بەپێی ئەو زانیارییەی کە دەربارەی شتە ئیلاهییەکان هەتە، ئایا دڵت لەگەڵ ئەودا هاوئاهەنگە؟ دەتوانیت بڵێیت، «بمپشکنە»؟ هەندێک جار پڕۆسەیەکی ئازاربەخشە. «لە ڕێگای هەتاهەتاییدا ڕێنماییم بکە.»
هاوڕێ خۆشەویستەکان، ڕێگایەکی هەتاهەتایی هەیە، و لەو ڕێگا هەتاهەتاییەدایە کە خودا دێت و دڵ دەپشکنێت. ئایا تۆ ڕازیت کە هەموو پاڵنەرێک بپشکنرێت؟ دەبێت وای بێت ئەگەر هاوبەشییەکەمان لەگەڵ خودا و خۆشییەکەمان لە ئەودا تەواو و بێ پچڕان بێت.
ئەگەر ڕۆحەکانتان بیانەوێت بە ئاشتی و هاوبەشی لەگەڵ خودا بڕۆن، دەبێت فێر ببن کە هیچ چاکەیەک لە ئێوەدا نییە؛ بەڵام دەبێت فێری ئەوەش ببن کە ئەو بناسن لە تەواویی خۆشەویستییەکەیدا. ئەوە خۆشی و هاوبەشی ئێستایە لەگەڵ خودا؛ و ئەگەر بەردەوام بین لەگەڵیدا، کاتێک مردن دێت، ئەوا «دوور لە جەستە، لەگەڵ خوداوەند ئامادەیە،» و ئەوە گەشاوەترین ساتە لە ژیاندا. هەموو ئەم ڕاهێنانە دڵییانە خۆناسینن. ئەگەر دەتەوێت بە شێوەیەک بڕۆیت کە خودا شکۆدار بکەیت لە هاوبەشی لەگەڵ باوک و کوڕدا، ئەوا دەبێت بەمەدا تێپەڕیت کە ویژدانت ڕاهێنرابێت بۆ ئەوەی «بێ تاوان» بێت؛ و سەبارەت بە سۆزەکانی دڵ، مەسیح لە بنەڕەتدا بێت، و ڕۆیشتنێک کە کەس ناتوانێت گلەیی لێ بکات لە سەرەوە، بەڵام لە نێوانیاندا هەموو بیر و مەبەستەکانی دڵن. دەبێت ڕۆح بە شێوەیەکی کردەیی لەبەردەم خودادا ڕاهێنرابێت. دەبێت ڕێگاکانی خودا لەگەڵ خۆتدا فێر بیت بۆ ئەوەی لەگەڵ ئەودا هاوئاهەنگ بیت. با خوداوەند پێمان بدات زیاتر لە ڕۆیشتن لەگەڵ ئەودا بزانین، بۆ ئەوەی ئەو جۆرە ئاشتییەمان هەبێت کە مەسیح لە ڕۆیشتنەکەیدا لێرەدا هەیبوو؛ ئەو ئاشتییە دڵییەی کە ڕۆح لە هاوبەشی لەگەڵ باوک و کوڕدا دەیزانێت. با خوداوەند پێت بدات بزانیت مانای چییە کە هەموو شتێک لە دڵتدا لەبەردەم خودادا کراوە بێت.
