنە دۆخێکی ڕۆحیی نزم و هەمان ئەو وشانە بڵێین کە ئەو وتی. بە دڵنیاییەوە، ئەو مێردەکەی خۆش دەویست و ڕقی لەوە بوو کە بەو شێوەیە خراپ ئازار بچێژێت. هێشتا، ئەو پێویستی بەوە بوو کە زیاتر فێر بێت متمانە بە خودا بکات، و ئەیوب یارمەتی دەدا کە بەهۆی ئارامگرتن و نموونەوە ئەمە بکات.
ئەیوب ڕاستی کردەوە بەوەی کە پێی وت – نەک بە ئەوانی تر – کە ئەو وەک یەکێک لە ژنە گەمژەکان قسەی کرد. ئەمە ئاماژەیە بۆ ئەوەی کە ئەو بە دەگمەن، ئەگەر هەرگیز، بەم شێوەیە قسەی دەکرد. ئەیوب وادیار بوو کە دۆخی شۆک و خەمەکەی تێگەیشتبوو، و دڵسۆزی نیشان دا. دەخوێنینەوە کە ئەیوب بە چاوێکی ئارەزووەوە سەیری هیچ ژنێکی تر ناکات (ئەیوب ٣١:١)، چونکە ئەو ڕێزی لە ژنەکەی دەگرت لە سەرووی هەموو ئەوانی ترەوە. لە کۆتایی چیرۆکەکەدا هیچ هۆکارێکمان نییە کە باوەڕ نەکەین کە هەمان ئەم ژنە دە منداڵی تری بۆ ئەیوب هێنا، وەک شایەتییەک بۆ بەزەیی و نیعمەتی خودا. ئەو لەگەڵ ئەیوبدا ئازاری چەشتبوو، و خودا قەرەبووی لەدەستچوونەکەی بە تەواوی بۆ هەردووکیان کردەوە! خودا بەرەکەتدارکەرە و حەزی لێیە دڵی خۆی دڵخۆش بکات.
هاوڕێکانی ئەیوب کۆمەڵەیەکی تر بوون کە کاریگەرییان لەسەر تاقیکردنەوەکەی هەبوو. ئەوان هاتن بۆ دڵنەوایی کردنی. سەرەتا باش بوون: بۆ ماوەی حەوت ڕۆژ هیچ قسەیەکیان نەکرد، تەنها بە سۆزەوە لە تەنیشتی دانیشتبوون. بەداخەوە، دوای حەوت ڕۆژەکە دەستیان بە قسەکردن کرد. لە ئەیوب ٣، سەرەتا دەنگی ئەیوب دەبیستین، کە نەفرەت لە ڕۆژی لەدایکبوونی دەکات (ئایەتەکانی ٣،١٦). ئەیوب هەمووی دەربارەی «وا بێ بەسەرم!» بوو.
یەکەم هاوڕێ کە قسەی کرد ئەلیفاز بوو. ئەو هانی ئەیوبی دا کە ملکەچ بێت و لە گوناهەکەی تۆبە بکات. دووەم هاوڕێ بێلداد بوو، کە ئەیوبی تۆمەتبار کرد بە دژایەتیکردنی خودا. لە کۆتاییدا، سێیەم هاوڕێ زۆفار هانی ئەیوبی دا کە لەگەڵ خودادا ڕاست بێتەوە. ئەیوب پێی وتن کە هەموویان هەڵە بوون دەربارەی ئەو و ئەوان «دڵنەوایی کەرانی بەدبەخت» بوون (١٦:٢). ئەم خولەی هاندان لە هاوڕێکانی ئەیوبەوە و دواتر نکۆڵیکردن و پاساوەکانی ئەیوب دوو جار تر بەردەوام بوو.
لە کۆتاییدا، چوارەم و گەنجترین هاوڕێ، ئیلیهو، قسەی کرد. ئەو تا کۆتایی چاوەڕێی کرد. ئیلیهو بە شێوەیەکی بنەڕەتی ئەوەی دووبارە کردەوە کە هاوڕێکانی تر وتبوویان، و ئەو تووڕە بوو. تووڕەیی ئیلیهو چوار جار لە ئەیوبدا باس کراوە (٣٢:٢-٥)، بەڵام تووڕەیی خودا تەنها یەک جار لە پەرتووکەکەدا باس کراوە (٤٢:٧). سەرەڕای ئەو کەموکوڕییانەی کە ڕەنگە ببینین، لێدوانەکانی ئیلیهو جیاواز بوون لە هی سێ هاوڕێکەی تر، چونکە ئیلیهو بە دروستی دەربارەی خودا قسەی کرد.
