خاڵی سەرەکی نامەی غەڵاتییەکان ئەوەیە کە ئێمە لە یاسا ئازاد کراوین بە کاری مەسیح لەسەر خاچ. بەداخەوە، زۆر مەسیحی ئەم دەرئەنجامە بنەڕەتییەی ڕزگاربوونیان تێناگەن. ئەوان بە ڕاستی تێدەگەن کە لە کۆیلایەتی گوناه ئازاد کراون، و بۆ گوناه مردوون، بەڵام ناتوانن دان بەوەدا بنێن کە پۆڵس سەبارەت بە یاسا گوتی: «چونکە من لە ڕێگەی یاساوە بۆ یاسا مردم بۆ ئەوەی بۆ خودا بژیم» (غەڵاتییەکان ٢:١٩). ئێمە لە هەموو کۆیلایەتییەکی گونجاو ئازاد کراوین، تەنانەت یاساش، و خراوینەتە ناو ئازادییەکی تەواو و بێ سنوور لەلایەن و بۆ مەسیح.
بەڵام شتێکی تر، زۆر لێکچوو، دەتوانێت بە ئاسانی کاریگەری لەسەر ئەم ئازادییە بکات کە ئێستا هەیە: فەرمانەکانی پیاوان. پۆڵس ئەم پرسیارەی لە کۆلۆسییەکان کرد: «ئەگەر ئێوە لەگەڵ مەسیحدا لە بنەما سەرەکییەکانی جیهان مردن، بۆچی، وەک ئەوەی لە جیهاندا دەژین، خۆتان دەخەنە ژێر ڕێساکان—'دەست لێمەدە، تامی مەکە، دەستی لێمەدە.'» وادیارە جەستە یاساکانی خۆش دەوێت. پۆڵس خاڵەکەی زۆر ڕوون دەکاتەوە: ئەم شتانە ڕەنگە لە دەرەوە باش دەربکەون، بەڵام لە کۆتاییدا تەنها بۆ «تێرکردنی جەستەن» (کۆلۆسییەکان ٢:٢٠-٢١، ٢٣). ئەمە وا دەکات جەستەی قێزەون باش دەربکەوێت و گرنگی پێبدات. نەک تەنها بەکارهێنانێکی باشی ئەم ئازادییە نییە کە تێیدا دانراوین، بەڵکو بەکارهێنانیەتی «وەک دەرفەتێک بۆ جەستە» (غەڵاتییەکان ٥:١٣).
ئێمە بانگهێشت کراوین بۆ ئەم ئازادییە یان سەربەخۆییە بۆ ئەوەی بتوانین بە ئازادی خزمەتی مەسیح بکەین. ئایا من ئازادم کە ئەمڕۆ بە ئازادی خزمەتی مەسیح بکەم، یان شتێک لە ژیانمدا ڕێگریم لێدەکات؟ با بە باشی ئەم ئازادییە لە مەسیحدا بەکاربهێنین و، لە ڕێگەی خۆشەویستییەوە، خزمەتی یەکتر بکەین «بۆ ئامادەکردنی پیرۆزەکان بۆ کاری خزمەت، بۆ بنیاتنانی جەستەی مەسیح» (ئەفەسۆس ٤:١٢).
