نەرمی و میهرەبانی مەسیح لە خەم و پەژارەدا
ئەوەی کە بووە هۆی ئەمە لە ئایەتی ١٦ەوە بۆمان ڕوون دەبێتەوە. قوتابییەکانی یۆحەننا فێری نەرمی و میهرەبانی گەورە و سۆزی قووڵی دڵی مەسیح بوون لە خەمەکانیاندا. ئەگەر بگەڕێینەوە سەر مەتتا ٦، کە هەمان ڕووداو تۆمار کراوە، لە ئایەتی ٢٩دا دەبینین کە ئەم قوتابییانە کاتێک مامۆستاکەیان مرد، تەرمەکەیان هەڵگرت و لە گۆڕێکدا ناشتیان. لەوێدا باس لەوە نەکراوە کە ئەوان هاتبن و بە عیسایان گوتبێت، بەڵام دەخوێنینەوە کە نێردراوەکان کۆبوونەوە و هەموو ئەو شتانەیان پێ گوت کە کردبوویان و فێریان کردبوو. واتە، لە هەمان ساتدا، بە دوو ڕێگەی جیاوازدا، بەڵام بەرەو هەمان کەسی پیرۆز، دوو کۆمەڵەی زۆر جیاواز دەهاتن. بە یەک ڕێگادا کۆمەڵێک قوتابی دڵتەنگ و نائومێد دەهاتن، کە دڵیان شکابوو چونکە هەموو هیوایان لەناوچووبوو؛ ئەوان ئەو کەسەیان لەدەست دابوو کە شوێنی کەوتبوون و پشتیان پێ بەستبوو. دەتوانن هەستەکانیان تێبگەن کاتێک هاتن و بە عیسایان گوت.
ئەگەر لە خەم و ناخۆشی و سەختی و کێشەدایت، لاسایی ئەوان بکەرەوە. ئەوان چوون و بە عیسایان گوت. فشار و خەم و کێشە لە هەموو لایەکەوە هەیە، و ناتوانیت لێی ڕابکەیت – ناتوانیت لە جیهانێکی وادا بیت و لێی ڕابکەیت. ئەگەر تا ئێستا لێی ڕاتکردبێت، ئەوا دێت. چی دەکەیت؟ کاتێک دێت، و دڵت دەشکێت، تەنها بڕۆ و بە عیسا بڵێ، بچووکترین شت و گەورەترین شتیشی پێ بڵێ.
لە هەمان ساتدا دوازدە پیاو پڕ لە وزە و ژیان و چالاکی دێن، و دەگەڕێنەوە و بە مەسیح دەڵێن: «ئۆه، کاتێکی نایابمان هەبوو؛ تەنانەت شەیتانەکانیش ملکەچی ئێمە بوون.» ئەوان کۆمەڵێک قوتابین کە بە سەرکەوتنەوە گەشاونەتەوە.
وێنەی ئەم کۆمەڵە جیاوازانە پێکەوە بکێشە، یەکێکیان خەمبار و بێ هیوا، ئەوی تریان سەرکەوتوو و دڵخۆش. گوێ لەوە بگرە کە مەسیح چی پێیان گوت:
«ئێوە خۆتان وەرنە شوێنێکی چۆڵ و کەمێک پشوو بدەن.»
پێم وایە کۆمەڵەی ماتەمگێران و کۆمەڵەی دڵخۆشان لە هەمان ساتدا لەلایەن مەسیحی پیرۆزەوە دەبرێنە لایەک؛ ئەو دەڵێت: «ئێوە وەرنە شوێنێکی چۆڵ لەگەڵ من.» ئای، برایان، شتێکی گەورەیە کە بە تەنیا لەگەڵ ئەودا بیت، ئەوەیە کە ئەو بەهۆیەوە پارێزگاریمان لێ دەکات.
