"کەچی من دڵخۆش دەبم بە یەزدان، دڵشاد دەبم بە خودای ڕزگاریم." حەبەکوک 3:18
بێگومان زۆرێک لە منداڵانی خودا دەتوانن بە باشی یەکەم ڕۆژانی ناسینی خۆیان بە خودا بەبیر بهێننەوە، لە ڕێگەی ئەو کەسە پیرۆزەوە، عیسای مەسیح، کە ناوی دڵەکانی ئێمەی پڕ کرد لە خۆشییەکی بێئەندازە. چەند ئاسوودەبەخش و شیرینە بۆ ڕۆح کە ئەو ناوە لەبەردەم خەڵکدا دان پێدا بنێیت؛ چەند سەرسوڕهێنەرە کە بزانیت خوێنی ئەو لە پێناوی مندا ڕژا، کە قوربانییەکەی بۆ من بۆنێکی خۆش بوو بۆ خودا، و لەبەر ئەوە هیچ شتێک ناتوانێت من لە "خۆشەویستی خودا کە لە عیسای مەسیحی گەورەماندایە" جیا بکاتەوە.
بە یادەوەرییەکی خۆشەوە، ئەو تازەیی و خۆشییە درەوشاوەیەمان بیر دێتەوە کە لە پەرستنی گەورەماندا دەردەچوو، کاتێک وەک گەڵا کە بە هێواشی بە با دەجووڵێن، بوونمان بە ستایشکردنی ئەو زیندوو دەبوو.
بەڵام لەو بیرکردنەوەیەدا، ژمارەیەکی کەممان خەمبار بووین بەوەی کە ئەو سۆزانە بە تێپەڕبوونی کات سارد بوونەتەوە؛ ئەو گەرموگوڕییەی خۆشی کە جارێک هەبوو، وادیارە بۆ هەمیشە ون بووە، و ئێمە سەرسام دەبین بۆچی، سەرەڕای هەوڵەکانمان، ناتوانرێت بەدەست بهێنرێتەوە. بەداخەوە، لەم حاڵەتەدا زۆرێک تووشی سەرلێشێواوی دەبن و زۆرێکیش گومڕا دەبن. هەندێک بانگەشەی ئەوەیان کردووە کە وەڵامدانەوەی ئەم پرسیارە پێویستی بە ئەزموونێکی سەرسوڕهێنەر و نهێنی هەیە کە ناوی دەنێن "پیرۆزکردن." بەمەش ئەوان بانگەشەی ئەوە دەکەن کە ئاستێکی بەرزتر بەدەست دەهێنن لە مەسیحییەکان کە (وەک خۆیان دەڵێن) "پیرۆز نەکراون."
بەڵام، لێکۆڵەرەوەی ڕاستگۆ لە کتێبی پیرۆزدا دەدۆزێتەوە کە ئێمە بە ئەزموونێک پیرۆز ناکرێین، بەڵکو بە ڕاستی، واتە بە وشەی خودا (یۆحەننا 17:17). زیاتر لەوەش، کاتێک بەدوای ئەزموونێکدا دەگەڕێین و دەیدۆزینەوە کە ئێمە ورووژێنێت، لەوانەیە بۆ ماوەیەک هان بدرێین، بەڵام هەمیشە دەگەڕێینەوە بۆ ناڕەزاییەکی قووڵتر—هەمان کاریگەری کە بە سروشتی لە خواردنەوەی زۆری شەرابەوە دروست دەبێت. لە کتێبی پیرۆزدا، خۆشی بە شەراب وەسف دەکرێت: لەوانەیە دڵخۆشکەر بێت، بەڵام من ناتوانم، ناتوانرا، لەسەری بژیم؛ ئەوە وێرانەیەکی تەواوم لێ دروست دەکات.
سەرچاوەی خۆشی ڕاستەقینە
ئایا مەسیحی لە خۆشی بێبەش کراوە؟
بێگومان، ئەو بێبەش نەکراوە، چونکە خۆشی ڕۆحی ڕاستەقینە هی خودایە و شتێکی زۆر بەنرخە.
