پازدە ساڵ لەمەوبەر بوو، لە ساڵی ١٩٩٢دا دەسەڵاتدارانی سوودان یەکەی سەرەکی دراوەکەیان لە «پاوەند»ەوە گۆڕی بۆ «دینار». بەڵام تا ئەمڕۆش زۆر کەس هێشتا دراوی کۆن بەکاردەهێنن، لانیکەم لە قسەکردنیاندا. لە ساڵی ٢٠٠٠دا حکومەتەکەمان کاتژمێرێکی گۆڕی، بەڵام کەم کەس دەناسم کە هێشتا بە کاتی کۆن دەژین؛ پێی دەڵێن کاتی «ڕاستەقینە».
ئایا کڕیاران لە سوودان نان بە هەزار پاوەند یان سەد دینار دەکڕن؟ ئایا پپسی ٥٠٠ یان ٥٠ تێدەچێت؟ ئەگەر ڕێککەوتن لەسەر بینینی کەسێک بکەن، ئایا کاتەکە بۆ ٤ی پاشنیوەڕۆ بە کاتی ستانداردی میسر یان کاتی ستانداردی ڕۆژهەڵاتی ئەفریقا دادەنێن؟ ڕەنگە «ئینشاڵڵا» (عەرەبی بۆ «ئەگەر خودا بیەوێت») هەردووکیان بگرێتەوە؟
هەموومان قورسە بۆمان دەستبەرداری شتە کۆن و ئاشناکان بین و باوەش بە نوێدا بکەین. ئەگەر دڵنیا نەبین لە پێویستی گۆڕانکاری، ئەوا قورستر دەبێت. باوەڕدارانی سەرەتایی مەسیحی کێشەیان هەبوو لە جێهێشتنی ڕێگەکانی کۆنیان و فێربوونی ژیانی نوێ لە مەسیحدا. پێم وایە باوەڕدارانی سەردەمیش بە هەمان شێوە! جێهێشتنی خۆپەرستی، دڵڕەقی، خووە خراپەکان، نەریتە ڕەقەکان و چاوچنۆکی ئاسان نییە. هەموو مرۆڤێک لایەنگرییەکی سروشتی هەیە بۆ دڵخۆشکردنی خۆی. ڕەنگی پێستمان ڕەنگە جیاواز بێت، بەڵام ڕەنگی خوێنمان هەمووی یەکە. هەموومان بە سروشتی گوناه دەکەین.
ئەو مەسیحیانەی فێربوون «پیاوە کۆنەکە بە کردارەکانییەوە دابنێن و پیاوە نوێیەکە لەبەر بکەن» (کۆلۆسی ٣:٩-١٠) لەوانی تر جیاوازن. ئەوان نیشان دەدەن کە نهێنییەکی گۆڕینی ژیانیان فێربوونە. بەوەی ڕێگەکانی عیسا کۆنترۆڵی ژیانی ڕۆژانەیان بکات، ژیانی ڕۆژانەیان زۆر جیاوازە، ڕاستی، لێخۆشبوون، ڕاستگۆیی، میهرەبانی و قسەی پاک نیشان دەدەن. بەداخەوە، هەندێک مەسیحی بە ڕێگەکانی ژیانی پێش مەسیحییانەوە دەمێننەوە. هیچ بەڵگەیەکی دەرەوەی سەرنجڕاکێش نییە کە خودا لە ناخەوە نوێی کردوونەتەوە. گومانم وایە کە ڕەنگە هێشتا ڕێگەی پێنەدرا بێت.
کاتێک داهاتوودا «پاوەند» لە بازاڕدا خەرج دەکەیت، ئەم پرسیارە لە خۆت بپرسە: «چی شتی کۆن هێشتا لە ژیانمدایە کە دەبێت داوای یارمەتی خودا بکەم بۆ گۆڕینیان؟»
