لەلایەن: ئی. ئێس. ئێن.
«بیر لەم شتانە بکەرەوە؛ خۆت بە تەواوی بدە بەوان؛ بۆ ئەوەی سوودوەرگرتنت بۆ هەمووان دەربکەوێت» (1 تیمۆتێوس 4:15).
زۆر شت لەدەست دەدەین، چ لە خوێندنەوە و چ لە بیستن، بەهۆی ئەوەی بیر لە ڕاستییەکان ناکەینەوە و بیر لێیان ناکەینەوە و کۆیان ناکەینەوە کە ڕەنگە وەرمانگرتبێت و لەو کاتەدا هەستمان کردبێت کە بۆ ئێمە گونجاوە. مێروولە وەک نموونەیەک بۆمان دانراوە کە خۆی بۆ زستان ئامادە دەکات. دەبینین کە خودا پێداویستییەکانمان بۆ کاتێکی ناخۆش دابین دەکات کە ڕەنگە بێت، بەڵام لەبری ئەوەی وەک مێروولە بین کاتێک زستان دێت، نەبوون دێتە سەرمان «وەک پیاوێکی چەکدار». تەنها بارودۆخە سەختەکان نین کە وەک زستانێکی سارد دەردەکەون، بەڵکو هیچ خواردنێکیشمان نییە بۆ بەهێزکردنمان، بۆ ئاسوودەکردنمان و گەرم ڕاگرتنمان، و هەموو ئەمانەش بەهۆی ئەوەی کە سەرقاڵی زۆر شتی تر بووین، و پشتگوێمان خستووە کە لەبەر پێیەکانی دابنیشین و بیر لە وشەکەی بکەینەوە.
پێموایە ڕۆح، کاتێک هەر ڕاستییەک وەردەگرێت، دەبێت بڵێت، ڕۆژێک پێویستم بەمە دەبێت؛ با ئێستا ببینم چۆن لەگەڵم دەگونجێت و ئایا لە خوداوە وەرمگرتووە. بە واتایەکی تر، ئایا بەقەدەر هەر موڵکێکی ماددی تر کە بەدەستم هێناوە، کردوومە بە هی خۆم؟
وەرگرتن بەبێ بیرکردنەوە تەنها لە کۆتاییدا ڕۆح زیاتر وشک دەکات، تەنها لەبەر ئەوەی نرخی هەر شتێک لەدەست دەدەیت ئەگەر بزانیت کە سەرنجێکی ڕووکەش بووە بەڵام هیچ سوود یان قازانجێکی هەمیشەیی بۆ تۆ نەبووە. ئاژەڵێکی پاک دەبێت ئاژەڵێکی جاوینیش بێت! تەنها خواردنی باش بەس نییە؛ «جاوینی گۆشت» دەبێت دوای بێت.
بیر بکەرەوە و گونجاوی ڕاستەقینەی هەموو ئەوەی کە دەیبیستیت یان لە وشەی خوداوە فێری دەبیت، بۆ خۆت بدۆزەرەوە؛ ئەوەی بەڕاستی فێری دەبیت، هەرگیز لەبیری ناکەیت، و یارمەتیت دەدات بۆ ئەوەی بۆ پەروەردگارمان بژیت تا کاتی هاتنی.
