لێرەدا لەم نموونەیەی پەیمانی کۆندا، مانۆح پرسیاری لە خوداوەند کرد. هەردووکیان، ئەو و ژنەکەی، لە فریشتەی خوداوەندەوە تێگەیشتن کە کوڕێکیان دەبێت، و ئەو منداڵێکی زۆر تایبەت دەبێت. هەموو منداڵێک لە چاوی خودادا تایبەتە، و زۆر گرنگە بۆ دایک و باوکان کە پرسیار لە خوداوەند بکەن چۆن منداڵەکانیان پەروەردە بکەن. کاتێک گەنجین، زۆرجار متمانە بە خۆمان دەکەین و هێواشین لە قبوڵکردنی ئامۆژگاری، و ئەوانەی خێران لە پێدانی ئامۆژگاری هەمیشە لە ئامۆژگارییەکانیاندا یان لە شێوازی پێدانیاندا ژیر نین. یەک شت دڵنیایە: ئامۆژگارییەکەی خودا نەرم و خۆشەویستە، نەک توند، بەڵام زۆر کاریگەر و جێی متمانەیە. «بە هەموو دڵتەوە پشت بە یەزدان ببەستە، و پشت بە تێگەیشتنی خۆت مەبەستە؛ لە هەموو ڕێگاکانتدا دانی پێدا بنێ، و ئەو ڕێگاکانت ڕاست دەکاتەوە» (پەندەکان ٣:٥-٦).
لە پەروەردەکردنی منداڵاندا، وەک لە زۆربەی شتەکاندا، ئێمە بە توندی کاریگەریمان لەسەرە بەهۆی ئەو کولتوورەی کە تێیدا دەژین. چ ئامۆژگارییەک دەتوانرێت بدرێت کە جێی متمانە بێت؟ کتێبی پیرۆز، ووشەی خودا، هەموو کولتوورەکان دەبەستێتەوە و ڕێنماییەکی جێی متمانەیە. گەورەترین مەترسی بۆ دایک و باوکی مەسیحی ئەوەیە کە لەگەڵ شەپۆلەکەدا بڕۆن. زۆر دەنگی ناکۆک هەن، هەر یەکەیان داوای سەرنج دەکات، بەڵام دەنگی هێمن و بچووک زۆرجار نابیسترێت. پۆڵسی نێردراو هۆشداری دا، «دەترسم، نەوەک بە جۆرێک، وەک چۆن مار حەوای بە فێڵبازیی خۆی فریودا، بە هەمان شێوە مێشکەکانتان لە سادەییەکەی کە لە مەسیحدایە گەندەڵ بێت» (٢ کۆر. ١١:٣).
هیچ کام لە ئێمە ناڵێین کە گەیشتووینەتە ستانداردی بەرزی خودا، بەڵام ستانداردی ئەو ناگۆڕێت. پێوەرەکە، خاڵی ئاماژەی ئەو، مەسیحە، و ئەو ناگۆڕێت! ئەمە ئەو ئاستەنگە ڕۆژانەیەیە کە ڕووبەڕووی دەبینەوە: «نەک ئەوەی کە پێشتر گەیشتبم، یان پێشتر تەواو بووبم؛ بەڵکو بەردەوام دەبم، بۆ ئەوەی دەست بگرم بەوەی کە مەسیح عیساش دەستی گرتووە بە مندا» (فیلیپی ٣:١٢).
