«لە کاتی خۆیدا دروێنە دەکەین — ئەگەر بێهێز نەبین.» (غەلاتییەکان 6:9) ئەی باوەڕدار! هەموو شکۆمەندی ڕزگاربوونەکەت هی عیسایە — هیچ هی خۆت نییە! هەموو گەوهەرێک لە تاجی هەتاهەتاییتدا هی ئەوە.
دانپێدانانی کات — دەبێتە دانپێدانانی هەموو هەتاهەتایی: «بە نیعمەتی خودا من ئەوەم کە هەم!» بەڵام هەرچەندە «هەموو شتێک لە نیعمەتەوەیە،» خوداکەت بانگت دەکات بۆ تێکۆشانی کەسی لە کاری بانگەوازە بەرزەکەتدا — بۆ «کارکردن،» بۆ «شەڕکردن،» بۆ «زۆرانبازی،» بۆ «ئازارچەشتن؛» و دروێنەی ئاسمانی بە پێی چاندنی زەمینی دەبێت: «ئەوەی بە کەمی دەچێنێت — بە کەمییش دروێنە دەکات؛ و ئەوەی بە زۆری دەچێنێت — بە زۆرییش دروێنە دەکات!» (2 کۆرنسۆس 9:6).
چ هاندانێک بۆ ژیانی پیرۆز، و دەستکەوتە ڕۆحییە زیادکراوەکان! ئەی ڕۆحم! ئایا دەتەوێت ئەستێرەیەک بیت کە بەرز و گەشاوە لە ئاسمانی شکۆمەندیدا دەدرەوشێتەوە؟ ئایا دەتەوێت پاداشتی دە تالەنت وەرگریت؟
کەواتە ماندوو مەبە. زرێپۆشەکەت لەبەر بکە بۆ فتوحاتێکی نوێ. ڕۆژانە سەرکەوتنێکی نوێ بەسەر گوناهدا بەدەست بهێنە. خۆت نکۆڵی لێ بکە. بۆ خاتری پەروەردگارت، بە ئارەزوومەندانە خاچ هەڵگر بە. چاکە لەگەڵ هەموو خەڵکدا بکە کاتێک دەرفەتت هەیە؛ لە ژێر وروژاندندا ئارام بگرە، «هێواش بە لە توڕەبووندا،» لە تاقیکردنەوەدا ڕازی بە.
با جیهان تۆ بناسێت — کە تۆ جلی سەربازی مەسیح لەبەردەکەیت، و ڕۆحی مەسیح هەڵدەگریت، و خاچی مەسیح هاوبەش دەکەیت. و کاتێک کاتی دروێنە دێت، ئەو کە بەڵێنی داوە کە پەرداخێک ئاوی سارد بێ پاداشت نامێنێتەوە، ڕێگەت پێنادات پاداشتەکەت لەدەست بدەیت.
