«خۆشەویستی جیهان و شتەکانی ناو جیهان مەکەن» (1 یۆحەننا 2:15)
من پێموایە ئەگەر ئێمە زیاتر لە هەموو شتێک جیاواز بووینایە کە گونجاو نییە بۆ خودا، ئەوا ئەو بە شێوەیەکی زۆر ئاشکرا لەگەڵمان دەبوو. ناتوانین لێی نزیک ببینەوە ئەگەر لە تاریکی یان گڵاوییەکدا بین. ئەو واز لە گرنگیدان بە ئێمە ناهێنێت، چونکە هەرگیز جێمان ناهێڵێت، بەڵام ناتوانین لێی نزیک بینەوە، یان لە هاوبەشی لەگەڵیدا بین، بە پێی نەشۆراو.
ئەگەر کاری هەڵە بکەین، نادادپەروەرین؛ و ئەگەر لەگەڵ کەسێکی نادادپەروەردا بین، ناپیرۆزین. ئەگەر بە پیرۆزییەوە بڕۆیشتینایە، خودا بە شێوەیەکی بەرچاو یارمەتیمانی دەدا. پێموایە زۆرجار ڕەنگە ڕێچکەیەکی ڕاستگۆیانە هەبێت سەبارەت بە ڕەفتار بەبێ پیرۆزی؛ ناتوانین پیرۆزی تێبگەین، ئەو جیاکردنەوەیەی کە گونجاوە بۆ ئەو، بەڵام وەک چۆن لەگەڵیداین.
موسا لەسەر کێو فێربوو چی گونجاوە بۆ ئەو. من پیرۆزی نازانم تەنها وەک چۆن لە پیرۆزترین شوێنم. من پێموایە لێرەدایە کە ئێمە ڕێگریمان لێدەکرێت. خودا ناتوانێت لەگەڵمان بێت بەبێ ئەوەی سەرەتا هەموو ئەو شتانە دووربخاتەوە کە گونجاو نین بۆ خۆی. ئێمە زۆرجار دەمانەوێت ئەو سیستەمی شتەکانی ئێمە قبوڵ بکات. ئەمە ناتوانێت بیکات؛ بەڵام ئەو، پیرۆز بێت ناوی، پێداگری دەکات لەسەر ئەوەی ئێمە ئەو و سیستەمی شتەکانی قبوڵ بکەین؛ و ئەمەش بە ناچاری لەسەر حسابی هەموو ئەو شتانەیە کە لە جەستە و گڵاوین.
پیاوێک ڕەنگە لە ڕەفتاری خۆیدا بە ویژدانەوە ڕاست بێت، کە هێشتا گڵاو بوو بەهۆی پەیوەندییەکانیەوە؛ بۆیە دەڵێت، «دەست لە شتی پیس مەدە». ئەگەر من بە تەواوی لە جیهان جیا بوومایە کە مەسیحی ڕەتکردەوە، چۆن دەمتوانی بە هیچ شێوەیەک بۆ ئەو بەکاری بهێنم؟ ئایا دەمتوانی داوا لە جیهان یان دیواری بکەم کە پلاکاردێک بۆ مەسیح هەڵبگرێت؟ دەبێت هێزێکی نوێ بناسێنم؛ یان باشتر بڵێین، هێزە نوێیەکە، ڕۆحی پیرۆز، پشتگیریم دەکات، خزمەتکاری مەسیح، کە لەلایەن ئەو کە لەسەرووی هەموو هێزێکەوەیە بەخشراوە، بۆ ئەوەی کارەکەی لێرە بکات.
ئایا ڕۆحی خودا بەس نییە بۆ ئەنجامدانی کاری مەسیح؟ ئەی چۆن دەکرێت بەکارهێنانی ئەو جیهانەی کە ڕەتی کردەوە قبوڵ بکرێت؟ خودا دڵت خۆش بکات، و باوەڕت بەهێز بکات، و دەبینیت کە بە بێهودەیی حسابت لەسەر نەکردووە.
