«ئەگەر تەنها کەمێک خۆنەویستی ڕۆژانە پەیڕەو بکەین، ئەوا بە ئاسوودەیی دەگەینە بەهەشت.» چەندە قەبارەیەکی گەورەی ڕاستیی پراکتیکی تەندروست لەم وتە کورتەدا هەیە! ڕێگای خۆنەویستی ڕێگای ڕاستەقینەی مەسیحییە. مەسیح دەڵێت: «ئەگەر هەر کەسێک بیەوێت دوای من بێت، با خۆی نکۆڵی لێبکات و خاچەکەی ڕۆژانە هەڵبگرێت، و دوام بکەوێت» (لۆقا ٩: ٢٣). ئەوە نییە، «با نکۆڵی لە هەندێک شت بکات کە هی خۆیەتی.» نەخێر، دەبێت «نکۆڵی لە خۆی بکات،» و ئەمە کارێکی «ڕۆژانەیە». هەموو بەیانییەک، کاتێک هەڵدەستین و بە تازەیی دەچینە سەر ڕێگای ژیانی ڕۆژانە، هەمان کاری گەورە و زۆر گرنگمان لەبەردەمە، واتە، نکۆڵی لە خۆکردن.
ئەم خۆیە قێزەونە لە هەموو هەنگاوێکدا ڕووبەڕوومان دەبێتەوە، چونکە، هەرچەندە لە ڕێگەی نیعمەتەوە دەزانین کە «پیاوە کۆنەکەمان لە خاچ دراوە» — مردووە و لەبەرچاوی خودا نێژراوە — هێشتا ئەمە تەنها سەبارەت بە پێگەی ئێمەیە لە مەسیحدا، بەپێی دیدگای خودا بۆ ئێمە. دەزانین کە دەبێت ڕۆژانە، هەموو کاتژمێرێک، هەموو ساتێک نکۆڵی لە خۆ بکرێت، دادوەری بکرێت و ملکەچ بکرێت. بنەمای پێگەکەمان دەبێت لە پراکتیکدا جێبەجێ بکرێت. خودا ئێمە بە تەواو لە مەسیحدا دەبینێت. ئێمە لە جەستەدا نین، بەڵام جەستە لە ئێمەدایە، و دەبێت نکۆڵی لێبکرێت و بە هێزی ڕۆح بپارێزرێت.
با لەبیرمان بێت، تەنها لە گڵاوییەکەیدا نییە کە دەبێت نکۆڵی لە خۆ بکرێت، بەڵکو لە وردبینییەکەیدا — نەک تەنها لە خووە نزمەکانیدا، بەڵکو لە تامە پەروەردەکراوەکانیدا — نەک تەنها لە زبری و بێڕێزییەکەیدا، بەڵکو لە جوانترین و شیکترین شێوەکانیدا. ئەمە هەمیشە نابینرێت. زۆر جار ڕوودەدات کە، وەک شاول، ئەوەی بە «باشترین»ی دەزانین دەپارێزین و تەنها شمشێرەکە دەخەینە سەر «قێزەون و بێسوود». ئەمە هەرگیز نابێت. ئەوە خۆیە کە دەبێت نکۆڵی لێبکرێت. بەڵێ، خۆ لە هەموو درێژی و پانییەکەیدا — نەک تەنها هەندێک لق، بەڵکو قەدی سەرەکی گەورە — نەک تەنها هەندێک پاشکۆی سروشت، بەڵکو خودی سروشت. کارێکی تا ڕادەیەک ئاسانە کە نکۆڵی لە هەندێک شت بکەیت کە پەیوەندییان بە خۆوە هەیە، لە کاتێکدا خۆ هەمیشە بەخێو دەکرێت و ڕازی دەکرێت. لەوانەیە نکۆڵی لە ئارەزووی خۆم بکەم بۆ ئەوەی شانازی ئایینی خۆم بەخێو بکەم. لەوانەیە خۆم برسی بکەم بۆ ئەوەی خزمەتی خۆشەویستی پارەم بکەم. لەوانەیە جلوبەرگی کۆن بپۆشم لە کاتێکدا شانازی بە کەلوپەلی گرانبەها و ئامێری نایابەوە دەکەم. بۆیە، پێویستە بیرمان بهێنرێتەوە کە دەبێت نکۆڵی لە خۆ بکەین.
کێ دەتوانێت هەموو ئەوەی لەم وشە قورسەدا هەیە، خۆنەویستی، کۆبکاتەوە؟ خۆ لە هەموو شوێنێکدا کار دەکات. لە ژوورەکەدا، لە خێزاندا، لە دوکاندا، لە شەمەندەفەردا، لە شەقامدا — لە هەموو شوێنێکدا، لە هەموو کاتێکدا و لە ژێر هەموو بارودۆخێکدا. تام و خووی خۆی هەیە، لایەنگرییەکانی، حەز و بێزارییەکانی. دەبێت لە هەموو ئەمانەدا نکۆڵی لێبکرێت. لەوانەیە زۆر جار خۆمان بدۆزینەوە کە حەزمان لە وێنەی خۆمانە. دەبێت بە بڕیارێکی نائاسایی نکۆڵی لەمە بکرێت.
