هیوای مەسیحی دڵنیایی لە ڕاستییەکانی کتێبی پیرۆزدا دەدۆزێتەوە نەک لە هەستەکان یان سۆزەکانی دڵی مرۆڤ. وشەی خودا یارمەتیمان دەدات تێبگەین کە ڕزگاریمان لەسەر هیچ شتێک بنیات نەنراوە کە ئێمە کردبێتمان بۆ ئەوەی ڕزگار بین یان هیچ شتێک کە دەبێت بیکەین بۆ ئەوەی ڕزگار بمێنینەوە. هیوای مەسیحی لەسەر بناغەی کاری تەواوکراوی کوڕی خودا لەسەر خاچ بنیات نراوە!
ڕزگاری دیارییەکی خودایە (ڕۆما ٦:٢٣؛ ئەفەسۆس ٢:٨)، بۆ ئەوانەی ڕوو لە خودا دەکەن و باوەڕ دەهێنن (یۆحەننا ٣:١٦؛ ڕۆما ١٠:٨–١٠). ڕزگاری بەڵێن دراوە بە هەموو ئەوانەی داوای دەکەن (یۆحەننا ٦:٣٧)، کە دەبێتە هۆی ئەوەی کەسێک متمانەیەکی تەواوی بە خوداوەند هەبێت کە پێشکەشی دەکات (تیتۆس ١:٢). لەسەر بناغەی پتەوی وشەی خودا، ئێمە دڵنیایی مۆری ڕۆحی پیرۆزمان هەیە. ئەم مۆرە دڵنیاییمان پێدەدات تەنانەت کاتێکیش کە ڕەنگە «هەست بە ڕزگاربوون» نەکەین.
کاتێک گومان یان بێهیوایی دێتە ناوەوە، هیوا بە بەڵێنی ڕۆحی پیرۆزەوە دەنووسێت. لە ٢ کۆرنسۆس ١:٢١–٢٢ دەخوێنینەوە: «ئەوەی ئێمە و ئێوە لە مەسیحدا جێگیر دەکات و دەستنیشانی کردووین، خودایە، کە مۆری لێداوین و ڕۆحی لە دڵماندا وەک گەرەنتییەک پێداوین.» ڕۆحی خودا گەرەنتی هیوای ئێمەیە. ئەمە ئەو هیوایە سەرسوڕهێنەرەیە کە دڵی باوەڕدار پڕ دەکات، ئێمە لە دەستی باوکێکی خۆشەویستدا سەلامەتین، لە کاری تەواوکراوی کوڕ، مەسیحی خاوەن شکۆ، دڵنیا کراوینەتەوە، و لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە مۆر کراوین کە لەگەڵ ڕۆحی ئێمەدا شایەتی دەدات کە ئێمە کوڕانی خوداین. ئێمە «بە هێزی خودا لە ڕێگەی باوەڕەوە بۆ ڕزگاری پارێزراوین کە ئامادەیە لە کاتی کۆتاییدا ئاشکرا بکرێت» (١ پەترۆس ١:٥).
