ئینجا عیسا پێی فەرموون: «ڕاستی ڕاستیتان پێ دەڵێم، ئەگەر گۆشتی کوڕی مرۆڤ نەخۆن و خوێنی نەخۆنەوە، ژیانتان تێدا نییە» (یۆحەننا ٦:٥٣). لەم ئایەتەی کتێبی پیرۆزدا، باسی کرداری خواردن کراوە. هیچ شتێکی خەیاڵی یان نهێنی لە خواردندا نییە، و کاتێک دەخۆین کردارێکی دیاریکراو ئەنجام دەدرێت؛ شتێکمان وەرگرتووە، و بە وەرگرتنی خاوەندارێتی دەکەین بە ڕاستترین مانای وشەکە؛ شتە خواردراوەکە بە تەواوی دەگونجێنین، بە جۆرێک کە دەبێتە بەشێکی دانەبڕاو لە خۆمان. جگە لەوەش، خواردن بابەتێکی زۆر تاکەکەسییە، چونکە کەس ناتوانێت بۆ کەسێکی تر بخوات: هەر یەکێک دەبێت خۆی بیکات ئەگەر بڕیار بێت خۆراک بەدەست بهێنرێت.
دەستەواژەیەکی زۆر دووبارەبووەوە لە گفتوگۆکانماندا هەیە: «هەر یاسایەک دەربازبوونێکی هەیە.» لەم ئایەتە جوانەی کتێبی پیرۆزدا، کە لەلایەن گەورەمان عیسای مەسیحەوە گوتراوە، یاسایەک و دەربازبوونێکمان هەیە.
یاساکە و دەربازبوونەکە
یاساکە
یاساکە ئەوەیە کە وەک پیاو و ژنی ئاسایی، مرۆڤی گوناهباری هەژار، هیچ ژیانێکمان تێدا نییە. ئەمە قسەکانی کوڕی خودایە، «ڕاستی ڕاستیتان پێ دەڵێم . . . هیچ ژیانێکتان تێدا نییە.» بیر لەم وشانە بکەرەوە، خوێنەری خۆشەویست. ئەم یاسایە هەریەکێک لە ئێمە دەگرێتەوە، چونکە هەر منداڵێک کە لەدایک دەبێت، گەشتەکەی ژیان بەبێ ژیانی خودایی دەست پێدەکات. گوێ لە قسەکانی عیسا بگرە، «ئەگەر گۆشتی کوڕی مرۆڤ نەخۆن و خوێنی نەخۆنەوە، ژیانتان تێدا نییە.»
دەربازبوونەکە
لێرەدا دەربازبوونەکە هەیە: ئەوانەی گۆشتی کوڕی مرۆڤیان خواردووە و خوێنیان خواردووەتەوە، چیتر لە دۆخی بێئومێدی مردنی ڕەوشتی و ڕۆحیدا نامێننەوە، دوور لە خودا، بەڵکو ژیانی ئەویان تێدایە.
خواردن و خواردنەوە بەهێزترین دەستەواژەکانی گونجاندنن، بە جۆرێک کە بە خواردنی گۆشتی مەسیح و خواردنەوەی خوێنی، مردنی ئەومان بۆ خۆمان دەگونجێنین، بە باوەڕێکی زیندوو، باوەڕێک کە ئەوەی هی ئەو مردنەیە دەهێنێتە ناو قوڵایی دڵەوە. سەیری ئەفەسۆس ٣:١٧ بکە.
تاکو مەسیح بە باوەڕ لە دڵتاندا نیشتەجێ بێت؛ (ئەفەسۆس ٣:١٧)
و دووبارە لە ١ پەترۆس ٣:١٥،
مەسیح وەک گەورە لە دڵتاندا جیا بکەنەوە (١ پەترۆس ٣:١٥) (R.V.).
کاتێک بە باوەڕ دەست بە مەسیح دەگرین، جا لە مردندا بێت یان لە ژیاندا (چونکە ئەو لە مردووان هەستاوەتەوە) دەیخەینە ناو دڵمانەوە، و دەیکەینە هی خۆمان، بە جۆرێک کە دەبێتە بەشێک لە خۆمان.
واتای گۆشت و خوێن
چی لە «گۆشتی کوڕی مرۆڤ» و لە «خوێنی» فێر بین؟ ڕۆحی پیرۆز، لە بەشی ١دا بەم شێوەیە باسی دەکات، «لە سەرەتادا وشە هەبوو . . . و وشە بوو بە گۆشت.» پێش فریشتەکان، پێش جیهانەکان، پێش کات، پێش مرۆڤەکان، کوڕ لە سەرەتای هەتاهەتاییدا بوو، بەڵام لە یەک کرداردا، کوڕی خودا هەنگاوێکی گەورەی نا لە شکۆمەندی خوداوە بۆ مرۆڤایەتی. لێرەدا، گۆشتەکەی باسی مرۆڤایەتییەکەی دەکات، نیعمەتی دابەزینی. خوێنی وەک جیا لە گۆشتەکەی بێگومان باسی مردنەکەی دەکات؛ و بە مەبەستی مردن بوو کە بوو بە گۆشت؛ پێویستییەکی ڕەها بوو ئەگەر بڕیار بوو خودا لە پەیوەندی لەگەڵ گوناهدا شکۆدار بکرێت.
لە گۆشت و خوێنیدا ئەوە دەبینین کە پیرۆزی خودا دەگونجێنێت، و ئەوەش کە دۆخ و تاوانبارێتی ئێمە وەک مردوو و تاوانبار لەبەردەمیدا دەگونجێنێت؛ و بەم شێوەیە بە خواردنی مردنەکەی، بەشداری لە ژیاندا دەکەین، ژیانی هەتاهەتایی، و دەچینە ناو خۆشەویستییە سەرسوڕهێنەرەکە کە لەو مردنە سەرسوڕهێنەرەدا دەرکەوتووە.
