«من لە جیهان نیم.» (یۆحەننا 17:14) بە یەک مانایەک وا نەبوو. عیسا هەوڵی نەدا پیرۆزییەکەی بە تەواوی و بێگەردی بپارێزێت بە دوورکەوتنەوە لە پەیوەندی لەگەڵ جیهان. ئەو بە ئاشنایی لەناو قەرەباڵغییە سەرقاڵەکانیدا تێکەڵ بوو. ئەو ڕووی لە هیچ کام لە چێژە بێتاوانەکانی وەرنەگێڕا؛ ئەو بە نموونەکەی، هیچ خۆشەویستییەکی بۆ گۆشەگیری پەرە پێنەدا؛ ئەو هیچ مۆڵەت یان هاندانێکی نەدا بە شانازیی مردوو، یان هیوا نائومێدەکان، بۆ ئەوەی لە ئەرکەکانی ڕابکەن؛ بەڵام، لەگەڵ هەموو ئەمانەشدا، چ هێڵێکی ئاسمانی ڕێگاکەی لەناو ئەودا دەورە دابوو!
«من لە سەرەوەم،» لە هەموو نیگایەک، قسەیەک، و کردارێکیدا هەناسەی پێدرا، لەو کاتەوەی کە لە خەوی منداڵی بێگەردیدا لە لانکەی بەیتلەحمەکەی خەوتبوو، تا ئەو کاتەی وتی، «من جیهان جێدەهێڵم، و دەچم بۆ لای باوکم» (یۆحەننا 16:10). ئەو بە بێ پیسبوون بەناو دیمەنە جۆراوجۆرەکانیدا تێپەڕیبوو، وەک تیشکی خۆر، کە هەر شتێک دەستی لێبدات، وەک بێگەردی دەمێنێتەوە، وەک کاتێک لە سەرچاوە گەورەکەیەوە دەردەچێت.
بەڵام هەرچەندە خۆی لە سروشتی بێ گوناهیدا بە تاقیکردنەوە سەرنەکەوتوو بوو — بە شێوەیەکی نەگۆڕ پارێزراو بوو لە کاریگەرییە خراپەکانی جیهان — هەمووی شایەنی سەرنجدانە، وەک نموونەیەک بۆ ئێمە، کە ئەو هەرگیز بە بێ پێویست ئەمانەی نەبەزاند. ئەو سیحری فریودەری دەزانی کە هەمان جیهان لەسەر گەلەکەی جێبەجێی دەکرد، کە لەبارەیانەوە، بە هاوسۆزییەکی کاریگەرەوە، دەڵێت، «ئەمانە لە جیهاندان» (یۆحەننا 17:11). ئەو زۆر کەسی دەزانی کە تێوەدەگلێن و گیرۆدە دەبن لە پەرستنی وردبینانەی ئەودا، کە، بە بیرکردنەوە لە شتە زەمینییەکان، هەوڵ دەدەن تینوێتییان لە ڕووبارە پیسەکاندا بشکێنن!
خوێنەر، کێشە گەورەکە کە تۆ دەبێت چارەسەری بکەیت، عیسا بۆ تۆ چارەسەری کردووە — بۆ ئەوەی «لە جیهاندا بیت، و هێشتا لە جیهان نەبیت.» وازهێنان لێی، دەستبەرداربوون دەبێت لە ئەرک. خزمەتکاران دەبن کە کارەکانیان جێدەهێڵن، سەربازان دەبن کە لە مەیدانی جەنگ ڕادەکەن. لەناویدا بژی بۆ ئەوەی لە کاتێکدا کە تۆ دەژیت جیهان هەست بە باشتربوون بکات بەهۆی تۆوە. بمرە، بۆ ئەوەی کاتێک تۆ دەمریت، جیهان، کەنیسە، هەست بە لەدەستدانت بکات و نموونەکەت بەنرخ بزانێت! لەسەر خەم و ئەرکەکانی، متمانە و بەرپرسیارێتییەکانی، کار و چێژەکانی، دروشمی «جیهان تێدەپەڕێت» (1 یۆحەننا 2:17) بنووسە!
وریای هەموو شتێک بە لە جیهاندا کە مەیلی مردوویەتی ڕۆحی دڵ، نادروستکردنی مێشک بۆ بیرکردنەوەی جدی، دابەزاندنی ستانداردی ئەرکی مەسیحی، و هاندانی گونجاندنێکی مەترسیدار لەگەڵ ڕەوشت، خووەکان، تامەکان، و بنەما درۆینەکانی. وەک باشترین دژە ژەهر بۆ خۆشەویستی جیهان، با بۆشایی ناوەوەی دڵ پڕ بێت لە خۆشەویستی خودا. هەوڵ بدە هەست بە شکۆمەندی سروشتی نوێبووەوەت بکەیت، کە تۆ میراتێکی شکۆمەندترت هەیە بۆ گرنگیدان پێی وەک لە شکۆمەندییە کاتییەکان کە خاڵێکی دابەشنەکراو، گەردیلەیەکی هەڵهاتوو دەورە دەدەن.
چۆن دەتوانم لەگەڵ پارچە گڵەکانی زەوی تێکەڵ بم؟ جارێک، «من لەناو گۆزەکاندا پاڵکەوتبووم؛» ئێستا، من «وەک کۆترێکم، کە باڵەکانی بە زیو داپۆشراون، و پەڕەکانی بە زێڕی زەرد» (زەبوور 68:13).
نامۆ، حاجی، نیشتەجێی کاتی — «هاووڵاتیبوونم لە ئاسمانە» (فیلیپی 3:20). بۆچی چاوچنۆکی بۆ ڕێزلێنان و شکۆمەندییە بێ بەهاکان دەکەیت؟ بۆچی نیگەران بیت لەسەر زەردەخەنەی ئەوەی کە نەیدەزانی (نەخێر، کە ڕووی لێ وەرگێڕا) گەورەکەی؟ «پۆڵس پێی دەڵێت،» نووسەرێکی کۆن دەڵێت، «schema (شێوەیەکی بیرکاری)، کە تەنها چەمکێکە، و هیچ شتێک نییە لە ناوەڕۆکدا» (تۆماس بروکس، 1608-1680).
لە سەرووی خەم و دڵەڕاوکێیەکانی جیهانەوە بژی، بە بیرهێنانەوەی وەسفەکەی عیسا بۆ گەلە ڕاستەقینەکەی خۆی، «ئەوان لە جیهان نین، وەک چۆن من لە جیهان نیم» (یۆحەننا 17:16).
