خزمەتکارەکە کە لێرەدا ئاماژەی پێکراوە مەسیحە؛ ئەمە پێشبینییەکە سەبارەت بە خوداوەند عیسای مەسیح. لە ڕاستیدا، تەواوی بەشی ئیشایا ٥٢:١٣-١٥ بە ڕاستی پێشەکی یان پرۆلۆگێکە بۆ پێشبینییە مەسیحییە گەورەکەی ئیشایا ٥٣، کە خزمەتکاری ئازارچەشتووی یەهۆڤا پێشکەش دەکات. ئەمە چوارەمین لە چوار «گۆرانی خزمەتکار»ە لە ئیشایادا (٤٢:١-٤؛ ٤٩:١-٧؛ ٥٠:٤-٧؛ ٥٢:١٣-٥٣:١٢). و چ گۆرانییەکیشە!
ئەم خزمەتکارە، کاتێک لەسەر زەوی بوو، «بە دانایی» یان «بە وریایی» کار دەکرد. لە ئینجیلەکاندا دەیبینین کە بە بیابانی ئەم جیهانە خراپەدا دەڕۆیشت، بێگەرد، هەموو هەنگاوێک و هەموو وشەیەکی بە دانایی خودایی دیاریکرابوو. چەند سەرسوڕهێنەرە کە ژیانێکی وا بەدوادا بچین!
بەشی سەرەکی پێشبینییەکە (٥٣:١-١٢) بە ئازارەکانی دەست پێدەکات. ئەو «پیاوی خەمەکان» بوو، و ئەو دەبێتە هەڵگری گوناه. بە هەستانەوەی و هاوبەشیکردنی دەستکەوتەکانی سەرکەوتنەکەی لەگەڵ ئەوانەی کە ڕاستی کردنەوە کۆتایی دێت. بەڵام پێشەکییەکە (٥٢:١٣-١٥) بە پێچەوانەوەیە. بە بەرزکردنەوەی مەسیح دەست پێدەکات: «ئەو بەرز و بەرزکراوە دەبێت»؛ پاشان ئازارەکانی: «دەرکەوتنی ئەوەندە شێواو بوو، لە دەرەوەی شێوەی مرۆڤ، و شێوەی لە دەرەوەی شێوەی منداڵانی مرۆڤایەتی بوو» (ئایەتی ١٤). ڕزگارکەری پیرۆز!
سەرکەوتنی مەسیح لە سەرەتاوە دڵنیایە؛ پێشبینییەکە لە کۆتاییدا دەست پێدەکات، «ئەو بەرز و بەرزکراوە دەبێت، و بەرز دەکرێتەوە.» کاتی داهاتوو بەکارهاتووە—ئەمە پێشبینییە—بەڵام هیچ گومانێک نییە سەبارەت بە سەرکەوتنەکەی. ئەو دەیتوانی بە باوک بڵێت لە ئێوارەی دەستگیرکردنیدا، «من ئەو کارەم تەواو کرد کە تۆ پێم دابوو بیکەم» (یۆحەننا ١٧:٤ ن ک ج ڤ). ئێستا دەیبینین لە دەستی ڕاستی «گەورەیی لە بەرزایی» (عیبرانییەکان ١:٣ جند). هیچ شوێنێک بەرزتر نییە! ئەگەر هەبووایە، ئەو لەوێ دەبوو.
