«تۆ ئەو کەسە لە ئاشتییەکی تەواودا دەپارێزیت کە مێشکی لەسەر تۆیە: چونکە متمانەی بە تۆیە. بۆ هەتاهەتایە متمانە بە یەزدان بکەن: چونکە لە یەزدان یەهۆڤا بەردی سەردەمەکانە» (ئیشایا ٢٦:٣-٤).
ئەوەی کە ئێمە لە ڕۆژگارێکی پڕ لە فشاردا ژیاوین و هێشتا دەژین، زۆر ئاشکرایە. لە وڵاتدا کێشە هەیە، لە ژیانی بازرگانیدا، لە ژیانی پیشەسازیدا، لە ژیانی پیشەییدا، لە ڕاستیدا لە هەموو بەشێکدا. لە زۆر ماڵدا دڵەڕاوکێ هەیە. سەختیی دابینکردنی پێداویستییەکان. هەوری نەخۆشی؛ دڵتەنگیی لەدەستدان؛ باری تاقیکردنەوەی ناوماڵ کە تەنها ئەوانەی تووشی بوون - و خودا - دەیزانن.
لە کاتێکدا ڕەنگە شتەکان خراپترین بن کە لە یادەوەریی زیندوودا ناسراون، و هەریەکێک لە ئێمە بە سروشتی بیر دەکەینەوە کە حاڵەتەکەمان هاوتای نییە، بەڵام کاتێک ڕوو لە کتێبە پیرۆزەکان دەکەین، دەبینین کە لە هەموو سەردەمەکاندا ئازار بەشی گەلی خودا بووە.
کاتێک مێشکمان بەسەر مێژووی پەیمانی کۆندا دەگەڕێنینەوە، ناو لە دوای ناو دێتە بیرمان. چ تۆمارێکمان هەیە لە عیبرانییەکان ١١:٣٦-٣٨ لە جەنگاوەرانی بێناو و نەناسراو، پیاوان و ژنان، «کە وەک ئێمە تووشی هەست و سۆزی هاوشێوە دەبن» (یاقوب ٥:١٧)؛ کە ژیانیان بە ئازارێکی بێوێنە دیاریکرابوو کە بە مردنێکی دڕندانە کۆتایی هات. بیرمان دێتەوە کە گەورەمان عیسا بە قوتابییەکانی فەرموو، «لە جیهاندا تووشی ناخۆشی دەبن» (یۆحەننا ١٦:٣٣). دەربارەی ئازارەکانی پۆڵس دەخوێنینەوە کە لە ٢ کۆرنسۆس ١١:٢٣-٢٨ کورتکراوەتەوە و ئەوەی کە دەربارەی هەموو ئەمانە دەیڵێت لە ٢ کۆرنسۆس ٤:١٦-١٨.
ڕەنگە خوێنەرێک بڵێت، «ئەمە هەمووی زۆر باشە، بەڵام زانینی ئەوەی کە ئەوانی تر ئازاریان چەشتووە، بارەکەم سووک ناکات، خەمەکەم کەم ناکاتەوە، یان تاقیکردنەوەکەم ئاسانتر ناکات بۆ بەرگەگرتن.» ئەمە یەکسەر قبوڵ دەکرێت. بەڵام یارمەتیمان دەدات فێر بین کە ئەوان لە کێدا سەرچاوەیەکی بێ کۆتاییان دۆزییەوە، و بە چ ڕێگەیەک بەردەوام بوون. ئەمە دەمانهێنێتە سەر دەقەکەمان، و بە خۆشەویستییەوە بانگهێشتی هاوباوەڕانی تووشی گێژاو بوومان دەکەین کە هەموو وشەیەک بکێشن. ڕەنگە ڕێگامان پێ بدرێت کە وەک خۆی دووبارەی بکەینەوە وەک لە وەرگێڕانە زۆر نایابەکەی ج.ن. داربی هاتووە:
«تۆ مێشکی لەسەر خۆت ماوەتەوە لە ئاشتییەکی تەواودا دەپارێزیت، چونکە متمانەی بە تۆیە. بۆ هەتاهەتایە متمانە بە یەهۆڤا بکەن؛ چونکە لە یاه، یەهۆڤا، بەردی سەردەمەکانە.»