دڵت شکاوە؟ ئەو دڵنەواییت دەکات. لە خزمەتەکەیدا بە سەرکەوتنەوە گەشاویتەتەوە؟ بێدەنگ بە. ئەو بێدەنگمان دەکات و فێرمان دەکات کە هاوڕێیەتی خۆی باشترە لە گەشاوەترین خزمەت یان سەرکەوتن کە بتوانێت پێمان بدات. چۆن ئەو ماتەمگێرانەی دڵیان شکابوو، فێری نیعمەت و نەرمی مەسیح بوون، کاتێک ئەو بردیانییە لایەک، و ئەوان بیابانێکیان لەگەڵ عیسا دۆزییەوە کە شوێنێکی پڕ لە گەورەترین بەرەکەت بوو.
سۆزی مەسیح تەنها لێرەدا دەرناکەوێت، بەڵکو شێوازی توانای ئەو بۆ پشتیوانی کردن لە خەم و پەژارەدا. عیبرانییەکان ٩ دەڵێت: «ئەو توانای یارمەتیدانی هەیە»؛ عیبرانییەکان ٤: «ئەو توانای هاوسۆزی هەیە»؛ و عیبرانییەکان ٧: «ئەو توانای ڕزگارکردنی هەیە.»
توانای یارمەتیدانی هەیە؟ بەڵێ! توانای هاوسۆزی هەیە؟ بەڵێ! توانای ڕزگارکردنی هەیە؟ بەڵێ! تا کۆتایی.
ئەوەی ڕۆحی خودا بە زمانێکی وا سەرنجڕاکێش دەریدەبڕێت سەبارەت بە کاهینییەتی ئەو، لە هەموو ژیانی پیرۆزی ئەودا لێرەدا دەیبینین. گومانم نییە کە ئەو لە ڕۆحیدا هەموو ئەو خەم و پەژارانەی هەڵگرت کە لەسەر زەوی لایبرد، بەمەش شیاوی ئەوەی کرد کە ببێتە کاهینی گەورە و پیرۆز کە بە نیعمەت ڕۆحی تۆ و من دەیناسین.
بەزەیی بۆ خەڵکەکە
بیر لە بەزەیی سەرسوڕهێنەری ئەو بکەرەوە. ئەو خەڵکەکە دەبینێت و دەیەوێت بەرەکەتدار ببن. ئۆه، چ دڵێکی هەبوو؛ چ دڵێکی نەرم! گومانم نییە خودا ئەم ڕووداوەی پێ گوتووین بۆ ئەوەی هانمان بدات و وروژێنێت، هەروەها بۆ ئەوەی سەرزەنشتمان بکات. ئەو بەزەیی بەم کۆمەڵە گەورەیەدا دێتەوە؛ نەخۆشەکانیانی چاک کرد، و کاتێک نزیک بوو لە ئێوارە، قوتابییەکان هاتن، و ئەو پێشنیارەی کە بۆ مەسیحی دەکەن زۆر ترسناکە.
«ڕەوانەیان بکە.» «خەڵکەکە ڕەوانە بکە، با بچنە گوندەکان و خواردن بۆ خۆیان بکڕن.»
پێشنیارێکی زۆر نامرۆڤانە بوو. بیری لێ بکەرەوە. پێنج هەزار پیاو، و پێم وایە سێ هێندە ژن و منداڵ، و قوتابییەکان دەڵێن: «با بڕۆن و خواردن بۆ خۆیان پەیدا بکەن،» لەبیر دەکەن کە لەوانەیە بمرن لە کاتی گەڕاندا بۆی.
«ئاه،» مەسیح دەڵێت، «ئێوە خواردنیان پێ بدەن.»
برسێتی و نەهامەتی لە دەوروبەردا هەیە، برایان؟ وشەی مەسیح ئەوەیە:
«ئێوە خواردنیان پێ بدەن.»
«ئۆه، بەڵام هیچم نییە.»
زۆر ڕاستە. ئەوە بە تەواوی ئەوەیە کە لێرەدا گوتیان.
«لێرەدا تەنها پێنج نان و دوو ماسییمان هەیە.»
ئەمە چی دەگەیەنێت؟ ئەوان مەسیحیان لەبیر کرد. «ئۆه،» بەڵام تۆ دەڵێیت، «ئێمە ئەوە ناکەین.» نەخێر، پێم وانییە بە قسە ئەوە بکەیت، بەڵام هەندێک جار لە کردەوەدا ئەو لەبیر دەکەین؛ پشت بە سەرچاوەکانمان لە ئەودا نابەستین.