پاشان لە کاروباری ئایینیدا، حەزمان لەوانەیە کە گونجاون لەگەڵمان، کە ڕێک دەکەون و هاوسۆزن لەگەڵمان، کە سەرسامی بیروڕاکانمان یان شێوازی خستنەڕوویانن. هەموو ئەمانە دەبێت بخرێنە ژێر تیژی چەقۆی خۆنەویستییەوە. ئەگەر نا، لەوانەیە خۆمان بدۆزینەوە کە ڕقمان لە مەسیحییەکی خۆشەویست و ڕێزدارە تەنها لەبەر شتێک کە لەگەڵمان ناگونجێت. لە لایەکی ترەوە، لەوانەیە ستایشی کەسایەتییەکی پووچ و بێ بەها بکەین، تەنها لەبەر خەسڵەتێک کە حەزمان لێیە. بەڕاستی، لە نێو هەزاران شێوەی خۆدا، هیچ یەکێکیان قێزەونتر نییە لە شێوەی ئایین. بەم جلوبەرگە، خۆی دەکاتە ناوەندی گروپێک، خۆشەویستییەکانی لەو سنوورە تەسکەدا قەتیس دەکات، و ناوی لێدەنێت کۆمەڵگەی مەسیحی. لەم بازنە تەسکەوە، بە پەرۆشەوە هەموو کەسێک دەردەکات کە خاڵێکی ناخۆش یان گۆشەیەکی هەبێت. بەسەرکێشییەوە ڕەتیدەکاتەوە کە خۆی لەگەڵ گومان و لاوازییەکانی ئەوانی تردا بگونجێنێت. سەبارەت بەمانە، یەک موویش سازش ناکات، لە کاتێکدا، بڕێکی زۆر لە ڕاستی دەداتە دەست بۆ ئەوەی هاوڕێیەتی لەگەڵ وێنەی خۆیدا بکات. هەموو ئەمانە ترسناکن و دەبێت بە پەرۆشەوە خۆیان لێ بپارێزرێت.
ئەگەر خوێنەرەکەم بە وریاییەوە ١ کۆرنسۆس ٨: ١٠ بخوێنێتەوە، وانەیەکی زۆر بەنرخ لەسەر بابەتی خۆنەویستی دەدۆزێتەوە. ناونیشانی ئەم بەشە تەواوە دەکرێت بەم شێوەیە بێت، «هەر ڕادەیەک لە خۆنەویستیدا؛ یەک ئینجیش لە دەستبەرداربوونی ڕاستیدا نا.» ئەمە دەبێت هەمیشە دروشمی مەسیحی بێت. ئەگەر تەنها پرسیارێک بێت لەبارەی خۆوە، هەموو شتێک بدە بە دەستەوە؛ ئەگەر پرسیارێک بێت لەبارەی ڕاستییەوە، هیچ شتێک مەدە بە دەستەوە.
ئەگەر گۆشت وادەکات براکەم گوناه بکات، ئەوا تا دنیا مابێت گۆشت ناخۆم، نەوەک براکەم گوناه بکات (١ کۆرنسۆس ٨: ١٣).
بڕیارێکی بەرز! با نیعمەتمان هەبێت بۆ جێبەجێکردنی!
دووبارە،
هەرچەندە من لە هەموو شتێک ئازادم، بەڵام خۆم کردووە بە خزمەتکاری هەمووان، بۆ ئەوەی زیاتر بەدەست بهێنم.... من بووم بە هەموو شتێک بۆ هەمووان، بۆ ئەوەی بە هەموو شێوەیەک هەندێک کەس ڕزگار بکەم (١ کۆرنسۆس ٩: ١٩-٢٢).
«با هیچ کەسێک بەدوای هی خۆیدا نەگەڕێت» — هەمان شت کە ئێمە زۆر ئامادەین بەدوایدا بگەڕێین. «بەڵام هەموو کەسێک بەدوای سامانی کەسێکی تردا» — دوا شت کە هەست دەکەین ئامادەین بیکەین.
گرنگە و زۆر پێویستە تێبینی ئەوە بکەین کە کاتێک نێردراو ڕایدەگەیەنێت کە ئەو «بووە بە هەموو شتێک بۆ هەمووان،» ئەوا بە تەواوی بابەتێکی خۆنەویستی بوو نەک خۆشاردنەوە. ئەو نە خۆی شاردەوە و نە یەک تۆزیش لە ڕاستی خودای بەدەستەوە دا، بەڵکو خۆی کردە خزمەتکاری هەمووان بۆ خێری ئەوان و شکۆمەندی خودا. ئەمە نموونەی ئێمەیە. با خودا نیعمەتمان پێ ببەخشێت بۆ لاساییکردنەوەی! ئێمە بانگکراوین بۆ ئەوەی نەک تەنها خاڵ و گۆشەکانمان، لایەنگرییەکانمان و حەزەکانمان، بەڵکو مافە کەسییەکانمان بۆ قازانجی ئەوانی تر بەدەستەوە بدەین. ئەمە کاری ڕۆژانەی مەسیحییە، و کاتێک ئەو توانای جێبەجێکردنی هەیە، ئەوا بە شوێنپێی عیسادا دەڕوات و «بە ئاسوودەیی دەگاتە بەهەشت.»