تایبەتمەندییەکانی پیاوانی دڵسۆز
تایبەتمەندییەکانی پیاوانی دڵسۆزیش لە دەرچوون ١٨:٢٠-٢١ پێمان دراوە. دەبوو لە ووشەی خودادا فێر بکرێن، دەبوو بزانن چۆن بڕۆن، و چۆن کار بکەن: پێویست بوو پیاوانی لێهاتوو بن، لە خودا بترسن؛ پیاوانی ڕاستگۆ بن، ڕقیان لە چاوچنۆکی بێت؛ پیاوانێک کە دەیانتوانی ئاشتی بۆ خەڵک بهێنن بە بڕیارە ڕاستودروستەکان. دڵنیام وشەیەک بۆ ئێمە لەم کتێبە پیرۆزەدا هەیە، کە بۆ فێرکردن و هاندانمان نووسراوە.»
بڵێ، برای خۆشەویست یان خوشکی خۆشەویست، ئایا پێتوایە خودا کەسێکە کە دەتوانیت «متمانەی تەواوی پێ بکەیت؟» پشت بە کێ ببەستیت؟ ئایا بارەکەت ئەوەندە قورسە، تاقیکردنەوەکەت ئەوەندە گەورەیە، کە هەست دەکەیت ناتوانیت «هەموو کارەکە» بسپێریت بەو؟ دڵنیاین کە دەزانین تۆ بە مێشکی خۆت وەڵام دەدەیتەوە کاتێک پرسیارەکانمان دەخوێنیتەوە، بۆیە دەچینە سەر ئامۆژگارییە دڵخۆشکەرەکە: «بۆ هەتاهەتایە متمانە بە یەهۆڤا بکەن.» لە هەموو کاتێکدا، لە ژێر هەموو بارودۆخێکدا، کاتێک هەورەکان تاریک و هەڕەشەئامێزن؛ کاتێک بارەکە نزیکەی زۆر گەورە دەردەکەوێت؛ کاتێک ئازارەکە نزیکەی بەرگە نەگیراوە؛ کاتێک لە دیمەنەکەدا هیچ تیشکێکی خۆر دیار نییە؛ کاتێک بە هەستێکی تەنیایی بێ وەسف دڵتەنگ دەبیت؛ «بۆ هەتاهەتایە متمانە بە یەهۆڤا بکەن.» چی دەدۆزیتەوە؟ هەمان شت کە ملیۆنان پیرۆز لە سەرانسەری سەردەمەکاندا دۆزیویانەتەوە، و ئەو هەزاران پیرۆزەی کە لە گەشتەکەیاندا بەرەو ئاسمان، بەرەو ماڵەوە ئێستا دەیدۆزنەوە؛ کە لە یاه، یەهۆڤا، بەردی سەردەمەکانە. خودای خۆبەخۆ، پەیمانپارێز: ئایا دەتوانیت متمانەی پێ بکەیت، پێتوایە؟ ئایا هەرگیز شکستی هێناوە لەگەڵت؟ ئایا هەرگیز شکستی دەهێنێت لەگەڵت؟ ئایا هەرگیز دەیتوانی شکست بهێنێت لەگەڵت؟ نەخێر! نەخێر! نەخێر! هەموو خوێنەرێک وەڵام دەداتەوە. کەواتە متمانەی پێ بکە. کەسێک دەڵێت، «بەڵام دەبێت دان بەوەدا بنێم کە هەندێک جار دەلەرزێم، ناتوانم خۆم بگرم.» ڕەنگە وابێت، و ئەو دەزانێت، تێدەگات، «چونکە ئەو پێکهاتەی ئێمە دەزانێت؛ ئەو بیر دەکاتەوە کە ئێمە خۆڵین» (زەبوور ١٠٣:١٤).
