موسا: پیاوێکی ئازایەتی خودا و باوەڕی نەگۆڕ

ئەم دەقەی خوارەوە لەلایەن چارڵز ستاد (1860 - 1931) نووسراوە، کە میسیۆنێرێکی بەریتانی بوو و لە چین، هیندستان و ئەفریقا خزمەتی خوداوەندی دەکرد. پێویستە بیرۆکەکان بە وریاییەکی دیاریکراو و بە کەمێک نوکتەوە وەربگیرێن. لەگەڵ ئەوەشدا، خودا دەتوانێت بەکاریان بهێنێت بۆ ئەوەی دڵمان بجوڵێنێت:

موسا—پیاوی خودا—جۆرێک بوو لە گۆڕانی ڕەنگ—زانستخواز، ژەنەڕاڵ، یاسادانەر، سەرکردە، هتد. وەک نەوەی ئیمپراتۆر گەورە کرا و چانسێکی زۆری هەبوو بۆ گەیشتن بە تەخت، تەنها یەک شت لە نێوان ئەو و تەختەکەدا بوو—ڕاستی—چ هەڵبژاردنێک! چ تاقیکردنەوەیەک! تەختێک لە بەرامبەر درۆیەکدا! بێڕێزی، دوورخستنەوە، یان بە ئەگەری زۆر مردن لە پێناوی ڕاستیدا! ئەو وەک پیاوێک ڕۆڵی گێڕا!

ڕەتی کردەوە کە بە کوڕی کچی فیرعەون ناوببرێت، ئەو زیاتر هەڵبژارد کە لەگەڵ گەلی خودا ئازار بچێژێت وەک لەوەی چێژ لە خۆشییەکانی گوناه و سەرکەوتن بۆ ماوەیەک ببینێت، لۆمەی مەسیحی بە سامانێکی گەورەتر لە گەنجینەکانی میسر دادەنا. (عیبرانییەکان 11:24-26)

دووبارە دەیبینم. ئێستا پیاوێکی پیر و بە تەنیا، بە توندی دەگەڕێتەوە بۆ میسر دوای چل ساڵ لە دەربەدەری، بۆ ئەوەی شێرەکە لە لانەکەیدا ڕووبەڕوو بکاتەوە، بۆ ئازادکردنی کۆیلەکانی فیرعەون ڕاستەوخۆ لەژێر لووتی خۆیدا، و بۆ ئەوەی بیانباتە سەر ئەو بیابانە گەورە و ترسناکە. کارێکی شێتانە، ئەگەر هەرگیز شتێکی وا هەبووبێت! کەی پلانەکانی خودا جیاواز بوون؟

سەیری ئوردون، ئەریحا، گیدۆن، گۆلیاس، و دەیان کەسی تر بکە. پلانە بێزیانەکان بە نیشانەیەکی ترەوە نیشان کراون—ئەوەی لیوای چۆکلێت! چەند بە گرانبەهایی پشیلەکانیان خۆشدەوێت، کەچی خۆیان بە پیاوانی ژیر دەزانن! مەسیحییە ڕاستەقینەکان لە سەرکێشییە بێهیواکان بۆ مەسیح چێژ دەبینن، چاوەڕێی شتی گەورە لە خودا دەکەن و هەوڵی هەمان شت دەدەن بە دڵخۆشییەوە. مێژوو ناتوانێت ئەم کارەی موسا بەراورد بکات. چۆن کرا؟ ئەو ڕاوێژی بە گۆشت و خوێن نەکرد؛ ئەو گوێڕایەڵی پیاوانی نەکرد بەڵکو خودای کرد.

دووبارە پیرەمێردەکە دەبینم، ئەمجارەیان بە هەنگاوی گەورەوە لە کێوی سیناوە دێتە خوارەوە و بە پەلە دەچێتە ناو کەمپەکە، چاوەکانی وەک پشکۆی گڕگرتوو دەدرەوشێنەوە. یەک پیاو دژی دوو ملیۆن دەروێشی سەماکەر کە بە بێڕەوشتی سەرخۆش بوون! ئافەرین! باشە، پیرەمێرد! پلە یەک! ڕوومەتی کاڵ نابێتەوە، بەڵام دەمی دەجوڵێت، و پێم وایە وشەکانی دەبیستم،

«ئەگەر خودا لەگەڵم بێت، کێ دەتوانێت دژم بێت؟ لە 10,000 کەس ناترسم کە خۆیان دژی من داناوە. هەرچەندە سوپایەک دژی من خێوەت هەڵبدات، دڵم ناترسێت.»

و ئەو نەتورسا. ئەو دووبارە دەیباتەوە. ئەم ئازایەتییە بێهیواکەرە لە کوێوە هات؟ گوێ بگرە!
ئێستا پیاوەکە موسا زۆر بێگەرد بوو لە سەرووی هەموو ئەو پیاوانەی کە لەسەر ڕووی زەوی بوون. (ژمارەکان 12:3)
خوداوەند ڕووبەڕوو لەگەڵ موسادا قسەی کرد، وەک چۆن پیاوێک لەگەڵ هاوڕێی خۆیدا قسە دەکات (دەرچوون 33:11).
خزمەتکارەکەم موسا، خاوەنەکەی وتی، لە هەموو ماڵەکەمدا دڵسۆزە؛ لەگەڵیدا دەم بە دەم قسە دەکەم (ژمارە 12:7-8).

ئەمە ڕوونکردنەوەی موسایە، گۆڕانی ڕەنگ، پیاو و هاوڕێی خودا، و لە ئەنجامدا پاڵەوانێکی پلە یەک.

س.ت.س.″ }