پرسیار:
ئایا کەسێک کە یەکێک نییە لە «هەڵبژێردراوان» دەتوانێت لە ڕێگەی بانگەشەی ئینجیلەوە ڕزگاری بێت؟
وەڵام:
یۆحەننا ٣:١٦، ئەو ئایەتە خۆشەویست و ناسراوە کە هەندێک جار پێی دەوترێت «ئینجیل بە کورتی،» پێمان دەڵێت: «چونکە خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە کوڕە تاقانەکەی خۆی بەخشی، بۆ ئەوەی هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت» (NKJV). تکایە باش سەرنج بدە، لێرەدا هیچ شتێک لەبارەی «هەڵبژێردراوان»ەوە نەوتراوە. بانگهێشتنامەی خودا بۆ «هەرکەسێکە.» لە ئایەتەکانی پێشووشدا دەخوێنینەوە کە کوڕی مرۆڤ بەرزکرایەوە وەک چۆن موسا مارەکەی لە چۆڵەوانیدا بەرزکردەوە، «بۆ ئەوەی هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت» (ئایەتەکانی ١٤-١٥).
کاتێک بە وریاییەوە بەدوای وشەی خودادا دەگەڕێین، زۆر بانگهێشتنامەی لەم جۆرە دەدۆزینەوە کە ئاراستەی «هەرکەسێک» کراون. ڕۆما ١٠:١٣ دڵنیامان دەکاتەوە، «چونکە هەرکەسێک ناوی یەزدان بانگ بکات ڕزگاری دەبێت.» و لە وەرزی ٢٢:١٧ی ئاشکراکردن، پێنج ئایەت لە کۆتایی کتێبی پیرۆزەوە، ئەم بانگهێشتنامەیە بۆ دوا جار دەدۆزینەوە: «و با ئەو کەسەی تینووە بێت. هەرکەسێک بیەوێت، با ئاوی ژیان بە خۆڕایی وەربگرێت.»
خودا هەرگیز داوا لە هەڵبژێردراوان ناکات ڕزگاری ببن یان پێشنیاری ڕزگاریی خۆڕایی خۆی بۆ ئەوانەی هەڵبژێردراون سنووردار ناکات. ئەگەر ئەو وای بکردایە، کێ وەڵامی پێشنیارەکەی دەدایەوە؟ کێ لە ئێمە دەیزانی کە ئایا ئەو یەکێکە لە هەڵبژێردراوان یان نا – ئایا ئەو بەڕاستی لە بانگهێشتنامەی نیعمەتی خودادا جێگیر کراوە یان نا؟ سوپاس بۆ خودا، پێویست ناکات ئەمە دیاری بکەین بۆ ئەوەی پێشنیارەکەی قبوڵ بکەین. بۆیە بە واتایەک پرسیارەکەمان بە تەواوی پەیوەندیدار نییە.
هەڵبژاردن بەڕاستی نهێنییەکی خێزانییە بۆ ئەندامانی خێزانی خودا. ئەو کەسەی بانگهێشتنامەی خودای قبوڵ کردووە و ڕزگارییە خۆڕاییە سەرسوڕهێنەرەکەی وەرگرتووە، بۆی دەردەکەوێت کە ئەم قبوڵکردن و وەرگرتنە کاری خۆی نەبووە بەبێ یارمەتی.
هیچ شتێک لەبارەی ڕزگارییەکەمەوە نییە کە بتوانم شانازی پێوە بکەم یان قەرزاری بم؛ هەمووی لە نیعمەتەوەیە، نیعمەتی خۆڕایی. چونکە بە نیعمەت لە ڕێگەی باوەڕەوە ڕزگار کراون، و ئەوەش لە خۆتانەوە نییە، بەڵکو دیاری خودایە، نەک لە کارەکانەوە، بۆ ئەوەی کەس شانازی نەکات (ئەفەسۆس ٢:٨-٩). تەنها کاتێک کەسێک دەبێتە مەسیحی، بۆی دەردەکەوێت کە خودا پێش دامەزراندنی جیهان بۆ ئەمە هەڵیبژاردووە. گەورەمان عیسا بە ڕوونی بە قوتابییەکانی وت (دوای ئەوەی یەهودا، کە تەنها بانگەشەکارێک بوو نەک قوتابییەکی ڕاستەقینە، لە گرووپەکە دوورکەوتبووەوە)، «ئێوە منتان هەڵنەبژارد، بەڵکو من ئێوەم هەڵبژارد... من ئێوەم لە جیهان هەڵبژارد» (یۆحەننا ١٥:١٥،١٩). هەروەها پێمان وتراوە کە ئێمە «هەڵبژێردراوین بەپێی زانینی پێشوەختەی خودای باوک» (١ پەترۆس ١:٢).
سەروەری خودا لە هەڵبژاردندا، لە هەڵبژاردنی ئێمەدا، و بەرپرسیارێتی مرۆڤ بۆ وەڵامدانەوەی بانگهێشتنامەی خودا لە ڕێگەی ڕاگەیاندنی ئینجیلەوە، ڕاستییە هاوتەریبەکانن. هەردووکیان بە یەکسانی ڕاستن و لەگەڵ یەکتردا ناکۆک نین؛ وەک دوو ڕێڕەوی هێڵی شەمەندەفەر، هەرگیز نابێت تێکەڵ بکرێن. تەنها کاتێک دەتوانین بزانین کەسێک یەکێکە لە هەڵبژێردراوانی خودا کاتێک دەیزانین کە گەورەمان عیسای مەسیحی وەک ڕزگارکەر و گەورە وەرگرتووە، کاتێک دەزانین ئەم کەسە پێشنیاری سەرسوڕهێنەری خودای قبوڵ کردووە بۆ ڕزگارییەکی تەواو بێ شایستەیی، بە تەواوی خۆڕایی.