لە ئەیوب ٣٨ خوداوەند دەستی کرد بە قسەکردن ڕاستەوخۆ لەگەڵ ئەیوب. دواتر، خودا باسی سێ هاوڕێکەی ئەیوبی کرد کە بە هەڵە دەربارەی ئەو قسەیان کردبوو. خودا داوای لێکردن کە لە ڕێگەی نێوەندگیریی ئەیوبەوە بۆ لای خۆی بگەڕێنەوە. ئەمە فێریان دەکرد کە ملکەچ بن و خۆیان لە هاوڕێکەیان باشتر نەزانن. فەرمانیان پێکرا کە قوربانی بهێنن و داوا لە ئەیوب بکەن کە لە جیاتی ئەوان پێشکەشیان بکات (بڕوانە ٤٢:٧-٩). چەند ملکەچکەر بوو بۆیان! لەمەدا دەبینین کە تاقیکردنەوە و ئازارەکانی ئەیوب لەلایەن خوداوە بەکار هات بۆ فێرکردنی وانەکان بە ئەوانی تر دەربارەی بەزەیی و نیعمەتی خودا، و هەروەها بۆ یارمەتیدانی ئەوانی تر بۆ ئەوەی زیاتر ملکەچ بن، وەک خزمەتکارەکەی ئەیوب.
تاقیکردنەوەکان بەرەکەت بەرهەم دەهێنن
هەڵە دەبێت ئەگەر باس لەوە نەکەین کە مەبەستی خودا بۆ ئەیوب ئەوە بوو کە لە کۆتاییدا ئەو و ئەوانی تر بەرەکەتدار بکات. ئەیوب و ژنەکەی لە کۆتاییدا زیاتریان هەبوو لەوەی کە لە سەرەتای تاقیکردنەوەکەدا هەیانبوو. ئەوان دە منداڵی تریان هەبوو – حەوت کوڕ و سێ کچ، هەمان ژمارەی کە لە سەرەتادا هەیانبوو. ئەم کچانە بە جوانترین لە هەموو خاکەکەدا وەسف کرابوون. جگە لەوەش، ناوەکانی کچەکانمان پێدراوە، کە مانای تایبەتیان هەیە:
- جەمیمە – واتە «جوان».
- کەزیە – واتە «بۆنخۆش».
- کەرەن-هەپوچ – واتە «قۆچی ڕەنگ» یان «تیشکی ڕەنگاوڕەنگ». تەنانەت ناوەکانیشیان جوان بوون! ئەیوب میراتێکی بە هەر کچێک دا لە نێو براکانیاندا.
خوداوەند هەروەها ئەیوب و ژنەکەی بەرەکەتدار کرد بە دوو هێندەی ئەو موڵکانەی کە لە سەرەتادا هەیانبوو. ئەو ١٤,٠٠٠ مەڕ، ٦,٠٠٠ وشتر، ١,٠٠٠ جووت گا و ١,٠٠٠ کەرە مێی وەرگرت. چەند بەخشندە، بە بەزەیی و سەرسوڕهێنەرن ڕێگاکانی خوداوەندمان! بە سەیری ئەم چیرۆکە دەبێت هان بدرێین کە متمانە بە خوداوەند بکەین بەبێ گوێدانە ئەوەی چی ڕوودەدات، بە زانینی ئەوەی کە ئەو مەبەستیەتی لە ڕێگەی هەموو ئەمانەوە بەرەکەتدارمان بکات. ئەمە هەمیشە ئارەزووی خودایە.
لە ڕۆما ٨:٢٨ پێمان دەوترێت، «دەزانین کە هەموو شتێک پێکەوە کار دەکات بۆ چاکە بۆ ئەوانەی خودایان خۆش دەوێت، بۆ ئەوانەی کە بەپێی مەبەستەکەی بانگ کراون.» مەبەستی خودا لە بەرەکەتەکان و تاقیکردنەوەکان ئەوەیە کە هەر یەکێک لە ئێمە زیاتر وەک کوڕەکەی بکات. ئەوەی کە ئێمە وەک وێنەی کوڕەکەی لێمان بێت ئامانجی کۆتاییە (ئایەتی ٢٩). ئەو ئەم بەرەکەتەی بەڵێن داوە بە هەموو ئەوانەی کە باوەڕی پێی دەهێنن. جگە لەوەش، بەپێی عیبرانییەکان ١٢:١١، فێربوون – تاقیکردنەوە و تاقیکردنەوە – ی خوداوەند یارمەتی دەدات «بەرهەمی ئاشتییانەی ڕاستودروستی» لە باوەڕداردا بەرهەم بهێنێت.
زۆر وانەی تریش لە پەرتووکی ئەیوبدا هەن کە ئێمە لەبەرچاومان نەگرتوون. بەڵام، با خوداوەند ئەم چەند وانەیەی کە باسمان کردوون بەرەکەتدار بکات.
سەیری تۆ دەکەم، خوداوەندی هەستانەوە، و ڕقم لە خۆم دەبێتەوە! ئایا هەموو ئەوەی تۆی، هی منە؟ جوانی و شکۆمەندی تۆ – بۆنی کەسایەتی پیرۆزی تۆ، هەمووی هی منە؟ ئایا هەموو ئەمە بەشی هەر گوناهبارێکە کە تۆ ڕزگارت کردووە؟ بەڵێ، ئەمە گۆڕانکارییە! وازهێنان لە هەموو ئەوەی کە منم لە مردندا، و ئێستا بۆ هەمیشە لە گوڵاویی هەمیشەیی، تازەیی، شیرینی، جوانیی ڕاستەقینەی تۆدا بوەستم، خوداوەندە هەستاوەکەم! —چارڵز ستانلی، «گۆڕانکاریی ئەیوب» (دەستکاری کراوە)
