ئەگەر چاوپێکەوتنی دۆستێک یان برایەک کە ماوەیەکی زۆرە لەسەر زەوی نەبووە، ڕووداوێکی دڵخۆشکەر بێت — ئەی گیانم، ئەی چ خۆشییەک دەبێت یەکگرتنی تۆ بێت لەگەڵ ئەم برایەی براکان، ئەم دۆستەی دۆستان!
«من دێمەوە، و ئێوە وەردەگرم بۆ لای خۆم؛ بۆ ئەوەی لەو شوێنەی من لێم، ئێوەش لەوێ بن!» (یۆحەننا 14:3)
«من دێمەوە!» ئۆه! چ ئەرکێکی خۆشەویستی، چ شەرەف و شکۆیەکی بەڵێندراوە ئەمە — پیرۆزەکانی ئەو بەشداری بکەن، نەک تەنها بەهەشت — بەڵکو ئامادەبوونی ڕاستەوخۆی ئەو! «لەو شوێنەی من لێم — ئێوەش لەوێ دەبن!»
«باوکە، من دەمەوێت» (ئەمە داواکاریی مردنی بوو — زیادکردنێکی سەرسوڕهێنەر لەو نوێژە وەسیەتنامەییەدا) «ئەوانەی تۆ پێم بەخشیوون، لەگەڵ من بن لەو شوێنەی من لێم.» کۆبوونەوەیەکی بەختەوەر! ڕزگارکەری پیرۆز، ئەگەر ئامادەبوونی تۆ لەسەر زەوییەکی گوناهبار ئەوەندە شیرین بێت، و کاتێک تەنها بە چاوی باوەڕی نادیار دەناسرێت — ئەی چۆن دەبێت ئەو ئامادەبوونە لە بەهەشتێکی بێ گوناهدا، کە بە هەموو جوانی و شکۆیەکی بێ وەسفکراوی خۆیەوە دەردەکەوێت!
کۆبوونەوەیەکی بەختەوەر! کۆبوونەوەی هەموو خێزانە ڕزگارکراوەکە دەبێت — سەر لەگەڵ هەموو ئەندامەکانی — مێو لەگەڵ هەموو لقەکانی — شوان لەگەڵ هەموو مێگەلەکەی — برای گەورە لەگەڵ هەموو خزمەکانی. ئۆه، خۆشیی ناسینەوەی دوولایەنە لە نێوان پەیوەندییە دابەشبووەکانی مردن کە لەسەر زەوی پچڕان — و ئێستا بە شێوەیەکی نەپچڕاو نوێ کراونەتەوە — دۆستایەتییە پچڕاوەکان یەکدەگرنەوە — سەرکەوتنی خۆشەویستی تەواو دەبێت — خۆشەویستی برا لەگەڵ برا، و دۆست لەگەڵ دۆست، و هەمووان بە برای گەورە دەبەستێتەوە! گیانم! تۆ چی لەبارەی ئەم بەهەشتەوە بیر دەکەیتەوە؟ لەبیرت بێت کێیە کە عیسا دەڵێت لەگەڵی لەسەر تەختەکەی دادەنیشێت، «ئەوەی سەردەکەوێت!»