ئەوان پێنج نان و دوو ماسییەکەیان بۆ ئەو هێنا، و هەرچەندە ئەوان زۆر بێبەزەیی بوون، چەند پیرۆزە کە شێوازی میهرەبانی مەسیح لەگەڵیاندا ببینین. ئەو ئەوانی کردە هاوبەش لەم کارە دڵخۆشکەرەدا بۆ دابینکردنی پێداویستییەکانی ئەم خەڵکە برسییە. ئەمە ئەو کارەیە کە ئەو وەک شوانەکەی ئیسرائیل دەیکات و ئەوانی لە لەوەڕگای سەوزدا ڕێنمایی دەکات. ئەو وایان لێ دەکات لەسەر گژوگیا بە ڕیز بە پەنجا و سەد دابنیشن. بۆچی وا بوو؟ بۆ ئەوەی هیچ کەسێک تێپەڕ نەکرێت. هەموو کەسێک گرنگی پێ درا. دوازدە قوتابییەکە پێداویستییەکانیان دابین دەکەن، پێنج نان و دوو ماسییەکە گەشە دەکەن کاتێک دەگوازرێنەوە، و خەڵکەکە هەموویان تێر کران، پێداویستییەکانیان دابین کرا، هەریەکەیان بەرەکەتدار بوون.
لێرەدا خۆشەویستی، هاوسۆزی، بەزەیی، و هێز نیشان دراوە، کاتێک ئەو ئەو پێنج نانە بچووکە دەگۆڕێت بۆ خواردنی ئەو خەڵکە برسییە. لەم نێوەندەدا بە قوتابییەکان دەگوترێت کە بەسەر دەریاچەکەدا بپەڕنەوە لە کاتێکدا ئەو بە شێوازە بێهاوتاکەی خۆی ڕەوانەیان دەکات. گومانم نییە ئەو ئەمەی کرد بۆ سەرزەنشتکردنیان. ئەوان دەیانگوت، خەڵکەکە دەبێت بڕۆن و بە باشترین شێوەی خۆیان بژین. ئێستا مەسیح دەڵێت: «بڕۆن، سواری کەشتییەکە ببن، و ئاگاداری خۆتان بن.» ئەوە شایستەی ئەوان بوو، پێویست ناکات بڵێم. ئەگەر ئەو ئێمەی بەجێ بهێڵێت، ئەوە شایستەی ئێمەیە زۆرجار. بەڵام هەرچەندە ئەوان بە تەنیا بوون لەسەر دەریاچەی پڕ لە گێژاو، ئەو لە بیریان بوو. ئەو چوو بۆ سەرەوە بۆ نوێژکردن، شەوگاری بە نزا و پاڕانەوە بەسەر برد.
نزا و ڕۆیشتن بەسەر ئاودا
مەسیح عیسا قوتابییەکانی ناچار کرد کە سواری کەشتییەک ببن بۆ لایەکی تر، لە کاتێکدا ئەو خەڵکەکەی ڕەوانە کرد. حەزم دەکرد لەوێ بوومایە و دەمبینی چۆن ڕەوانەیانی دەکرد.
ئای، ئەو قوتابییانە – زۆر وەک ئێمە – ئەگەر بە دڵی ئەوان بووایە، پێنج هەزار شایەت لە دژی مەسیح لەو شەوەدا بەناو وڵاتدا بڵاو دەبوونەوە. هەموویان دەیانگوت: «ئێمە برسی بووین، و ئەو نەیتوانی، یان نەیویست، کەمێک یارمەتیمان بدات.»
خۆر ئاوابوو کاتێک مەسیحی پیرۆز ئەوانی ناردەوە ماڵەوە بە دڵخۆشی و گەشاوەیی، تێر و ڕازی، زۆر شایەتی بەزەیی و هێزی ئەو.
