یەکێک لە مەرجەکانی خزمەتکردنی خودا بە هەر بڕێک لە سەرکەوتن، و بۆ ئەنجامدانی کاری خودا بە باشی و بە سەرکەوتوویی، هەستکردنە بە لاوازیی خۆمان. کاتێک جەنگاوەری خودا بە کڵاوی پڕ لە پەڕ و بە زرێپۆشەوە دەچێتە جەنگ، بەهێز بە شکۆمەندیی خۆیەوە – کاتێک دەڵێت، «دەزانم کە سەرکەوتوو دەبم، قۆڵی ڕاستی خۆم و شمشێرە بەهێزەکەم سەرکەوتن بەدەست دەهێنن،» شکست زۆر دوور نییە. خودا لەگەڵ ئەو پیاوەدا ناڕوات کە بە هێزی خۆیەوە دەڕوات.
چونکە «نە بە هێز، نە بە توانایە، بەڵکو بە ڕۆحی منە، دەفەرموێت یەزدانی سوپاسالار» (زەکەریا 4:6).