بەردی سەردەمەکان
بەڵام لەوێدا «بەردی سەردەمەکان» هەیە، و ئەو بەردە هەرگیز نالەرزێت. هێزەکانی دۆزەخ هێرشیان کردووەتە سەر ئەو بەردە، هێزەکانی تاریکی خۆیان بەسەردا بەسەر بردووە؛ و هێشتا نەجوڵاو و نەجوڵێنراو ماوەتەوە، و لەوێ، هەر لەوێ، دەتوانیت پشوو بدەیت، «چونکە لە یاه، یەهۆڤا، بەردی سەردەمەکانە.» دووبارە داوای سەرنجتان دەکەین بۆ ئەوەی کە گەورەمان عیسا بە قوتابییەکانی فەرموو کاتێک خەمێکی قورس لەسەریان بوو:
ئەم شتانەم پێ گوتوون، بۆ ئەوەی لە مندا ئاشتیتان هەبێت. لە جیهاندا تووشی ناخۆشی دەبن: بەڵام دڵخۆش بن؛ من بەسەر جیهاندا زاڵ بووم (یۆحەننا ١٦:٣٣).
دڵخۆش بن
هەر وەک چۆن لەو شەوە تاریکەدا کردی، کاتێک ئەم دێڕانە دەخوێنیتەوە، ئەو ئاشتی بە دڵی خەمبارت دەبەخشێت. ئاشتی نەک لە خۆتدا، نەک لە پلانەکانتدا، نەک لە وزەی بێئارامتدا، بەڵکو ئاشتی لە خۆیدا، و تەنها لە خۆیدا. پاشان بە شێوازە میهرەبان، نەرم، هاوسۆز، و بێوێنەکەی خۆی، بە تۆ دەڵێت، «دڵخۆش بە!» ئۆه، چ خۆشییەکی نایابە کە ئەو بە تاکەکەسی دێتە لای ئێمە، هەوڵ دەدات فرمێسکەکانمان بسڕێتەوە، بارەکە لەسەر ڕۆحمان لابدات، و خۆشەویستیی خۆی بکاتە ناو دڵمانەوە؛ کاتێک لە گوێماندا دەچرپێنێت، «دڵخۆش بە!» ئێمە بەم شێوەیە دەنووسین، بە متمانەوە لەلایەن خوداوە ڕێنماییکراوین، چونکە زۆر کەس دەبینین لە حاڵەتگەلێکی هاوشێوەی ئەوانەی کە باسمان کردوون، و دڵنیاین لە نێو خوێنەرانی «ڕاستیی کتێبی پیرۆز» زۆر زیاتر هەن. بۆ ئەوانە، بە ناوی خوداوە وشەکانی دەقەکەمان دەگوازینەوە، «بۆ هەتاهەتایە متمانە بە یەهۆڤا بکەن،» و وشەکانی گەورەمان بۆ «خۆیان،» «دڵخۆش بن.» با چۆک دابنێین و سوپاسی بکەین بۆیان، با ڕاستەوخۆ بیانبەینە ماڵەوە بۆ خۆمان؛ و پاشان بە دەنگێکی باوەڕی خودایی، دڵنیایی، و ڕاستی، با گۆرانی بڵێین؛
چاوەڕێی سبەینێیەکی گەشین؛ هەموو شتێک باش دەبێت.
باوەڕ دەتوانێت لە ڕۆژانی خەمدا گۆرانی بڵێت، هەموو شتێک، هەموو شتێک باشە.
پشت بە خۆشەویستیی باوکمان دەبەستین، عیسا هەموو پێداویستییەک دابین دەکات؛
یان لە ژیاندا، یان لە مردندا، هەموو شتێک دەبێت باش بێت.
»