ئێمە، وەک قوتابییەکان، دەبێت بەسەر شەپۆلە تووڕەکانی کێشە و سەختی، نەبوونی و ناخۆشیدا بپەڕینەوە. چەند پیرۆزە کە بزانین ئەو بیری لێمان دەکاتەوە؛ ئەو هەمیشە دەژی بۆ ئەوەی نزا بکات. لەوانەیە ئێمە ئەو لەبیر بکەین، بەڵام پیرۆز بێت ناوی، ئەو هەرگیز ئێمە لەبیر ناکات، چاودێری کاهینیی ئەو هەمیشە بەسەرمانەوەیە.
دوای نزا کردن لەسەر بەرزاییەکە، ئەو دادەبەزێت و بەسەر ئاودا دەڕوات بۆ ئەوەی چاویان پێ بکەوێت. کاتێک ئەوان بینییان، بەڵام نەیانناسی، ترس دەستی بەسەردا گرتن؛ بەڵام دواتر، بە شێوازێک کە هەرگیز پێشتر نەیانبینیبوو، شکۆمەندی کەسایەتی ئەو بۆ ڕۆحیان دەرکەوت. پێم وایە ئەوان خوداوەندییان لە ئەودا خوێندەوە کاتێک ئەو لەو شەوەدا بەسەر ئاودا دەڕۆیشت، و کاتێک ئەو نزیک دەبێتەوە، و ئەوان پڕن لە ترس و بیم، گوێ لەوە بگرە کە ئەو چی دەڵێت:
«دڵخۆش بن؛ منم؛ مەترسن.»
ئەمە ئەوەیە کە دەتوانین ناوی بنێین مۆسیقای دەنگی ئەو.
لە کێشەدایت؟ لە سەختی و ناخۆشیدایت؟ لە ژێر فشار و ناڕەحەتیدایت؟ «بەڵێ،» تۆ دەڵێیت، «دەزانم ئەوە چی دەگەیەنێت.» سەیرم دێت ئایا تۆ دەزانیت چییە کە دەنگی ئەو ببیستیت لە ناو قووڵترین کێشەکانتدا دەڵێت:
«دڵخۆش بن؛ منم؛ مەترسن.»
هیچ مۆسیقایەک وەک مۆسیقای دەنگی ئەو نییە، کاتێک ئەو لە ساتێکی وادا لێمان نزیک دەبێتەوە. ئێستا ئەمە ئەو عیسایەیە کە تۆ و من دەبێت بیناسین – پڕ لە هێز، پڕ لە دڵخۆشی، دڵخۆش بە دوورخستنەوەی ترسەکانمان.
باوەڕ و شکستەکەی پیتەر
پیتەر ئێستا قسە دەکات:
«گه‌وره‌م، ئه‌گه‌ر تۆیت، فه‌رمانم پێبکه بێمه لات له‌سه‌ر ئاوه‌که.»
«ئەگەر تۆیت» پێم وانییە گومان بێت، بەڵکو ئەوەی لە ڕۆحی ئەو قوتابییەدا دەجووڵا، جوانی هاوڕێیەتی مەسیح بوو. ئێمە نەک تەنها مۆسیقای دەنگی ئەو لە ساتێکدا کە سەختییەکان فشار دەخەنە سەرمان، بەڵکو شانازیمان پێ دەدرێت کە پێی بگەین، کە لە هاوڕێیەتی ئەودا بدۆزرێینەوە.
«وەرە.»
ئای، دەسەڵاتی ئەو وشەیە لەسەر ڕۆحی پیتەر! دەبینین کاتێک پیتەر لە کەشتییەکە هاتە خوارەوە، بەسەر ئاودا ڕۆیشت بۆ ئەوەی بچێتە لای عیسا – دیمەنێکی زۆر کاریگەر. ئەو قوتابییە لاوازە دەبینین کە بەسەر ئاودا دەڕوات. لەوانەیە کەسێک بڵێت: «ئۆه، بەڵام دەزانیت ئەو نوقم بوو.» ڕاستە، بەڵام بۆچی ئاماژە بەوە دەکەیت؟ بۆچی سەرنج نادەیتە سەر ئەو ڕاستییە سەرسوڕهێنەرەی کە ئەو ڕۆیشت؟ ئەو بەسەر ئاودا ڕۆیشت بە ڕاستی وەک مامۆستاکەی تا چاوی لەسەر مەسیح بوو. بێگومان هێزی خودایی بوو کە لەوێدا پشتیوانی لێ دەکرد. جا ئاوەکە گێژاو بێت یان ئاوەکە هێمن بێت، نە ئێمە و نە پیتەر ناتوانین بەسەر شەپۆلەکاندا بڕۆین مەگەر بە هێزی خودایی پشتیوانیمان لێ بکرێت. ئەوەندە مەحاڵە لە قووڵایی دەریا وەک لەسەر لووتکەی شەپۆلەکە.
