جامخانەی پێشەوە یان ئاوێنەی دواوە؟
نەک ئەوەی کە پێشتر گەیشتبم، یان پێشتر تەواو بووبم؛ بەڵکو هەوڵ دەدەم، بۆ ئەوەی دەست بگرم بەوەی کە مەسیحی عیساش دەستی پێگرتووم. برایان، من خۆم بەوە دانانێم کە گەیشتبم؛ بەڵکو یەک شت دەکەم، ئەو شتانەی کە لە پشتمەوەن لەبیر دەکەم و بەرەو ئەو شتانە دەڕۆم کە لە پێشەوەن، هەوڵ دەدەم بۆ گەیشتن بە ئامانجەکە بۆ خەڵاتی بانگەوازی خودا لە مەسیحی عیسادا. (فیلیپییەکان ٣:١٢-١٤ NKJV)
پۆستێک لە سۆشیال میدیادا کە تازە بینیم دەڵێت: «هەرچەندە ڕۆژانێک هەن کە حەز دەکەم هەندێک شت بگۆڕم کە لە ڕابردوودا ڕوویانداوە، هۆکارێک هەیە کە ئاوێنەی دواوە ئەوەندە بچووکە و جامخانەی پێشەوە ئەوەندە گەورەیە. ئەو شوێنەی کە بەرەوی دەچیت زۆر گرنگترە لەوەی کە لە پاش خۆت جێتهێشتووە!»
بیرۆکەکە هاتە مێشکم، «کاتێک بە ڕێگای ژیاندا دەڕۆین، زۆربەی کات سەیری کوێ دەکەین؟» وەک مەسیحییەکان، پێویستە چاومان لەسەر گەورەمان بێت، «سەیری عیسا بکەین، نووسەر و تەواوکەری باوەڕمان...» (عیبرانییەکان ١٢:٢). ئەو ئامانجێکە کە دەبێت بەرەوی هەوڵ بدەین، بە تێگەیشتن لەوەی کە ئەو ئەزموونەکانی ڕابردووی ئێمەی بەکارهێناوە بۆ گەیاندنمان بەم خاڵە. دەبێت هەوڵ بدەین – بە چڕی هەوڵ بدەین بۆ پێشەوەچوون، بە چاومان لەسەر ئەو کە خەڵاتەکەیە!
جامخانەی پێشەوە گەورەیە بۆ ئەوەی بتوانین بزانین بۆ کوێ دەچین و هیچ شتێک لە پێشمانەوە لەدەست نەدەین. گەورەمان زۆر شتی لە پێش تۆدا هەیە بۆ چێژوەرگرتن لێی، بەردەوام بە لە هەوڵدان بۆ پێشەوە. بەردەوام بە لە هەوڵدان بۆ پێشەوە! ئاوێنەی دواوە تەنها دەبێت بۆ ئەوە بەکار بهێنرێت کە بیرمان بخاتەوە کە ڕێگای پێشەوە ڕوونە! تەنانەت ئاوێنەکانی لاییشمان بۆ تێپەڕین و پێشەوەچوون بەکار دەهێنرێن.
تۆ سەیری کام ئاراستە دەکەیت؟ تۆ بەرەو کام ئاراستە دەجوڵێیت؟ کاتێک چاوت لەسەر گەورەمان عیسای مەسیح جێگیر دەکەیت، داوای لێ بکە یارمەتیت بدات ئەمڕۆ پێشکەوتن بکەیت!