بەڵام با بپرسین، چی خۆشی پێ بەخشیت لە کاتی گۆڕانکارییەکەدا؟
ئایا لە ڕێگەی بیرکردنەوە لەو خۆشییە بوو؟ "بێگومان نا،" دەڵێیت، "ئەنجامی زانینی عیسای مەسیح بوو وەک ڕزگارکەری خۆم، و ئامادەیی هەمیشەیی ئەو لەگەڵمدا. من لەسەر خۆراکی ڕاستەقینە و بەهێز دەژیام، و لە ئەنجامدانی ئەوەدا دڵخۆش بووم." کەچی بیر بکەرەوە، ئایا ئەو خۆشییەت ئەوەندە بەنرخ زانیوە کە پێویستی بە خۆراک خواردن لەبیر بکەیت؟
بە پشتیوانییەکی زۆر لەسەر خۆشی، ئایا لەبیرت کردووە چەندە پشت بە یەزدان دەبەستیت؟ بێگومان ئەمە وەڵامی ڕاستەقینەیە بۆ ساردی و نەبوونی گەشەکردن لە چەندین حاڵەتدا. چاو لەسەر خۆیەتی، و لەسەر ئەوەی کە لەناوەوە ڕوودەدات، نەک لەسەر ئەو کەسەی کە تەنها دەتوانێت دڵخۆشی ڕاستەقینە ببەخشێت.
ئەم حاڵەتەی ڕۆح بە باشی لە زەبوور 107:4-5 وەسف کراوە: "لە چۆڵەوانییەکی بێ ڕێگادا گەڕان، هیچ شارێکیان نەدۆزییەوە بۆ نیشتەجێبوون. برسی و تینوو بوون، ڕۆحیان لەناویان سست بوو." ئەمانە منداڵانی ئیسرائیل بوون، ماوەیەک دوای گۆرانی گوتن بۆ گۆرانی شکۆمەندی ڕزگاربوون لە دوژمنەکانیان، بە تێپەڕبوونی دەریای سوور!
ئارەزوویەک هەبوو کە تێر نەکرابوو، ویستێک هەبوو کە پڕ نەکرابووەوە: ئەو خۆشییەی کە پێشتر هی ئەوان بوو، ئێستا نەیدەتوانی بەردەوامییان پێ بدات. ئەی چی؟ "ئەوسا لە تەنگانەی خۆیاندا هاواریان بۆ یەزدان کرد، ئەویش لە تەنگانەکانیان ڕزگاری کردن. ئەویش بە ڕێگای ڕاستدا بردیانی، تاکو بچنە شارێکی نیشتەجێبوون. ئای خۆزگە مرۆڤەکان ستایشی یەزدانیان بکردایە بۆ چاکەی، و بۆ کارە سەرسوڕهێنەرەکانی بۆ منداڵانی مرۆڤ! چونکە ئەو ڕۆحی ئارەزوومەند تێر دەکات، و ڕۆحی برسی بە چاکە پڕ دەکات" (ئایەتەکانی 6-9). با ئەمە بە قووڵی بچێتە دڵت و دڵی منەوە، خوێنەری خۆشەویست: خۆشی تێر ناکات، ڕۆح خۆراک نادات؛ بەڵام ئەو، گەورەمان، دەیکات. نەدەشتوانرا بە شێوەیەکی تر بێت، چونکە ئەو فەرموویەتی، "من نانی زیندووم کە لە ئاسمانەوە هاتمە خوارەوە" (یۆحەننا 6:51).