چۆن دەتوانین بەسەر هیچ کامیاندا بڕۆین؟ ئەگەر ئاوەکە وەک گۆمێک بووایە، چۆن دەتوانین بەسەریدا بڕۆین؟ نەماندەتوانی. هیچ بارودۆخێک نییە کە هیچ پیرۆزێک بتوانێت بە ڕاستی بڕوات مەگەر بە نیعمەتی پیرۆزی مەسیح پشتیوانی لێ بکرێت. ئەوە هەموو خاڵەکەیە. «گه‌وره‌م، ئه‌گه‌ر تۆیت، فه‌رمانم پێبکه بێمه لات له‌سه‌ر ئاوه‌که.» باشە، ئەو دێتە دەرەوە، و تۆ پێم دەڵێیت ئەو نوقم بوو. بەڵێ، ئەو نوقم بوو؛ بەڵام پێتان دەڵێم چی، ئەو ئەوەندە نزیک لە عیسا نوقم بوو کە مەسیح تەنها دەبوو دەستی درێژ بکات بۆ ئەوەی دەستی لێ بدات.
هاوڕێ مەسیحییە خۆشەویستەکان، دڵتان بخەنە سەر ئەوەی ئەوەندە لێی نزیک ببنەوە کە ئەگەر لە مەترسی نوقمبووندا بوون، لە نزیک دەستی ئەودا نوقم ببن. مەسیح ئەوی بەرز کردەوە، ئەو تۆش بەرز دەکاتەوە.
یەکەم پەرستنی یەکگرتوو
شتێکی تر ئەوەیە کە دەگەڕێنەوە سەر وشکانی. ئینجیلی یۆحەننا پێمان دەڵێت کە لەو ساتەدا کە دەچنە ناو بەلەمەکە، دەگەڕێنەوە سەر وشکانی. ئەم ئینجیلە پێمان دەڵێت کە لەو ساتەدا کە گەڕانەوە ناو بەلەمەکە، کەوتنە سەر زەوی و ئەویان پەرست.
چی وای لێکردن ئەوە بکەن؟
ئەوان هاوسۆزی، بەزەیی، نەرمی دڵی، شکۆمەندی کەسایەتی، جوانی هاوڕێیەتی، و دەسەڵاتی وشەی ئەویان دۆزیبووەوە، بەو شێوەیەی کە ئەو پشتیوانی و پارێزگاری لەو کەسە دەکرد کە سەیری ئەوی دەکرد. کاریگەرییەکەی لەسەر کۆمەڵەکە ئەوە بوو کە ئەوان ئەویان پەرست و گوتیان: «تۆ کوڕی خودایت.»
لە بەشی شازدەهەمدا پیتەر دانی نا بەوەدا کە ئەو کوڕی خودایە. باوک شکۆمەندی کوڕی خودای بۆ ئەو ئاشکرا کرد، بەڵام لە بەشی چواردەهەمدا دوازدە کەسی تر هەبوون کە دانیان نا بەوەدا کە ئەو کوڕی خودایە، کە لەبەردەمیدا چەمابوونەوە، لە دۆزینەوەی بەها و جوانی و نەرمی و نیعمەتی ئەودا، و ئەوان ئەویان پەرست.
ئەم دانپێدانانە بە شکۆمەندی کەسایەتی ئەو کە لەسەر لێو و دڵی ئەو قوتابییانەوە دەهات، یەکەمین پەرستنی یەکگرتوو بوو بۆ کوڕی خودا کە تۆمار کراوە. با هەوڵ بدەین بەردەوامی پێ بدەین.
