«وەرن، با کڕنۆش ببەین و چۆک دابدەین؛ با لەبەردەم یەزدانی دروستکەرماندا چۆک دابدەین، چونکە ئەو خودای ئێمەیە، ئێمەش گەلی لەوەڕگاکەی و مەڕی دەستی ئەوین.» – زەبوورەکان 95:6-7 KJV
یەکێک لە گرنگترین چالاکییەکان لە ماڵی مەسیحیدا پەرستنی خێزانە، کاتێک تەرخانکراوە بۆ قسەکردن لەگەڵ خودا و دەربارەی خودا پێکەوە. بەداخەوە، یەکێکیشە لەو چالاکییانەی کە زۆرترین پشتگوێخستنی بەسەردا دێت. خێزانە مەسیحییەکان دەزانن کە دەبێت بە بەردەوامی پێکەوە پەرستش بکەن. کتێبی پیرۆز ئەمە ڕوون دەکاتەوە. دایک و باوکیش پەیام لەسەر ئەم بابەتە لە کەنیسە دەبیستن. هەروەها کتێب دەخوێننەوە کە هانیان دەدات بۆ پەرەپێدانی خووی پەرستنی ڕۆژانەی خێزان. بەڵام زۆر بێهیوابوون هەیە لەگەڵ ئەم چالاکییەدا، چونکە خێزانەکان کێشەیان هەیە لەوەی کە واتادار بێت. بۆچی؟
بۆ هەندێک خێزان کێشەی کاتە. یان کاتیان نییە، یان ناتوانن کاتێک ڕێکبخەن کە بۆ هەمووان گونجاو بێت. ئەگەر خێزانەکان زۆر سەرقاڵ بن بۆ پەرستنی پێکەوە، لەوانەیە زۆر سەرقاڵ بن! خێزانەکانی تر داوای نەزانی دەکەن. ئەوان تەنها نازانن چۆن بیکەن. پاشان ئەو خێزانانە هەن کە هیچ تێگەیشتنێکیان نییە لە گرنگی پەرستنی خێزان. شتەکانی تر گرنگترن.
بیستوومە دایک و باوک دەڵێن، «هەوڵمان داوە، بەڵام منداڵەکان هیچ سوودێکی لێ وەرناگرن.» ئەوان توانای منداڵەکانیان بۆ چوونە ناو پەرستشەوە کەم دەخەمڵێنن. دایک و باوکی تر ترسی خۆیان دەردەبڕن کە منداڵەکانیان بێزار بکەن بە زۆر جەختکردنەوە لەسەر شتە ڕۆحییەکان. بەڵام وادیارە ئەوەندە نیگەران نین لە «بێزارکردنیان» لە وەرزش، یارییە ڤیدیۆییەکان یان خولیایەکان.
بۆ جێگیرکردنی پەرستش لە ژیانی خێزانێکی سەرقاڵدا سێ شت پێویستە: دڵسۆزی، ڕێکخستن و سووربوون. هەرچەندە خێزانەکەت زیاتر دڵسۆزی یەزدان بێت، پابەندبوونت بە پەرستنی ئەو زیاتر دەبێت. هەروەها پێویستت بە ڕێکخستن دەبێت. زۆرێک لە خێزانەکان تەنها ڕێکخستنیان نییە بۆ ئەوەی بە جددی پەرستنی خێزان وەربگرن. ڕێکخستن بە واتای ئەوە دێت کە بە شتە کەمتر گرنگەکان بڵێیت نا، لەکاتێکدا کاتی پەرستنی خێزان دەکەیتە ئەولەوییەت. پاشان دەبێت سووربوون هەبێت بۆ بەردەوامبوون سەرەڕای شکستەکان. یارمەتیدەرە کە کاتێکی گونجاو و شوێنێکی هێمن بۆ پەرستنی خێزانەکەت دیاری بکەیت. سەرلێشێواندن دەتوانێت کارەساتبار بێت.
ئاسانە بێهیوا بیت و هەست بکەیت کە کار ناکات. ئەوە بە تەواوی ئەوەیە کە شەیتان دەیەوێت تۆ وای بیر لێ بکەیتەوە. ئەو گرنگی پەرستنی خێزان دەزانێت و هەموو شتێک دەکات بۆ وەستاندنی. ئەگەر تۆ دڵسۆز بیت لە دڵسۆزی، ڕێکخستن و سووربوونتدا، خودا بەرەکەتدارت دەکات و تۆ بەرهەمی دڵسۆزی دەچنیتەوە.
لەوانەیە بیر بکەیتەوە، «بەڕاستی پێویستمان بە پەرستنی خێزانە، بەڵام چۆن دەست پێ بکەین؟» توخمەکانی پەرستنی کۆمەڵایەتی لەبەرچاو بگرە و بەکاریان بهێنە. بە وشەی خودا دەست پێ بکە. پەرستنی خودا لە وشەکەیدا یارمەتی ئەندامانی خێزان دەدات فێر ببن چۆن شتەکان بە شێوازی خودا بکەن (زەبوورەکان 119:105). خودا لە وشەکەیەوە قسە بۆ خێزانەکەت دەکات ئەگەر تۆ سادە و پراکتیکی بهێڵیتەوە.
نوێژ، بەتایبەتی ستایش و سوپاسگوزاری، توخمێکی تری سەرەکییە بۆ ئەزموونی پەرستنی گرووپ. ڕۆژنامەیەکی خێزانی بهێڵەرەوە بۆ تۆمارکردنی هەر داواکارییەکی خێزانی، پاشان تێبینی بکە کەی و چۆن خودا وەڵامی دایەوە. ئەمە دەبێتە هۆی ستایش و سوپاسگوزاری، و هێزی نوێژ بۆ خێزانەکەت دەردەخات.
گۆرانی وتنیش دەتوانێت ڕێگەیەکی زۆر واتادار بێت بۆ پەرستنی خودا پێکەوە. بەڵام دڵنیا بە لە بەکارهێنانی گۆرانییەکان کە منداڵەکان بتوانن پەیوەندی پێوە بکەن، لەوانەیە ئەوانەی لە پۆلەکانی قوتابخانەی یەکشەممەیانەوە بن. دایک و باوک دەبێت هانی هەموو خێزانەکە بدەن بۆ گۆرانی وتن.
خودا ئیبراهیمی بەم وشانە ستایش کرد: «من دەیناسم، کە فەرمان بە منداڵەکانی و ماڵەکەی دەکات لەدوای خۆی، و ئەوان ڕێگای یەزدان دەگرنەبەر، بۆ ئەوەی دادپەروەری و دادوەری بکەن؛ بۆ ئەوەی یەزدان ئەوەی کە پێی گوتووە بەسەر ئیبراهیمدا بهێنێت» (پەیدابوون 18:19). خودا دڵخۆش دەبێت کاتێک ئێمە دڵسۆز دەبین لە پێدانی ڕاهێنانی ڕۆحی بە منداڵەکانمان.
زۆرێک لە دایک و باوکی مەسیحی پابەندن بە کەنیسە و/یان قوتابخانەی مەسیحی ئەوەی کە خودا فەرمانی پێکردوون: «منداڵێک لەو ڕێگایەدا ڕابهێنە کە دەبێت بڕوات، و کاتێک پیر دەبێت لێی لانادات» (پەندەکان 22:6). پەرستنی خێزان دەتوانێت یەکێک بێت لە واتادارترین و کاریگەرترین ڕێگاکانی پەرەپێدانی دڵێک بۆ خودا لە منداڵەکانتدا. نهێنی دەستپێکردن؟ بیکە!
