چونکە ئێمە هی گەورەین
«کێیە ئەوەی مەحکوم دەکات؟ مەسیحە کە مرد، و زیاتر لەوەش هەستاوەتەوە، کە تەنانەت لە دەستە ڕاستی خودایە، کە هەروەها نێوەندگیریمان بۆ دەکات. کێ دەتوانێت جیاوازمان بکاتەوە لە خۆشەویستی مەسیح؟» — ڕۆما ٨:٣٤-٣٥ NKJV
چی دەتوانێت جیاوازمان بکاتەوە لەو کە ژیانی خۆی بەخشیوە؟ هەرچەندە هەندێک جار بینینمان کاڵ دەبێتەوە، زوو لە شکۆمەندیدا لەگەڵیدا دەوەستین، گوێ بگرە، «ئەمە بووکەکەیەتی، ژنەکەیەتی.» هەموو ئەوەی کە چاومان کوێر دەکات ئەوکاتە نامێنێت؛ دەزانین وەک ئەوەی دەناسرێین. خەممان ڕۆیشت، ئازارمان ڕۆیشت – هەرگیز جێناهێڵین و هەرگیز لەناو ناچین – لەوێ لە ماڵە هەتاهەتاییەکەماندا. هەرچەندە داهاتوو پڕە لە تەواوی، ئێمە ئارام دەگرین، ئێستا بەشدارین لەو ڕۆژەدا. شتەکانی زەوی – هیچ کامیان باشترین نین: «ئەوان لەناو دەچن؛ تۆ دەمێنیتەوە.» لێرە دەست بە ستایشی بێ کۆتایی تۆ دەکەین!
خودا، «بەپێی بەزەیی زۆری خۆی دووبارە ژیانی پێبەخشین بۆ هیوایەکی زیندوو لە ڕێگەی هەستانەوەی عیسای مەسیحەوە لە مردووان، بۆ میراتێکی نەفەوتێنراو و بێگەرد و کە کاڵ نابێتەوە، لە بەهەشتدا بۆ ئێوە پارێزراوە.» — ١ پەترۆس ١:٣-٤