گرنگی کتێبی پیرۆز
ئێستا، من لە کوێ یەکەم جار لەبارەی ئەوەوە فێر بووم؟ چی یەکەم تامی نانی شیرینی پێ بەخشیم؟ تەنها کتێبی پیرۆز؛ بەبێ ئەوە من هێشتا لە تاریکیدا دەبووم. ئەی چۆن دەتوانم پشتگوێی ئەو کتێبە بەنرخە بخەم و چاوەڕێ بکەم بیرۆکەکانم دەربارەی مەسیح بن؟ مەحاڵە! کەچی چەند کەسێک وا بیر دەکەنەوە کە خۆشییەکەیان بپارێزن لە کاتێکدا گوێ بەو تەنها شوێنە نادەن کە خۆشی ڕۆحی ڕاستەقینەی لێوە دێت؟
تێپەڕاندنی ئاستەنگەکان لە خوێندنی کتێبی پیرۆزدا
"قورسە تێبگەیت," کەسێک دەڵێت، "وادیارە زۆر کەمی لێ وەردەگرم." باشە، ئێمە دڵخۆشین کە دەزانین قوڵترین خوێندکارانی کتێبی پیرۆز سەرسام بوون بە قووڵایی دانایی و جوانی تەواوی، چونکە ئەمە باوەڕمان بەهێز دەکات کە بەڕاستی وشەی خودایە. بۆیە، هەرچەندە یەکەم پاڵنەرمان ئەوەیە کە هیوادارین هەمووی بزانین، بەڵام بەو بیرۆکەیە جێگیر دەبین کە لێرەدا خۆراک هەیە بۆ چەندین ساڵی داهاتوو، و زۆر زۆر لە یەک کاتدا تووشی هەرسنەکردنمان دەکات. تۆ بیر لە ڕەتکردنەوەی ژەمێک ناکەیتەوە تەنها لەبەر ئەوەی ساڵێک خۆراکت لە یەک کاتدا پێنەدراوە! ژەمێک لە کاتێکدا بخۆ، و دڵنیا بە کە بە باشی هەرس دەکەیت.
کاتێک دەست بە گەڕان لە کتێبی پیرۆزدا دەکرێت، شەیتان چەندین ڕێگا بەکار دەهێنێت بۆ بێهیواکردنت. لەوانەیە قورس و ماندووکەر دەربکەوێت، و گومان دروست دەبێت سەبارەت بەوەی ئایا هیچ بەرهەمێکی لێ دەبێت یان نا. ئەمە "تاقیکردنەوەی باوەڕتە،" و باوەڕ بە سادەیی متمانەکردنە بە خودا.
ئەوسا ئەم پرسیارە لە خۆت بپرسە: "ئایا خودا ناتوانێت لەم تاقیکردنەوەیەدا بمباتە پێشەوە؟" و لەبارەیەوە بچۆ لای ئەو. پاشان بیرت بێت کە باوەڕ کار دەکات! "دەستی کۆشەر دەوڵەمەند دەکات،" "ئەوەی بە ڕەنج کۆ دەکاتەوە زیاد دەکات،" "لە هەموو ڕەنجێکدا قازانج هەیە،" و "شکۆمەندی خودایە شتێک بشارێتەوە: بەڵام شانازی پاشایانە کە بابەتێک بدۆزنەوە (پەندەکانی سلێمان 10:4، 13:11، 14:23، 25:2). "با لە چاکەکردن ماندوو نەبین، چونکە لە کاتی خۆیدا دروێنە دەکەین، ئەگەر سست نەبین" (غەلاتییەکان 6:9). بە کۆششەوە کەم کەم فێر دەبیت، و هەر وانەیەک بە ڕاستی لە دڵدا فێر دەبیت. زیاتر لەوەش، کاتێک دڵ شتێک بۆ خۆی فێر بوو، خۆشییەکەی ئارامتر و قووڵتر دەبێت لەوەی پێشتر زانراوە. بەڵام خۆت بپارێزە لە پشت بەستن بەو خۆشییە!
بەردەوام بە، زیاتر لەبارەی مەسیحەوە فێر بە: تەنها بەم شێوەیە ڕۆح تازە و زیندوو دەمێنێتەوە.
نزیکبوونەوە لە کتێبی پیرۆز بە ڕێزەوە
ئەگەر دەتەوێت خۆشی ڕاستەقینەت هەبێت لە خوێندنەوەدا، هەمیشە بیرت بێت کە هەرگیز ئەو کتێبە بەنرخە نەکەیتەوە مەگەر بە ڕۆحێکی ڕێز و بێفیزیدا. و پاشان هەر وشەیەک کە دەیخوێنیتەوە، گوێ لە دەنگی "ئەو بەرز و پایەبەرزە، کە لە هەتاهەتایەدا نیشتەجێیە،" بگرە وەک ئەوەی ڕاستەوخۆ قسە لەگەڵ ڕۆحتدا بکات.
زیاتر لەوەش، بە پاڵنەرێکی خۆپەرستانە مەچۆرە لای کتێبی پیرۆز—تەنها بۆ ئەوەی شتێک بۆ خۆت بەدەست بهێنیت بۆ ئەوەی بە خەڵکی تری نیشان بدەیت—بەڵکو با مەسیح ببێتە ئامانجی دڵت. ئەمە تەنها کلیلێکە کە وشەی خودا بۆ تۆ دەکاتەوە.
کاتێک لەگەڵ ئەو دووانەدا بە ڕێگای عیماوسدا دەڕۆیشت، عیسای مەسیح "لە هەموو کتێبی پیرۆزدا ئەو شتانەی کە دەربارەی خۆی بوون بۆیان ڕوون کردەوە" (لۆقا 24:27). چەند شیرین بوو شایەتییەکەی دواتر: "ئایا دڵمان لە ناوماندا نەدەسووتایەوە کاتێک لە ڕێگادا قسەی لەگەڵ دەکردین، و کاتێک کتێبی پیرۆزی بۆمان دەکردەوە؟" (ئایەتی 32).
هیچ شتێک ناتوانێت جوانی و تازەیی وشەی خودا بۆ ڕۆح بپارێزێت وەک مێشکێک کە ئاگادار بێت بۆ دۆزینەوەی شتێک لە مەسیح لە هەموو شوێنێکدا.
دۆزینەوەی مەسیح لە سەرانسەری کتێبی پیرۆزدا
لەوانەیە، وەک لە ئینجیلەکاندا، پەیوەندییەکی ڕاستەوخۆ بێت لەگەڵیدا؛ یان لە نامەکاندا، فێرکردن دەربارەی کەسایەتییەکەی، کارەکەی یان شکۆمەندییەکەی و بەرژەوەندییەکانی لەسەر زەوی لە ئینجیلدا کە بۆ بێڕزگاربووان دەچێت، و جەستەکەی کە کەنیسەیە.
پەیمانی کۆن پڕە لە جۆرەکانی مەسیح بە تایبەتمەندییە جیاوازەکانییەوە: کوڕی خودا، کوڕی مرۆڤ، پێغەمبەر، کاهین، پاشا، خزمەتکار، شوان، بەرخی خودا، و ئەوانی تر. هەروەها جۆر و پێشبینی لەدایکبوونی، ژیانی بێگەردی، ئازارەکانی لەسەر زەوی، ڕەتکردنەوەی لەلایەن مرۆڤەکانەوە، جێگرەوەی بۆ گوناهباران لە هەڵگرتنی سزای خودا، "گوێڕایەڵییە خۆبەخشانەکەی تا مردن،" هەستانەوەی، بەرزبوونەوەی، هاتنی بۆ پیرۆزەکانی، هاتنی لە سزاداندا و فەرمانڕەوایەتی کردنی بەسەر زەویدا دەدۆزینەوە.
هەروەها لە زەبوورەکان و لە پێغەمبەراندا ئەو بە شێوەیەکی باڵا پێشەنگە. لە هەموو شوێنێکدا وایە؛ با ئێمە زیاتر بە پەرۆش بین لە دۆزینەوەی ئەم "گەنجینە شاراوە" بەنرخە، هەمیشە لەبیرمان بێت کە ئەگەر مەسیح بەڕاستی ئامانج بێت، دڵ هیچ شتێکی کەم نابێت. ئەوسا بەڕاستی دەتوانین بڵێین، "خۆشییەکانی ئەو قووڵترین خۆشییەکانمان پێ دەبەخشن،" و لەگەڵ پێغەمبەر یەرمیا، "وشەکانت دۆزرانەوە، و من خواردم؛ و وشەکەت بۆ من خۆشی و دڵخۆشی دڵم بوو" (15:16).
